Echeveria 'Sitifukumiama'

Echeveria ‘Sitifukumiama’, kültivar kökenli bir Echeveria formudur ve kompakt rozet yapısı ile belirgin kırmızı yaprak uçları sayesinde ayırt edilir. Ebeveynlerinin tam olarak kim olduğu belirsizdir. Yoğun yavru verme eğilimi nedeniyle zamanla sık kümeler oluşturur. Bu özelliği, türü tek rozetli formlardan ayıran temel morfolojik farklardan biridir. Bitki küçük ve sıkı rozetler meydana getirir. Rozet çapı genellikle 6–10 cm aralığındadır ancak yavrularla birlikte kümeler genişleyebilir. Yapraklar kısa, kalın ve hafif içe kıvrık yapıdadır. Uç kısımlarda belirgin sivrilik bulunur ve bu uçlarda kırmızı ya da pembe tonlu renklenme oluşur. Yaprak yüzeyi ince bir farina tabakası ile kaplıdır; bu durum bitkiye mat, mavi-yeşil bir görünüm kazandırır. Güçlü ışık altında kırmızı uçlar daha belirginleşir ve dış yapraklarda morumsu tonlar gelişebilir.

Işık gereksinimi yüksektir. Kompakt rozet formunun korunması ve karakteristik kırmızı uçların belirginleşmesi için doğrudan ve güçlü ışık gereklidir. Yetersiz ışıkta yaprak araları açılır, rozet gevşer ve renk kontrastı azalır. İç mekânda güney veya batı cepheli pencere önü uygundur. Dış mekânda sabah güneşi alan alanlar tercih edilmelidir. Yaz döneminde ani ve yoğun güneşe maruz bırakılacak bitkiler kademeli olarak alıştırılmalıdır. Toprak seçimi hızlı drenaj sağlayacak nitelikte olmalıdır. Mineral oranı yüksek, suyu tutmayan ve hava geçirgenliği iyi sukulent karışımları tercih edilmelidir. Sürekli nemli kalan ağır topraklar kök çürümesine yol açabilir. Saksıda drenaj deliği bulunması zorunludur. Toprak saksı kullanımı fazla nemin uzaklaştırılmasına yardımcı olur. Saksı boyutu, kök sistemine uygun ve rozet çapına göre dengeli seçilmelidir.

Sulama, toprak tamamen kuruduğunda yapılmalıdır. Yalnızca yüzey değil, alt katmanlar da kurumuş olmalıdır. Aralıklı ve kontrollü sulama uygulanmalıdır. Rozet merkezine su kaçmamasına dikkat edilmelidir; yaprak aralarında biriken su çürüme riskini artırabilir. Kış döneminde büyüme yavaşladığından sulama sıklığı azaltılmalıdır. Gübreleme yalnızca ilkbahar döneminde ve düşük dozda yapılmalıdır. Dengeli içerikli sukulent besinleri tercih edilmelidir. Aşırı azotlu uygulamalar yaprakların gereğinden fazla büyümesine ve rozet formunun bozulmasına neden olabilir. Çiçeklenme genellikle ilkbahar sonu ile yaz başında gerçekleşir. İnce bir çiçek sapı üzerinde sarkık formda, turuncu ile pembe tonlar arasında değişen çan biçimli çiçekler açar. Yeterli ışık ve uygun bakım koşullarında düzenli çiçeklenme görülebilir. Çoğaltma işlemi çoğunlukla dipten oluşan yavruların ayrılması ile yapılır. Kümelenme eğilimi yüksek olduğundan yavrular kolaylıkla ayrılabilir. Ayrıca sağlıklı yapraklar köklendirilerek de üretim sağlanabilir. Ayrılan parçalar birkaç gün kurutulduktan sonra geçirgen karışım üzerine yerleştirilmelidir.