Echeveria setosa var. ciliata

Echeveria setosa var. ciliata, Crassulaceae familyasına ait, yoğun tüylenme gösteren ve çoklu rozet oluşturarak kümeler halinde gelişen bir Echeveria setosa varyetesidir. Tür adı olan setosa, “kıllı” anlamına gelir ve bitkinin yaprak yüzeyindeki belirgin kıllara işaret eder. “Ciliata” ifadesi ise özellikle yaprak kenarlarında yoğunlaşan kirpiksi (cilia benzeri) tüyleri tanımlar. Bu varyete, Echeveria setosa kompleksinin daha kompakt ve sık kümelenen formlarından biridir. Bitki, zamanla yan sürgünler vererek çok sayıda küçük rozet oluşturur. Tek bir rozetten ziyade, yarı küresel bir yastık formuna dönüşen yoğun bir koloni yapısı görülür. Her rozet genellikle küçük ve sıkıdır. Gövde kısa ve çoğu zaman görünmezdir; rozetler toprağa yakın şekilde gelişir.

Yapraklar kısa, geniş ve spatula formuna yakındır. En ayırt edici özellik, yaprak yüzeyini ve kenarlarını kaplayan beyazımsı ince tüylerdir. Bu tüyler, bitkiye mat ve yumuşak görünümlü bir doku kazandırır. Aynı zamanda doğal habitatta güneş ışığına ve su kaybına karşı koruyucu işlev görür. Ana renk açık yeşil ile gri-yeşil tonları arasında değişir. Yüksek ışık altında uç kısımlarda hafif kırmızımsı renklenme görülebilir. Düşük ışıkta rozetler gevşer ve tüy yoğunluğu görsel olarak daha az belirgin hale gelebilir. Işık ihtiyacı yüksektir ancak yoğun ve yakıcı öğle güneşine ani maruz kalma yaprak yüzeyinde yanıklara neden olabilir. Güçlü aydınlık alan, kompakt rozet oluşumunu destekler. İç mekânda yetiştirilecekse en aydınlık pencere önü tercih edilmelidir. Açık alanda sabah güneşi uygundur. Yetersiz ışıkta rozetler arası mesafe artabilir ve form bozulabilir.

Toprak karışımı geçirgen ve hızlı kuruyan yapıda olmalıdır. Sukulentler için hazırlanmış mineral ağırlıklı karışımlar tercih edilmelidir. Kök sistemi uzun süreli ıslaklığa hassastır. Sulama, toprak tamamen kuruduğunda yapılmalıdır. Yüzey kuruluğu yeterli değildir; alt katmanların da kuru olması gerekir. Tüylü yaprak yapısı nedeniyle sulama sırasında yaprak yüzeyine su temasından kaçınılmalıdır. Tüyler arasında kalan nem mantari problemlere zemin hazırlayabilir. Saksı drenaj delikli olmalıdır. Toprak saksı kullanımı, fazla nemin daha hızlı uzaklaşmasına yardımcı olur. Saksı hacmi kök kitlesine uygun seçilmelidir. Aşırı büyük saksılar toprağın geç kurumasına neden olabilir. Saksı değişimi genellikle ilkbaharda yapılır ve bu süreçte kök sağlığı kontrol edilir.

Çoğaltma genellikle yavru rozetlerin ayrılması yoluyla yapılır. Yan sürgünler ana bitkiden dikkatlice ayrılır ve birkaç gün kesik yüzey kurutulduktan sonra geçirgen karışıma dikilir. Yaprak çeliği yöntemi de uygulanabilir; ancak rozet ayırma daha hızlı ve güvenilir sonuç verir. Gübreleme yalnızca ilkbaharda ve düşük dozda yapılmalıdır. Sukulentler için dengeli içerikli besinler tercih edilir. Aşırı gübreleme, dokunun gevşemesine ve doğal kompakt yapının bozulmasına neden olabilir. Çiçeklenme döneminde ince ve dik çiçek sapları gelişir. Sap üzerinde sarkık, çan biçimli çiçekler oluşur. Çiçekler genellikle turuncu tonlarında olup uç kısımları sarımsı olabilir. Çiçeklenme, bitkinin genel sağlığı ve aldığı ışık düzeyiyle ilişkilidir.