Echeveria 'Vanbreen'

Echeveria ‘Vanbreen’, Crassulaceae familyasına ait kültivar bir Echeveria formudur. Bu tür, Echeveria derenbergii ve Echeveria carnicolor'ın çaprazlanması sonucu ortaya çıkmıştır. Kompakt rozet yapısı, kalın ve geniş yaprakları ile dikkat çeker. Gövde genellikle kısa ve kalındır; yapraklar sık dizilerek simetrik bir dairesel form oluşturur. Uygun yetiştirme koşullarında rozet sık ve dengeli kalır. Yetersiz ışıkta ise yaprak araları açılır, rozet formu gevşer ve bitki uzama eğilimi gösterebilir. Yapraklar geniş spatula formunda, etli ve su depolama kapasitesi yüksek yapıdadır. Uç kısımlar hafif sivri ya da yuvarlağa yakın olabilir. Yaprak yüzeyi çoğunlukla mumsu bir tabaka ile kaplıdır. Bu tabaka yaprağa mat, pudramsı bir görünüm kazandırır ve su kaybını azaltmaya yardımcı olur. Renk tonları açık gri-yeşil ile lavanta, lila ve morumsu tonlar arasında değişebilir. Güçlü ışık koşullarında renk doygunluğu artar ve kenarlarda pembe ya da kırmızı geçişler görülebilir. Yaprak yüzeyine temas edilmesi mumsu tabakasını zedeleyebilir; bu nedenle yapraklara doğrudan temas edilmemesi önerilir. Echeveria ‘Vanbreen’ yüksek aydınlık gerektirir. İç mekânda yetiştirilecekse doğrudan gün ışığı alan bir pencere önü tercih edilmelidir. Gün boyunca parlak ve dolaylı ışık, rozetin kompakt kalmasını ve renklerin belirginleşmesini sağlar. Uzun süre düşük ışıkta kalan bitkilerde etiolasyon görülür; yapraklar incelir ve aşağı doğru yönelir. Dış mekânda bakılacaksa yaz aylarında ani ve yoğun öğle güneşine karşı kademeli alıştırma yapılmalıdır.

Toprak seçimi hızlı drenaj sağlayacak nitelikte olmalıdır. Sukulent ve kaktüsler için hazırlanmış mineral ağırlıklı karışımlar uygundur. Organik madde oranı yüksek, suyu uzun süre tutan topraklar kök çürümesine yol açabilir. Sulama prensibi, saksı içindeki karışım tamamen kuruduğunda su vermektir. Yalnızca yüzey değil, alt katmanların da kuruduğundan emin olunmalıdır. Sulama sırasında rozet merkezine su birikmemesine dikkat edilmelidir. Sürekli nemli kalan yaprak dipleri mantari hastalıklara zemin hazırlayabilir.

Saksı seçiminde drenaj deliği önemlidir. Toprak saksı tercih edilmesi, karışımın daha hızlı kurumasına yardımcı olur. Saksı boyutu kök sistemine uygun seçilmelidir. Gereğinden büyük saksılar, nemin uzun süre tutulmasına neden olarak çürüme riskini artırabilir. Saksı değişimi genellikle ilkbaharda yapılır. Çoğaltma yaprak çeliği ve yan sürgün ayırma yöntemleriyle gerçekleştirilebilir. Sağlıklı bir yaprak dipten dikkatlice ayrılır ve kesik yüzey birkaç gün kurutulur. Ardından geçirgen karışım üzerine yerleştirilir. Köklenme sürecinde aşırı sulama yapılmaz. Yan sürgünler ana bitkiden ayrılarak benzer şekilde köklendirilebilir.

Gübreleme yalnızca aktif büyüme döneminde ve düşük dozda uygulanmalıdır. İlkbaharda sukulentlere uygun dengeli içerikli bir besin tercih edilebilir. Yüksek azot oranı yaprak dokusunun yumuşamasına ve zayıflamasına neden olabilir. Çiçeklenme genellikle ilkbahar sonu ile yaz başında gerçekleşir. Rozet merkezinden yükselen ince ve uzun bir çiçek sapı üzerinde sarkık formda çan biçimli çiçekler oluşur. Çiçekler çoğunlukla sarı, turuncu veya pembemsi tonlardadır. Çiçeklenme, yeterli ışık ve genel sağlık durumu ile ilişkilidir. Çiçek sapı kuruduktan sonra dipten kesilebilir.