
Echeveria runyonii 'Topsy Turvy'
- Aile Ağacı
- Yaygın İsmi
- Echeveria 'Topsy Turvy'
- Bilimsel İsmi
- Echeveria runyonii 'Topsy Turvy'
- Familya
- Crassulaceae
- Çiçek Renkleri
- Turuncu, Pembe
- Karşılaşılabilirlik
- Nadir
Echeveria runyonii ‘Topsy Turvy’, sukulent dünyasında formuyla ilk bakışta fark edilen kültivarlardan biridir. Echeveria runyonii türünün bir varyetesidir. En ayırt edici özelliği, yapraklarının uçtan içe doğru kıvrılmasıdır. Mavi-yeşil ile soluk gri arasında değişen tonları, yüzeydeki farina tabakası sayesinde mat ve pudramsı bir etki oluşturur. Işık koşullarına bağlı olarak renk yoğunluğu değişebilir; güçlü ve dengeli ışıkta daha kompakt ve belirgin kıvrımlı bir rozet formu gelişir. Rozet yapısı genellikle 10–15 cm çapına ulaşır ve zamanla yan sürgünler vererek kümelenme eğilimi gösterir. Yapraklar kalın, etli ve geniştir; uçlara doğru yukarı kıvrılarak ters kaşık benzeri bir form alır. Bu karakteristik yapı, özellikle yukarıdan bakıldığında heykelsi bir kompozisyon oluşturur. İç mekânda yetiştirilecekse aydınlık bir pencere önü tercih edilmelidir. Sabah güneşi bitkinin kompakt kalmasını destekler. Yetersiz ışıkta rozet gevşer, yapraklar düzleşir ve kıvrım özelliği zayıflar.
Toprak seçimi drenaj açısından kritik öneme sahiptir. Mineral ağırlıklı, hava geçirgen ve suyu hızlı tahliye eden bir karışım kullanılmalıdır. Organik oranı yüksek, ağır ve uzun süre nemli kalan topraklar kök çürümesine yol açabilir. Sukulent karışım tıoprakları kullanılabilir. Saksının mutlaka drenaj deliği olmalıdır. Toprak saksı kullanımı, fazla nemin dengelenmesine yardımcı olabilir. Sulama, yalnızca toprak tamamen kuruduğunda yapılmalıdır. Yaprakların ters kıvrımlı yapısı nedeniyle rozet merkezinde su birikmemesine özen gösterilmelidir. İlkbahar ve yaz başında turuncu-pembe tonlarda çan formunda çiçekler açabilir. Çiçek sapları rozetten yükselerek zarif bir kontrast oluşturur. Çoğaltma genellikle yan sürgün ayırma veya yaprak çeliği ile yapılır. Yapraklara temas ederken farina tabakasına zarar vermemek için dikkatli olunmalıdır; bu doğal koruyucu katman estetik görünüm kadar su dengesinde de rol oynar.
Besin uygulaması yalnızca ilkbaharda ve düşük dozda yapılmalıdır. Sukulentlere uygun dengeli bir sıvı gübre yarım dozda uygulanabilir. Aşırı gübreleme, yaprak dokusunun yumuşamasına ve formun gevşemesine neden olabilir. En yaygın üretim yöntemi yaprak çeliğidir. Sağlıklı, alt kısımdaki dolgun bir yaprak gövdeden yana doğru hafifçe çevrilerek koparılır. Burada kritik nokta şu: Yaprak gövdeden “tam tabanıyla” ayrılmalı. Eğer dip kısmı kopuk kalırsa kök ve yavru oluşmaz. Koparılan yaprak 2–3 gün gölgede bekletilerek kesim yüzeyinin kuruması sağlanır. İkinci yöntem yavru ayırmadır. Runyonii türü özellikle iyi ışıkta zamanla yan rozetler oluşturur. Bu yavrular kök geliştirmişse, steril bir bıçakla ana gövdeden ayrılabilir. Üçüncü yöntem tepe kesimidir. Bitki uzayıp gövde oluşturduysa, üst rozet steril bir bıçakla kesilir. Kesilen kısım yine birkaç gün kurutulur ve ardından toprağa dikilerek üretim sağlanmış olur.








