
Echeveria 'Rodolfii'
- Aile Ağacı
- Bilimsel İsmi
- Echeveria 'Rodolfii'
- Familya
- Crassulaceae
- Çiçek Renkleri
- Turuncu, Pembe
- Kökeni
- Meksika
- Karşılaşılabilirlik
- Nadir
Echeveria ‘Rodolfoii’, pudramsı mor-gri tonları ve geniş üçgensi yaprak formuyla dikkat çeken zarif bir hibrittir. Renk geçişleri ışığa bağlı olarak değişir; açık lila, gri-mor ve tozlu pembe tonları arasında dolaşabilir. Rozet orta boydur ve yapraklar geniş tabanlı, uca doğru sivrilen üçgensi formdadır. Yaprak yüzeyinde belirgin bir farina (mumsu pudra tabakası) bulunur. Bu doğal tabaka hem dekoratif bir matlık verir hem de bitkinin su kaybını azaltmasına yardımcı olur. Yaprak kenarlarında çok ince pembe-kırmızı bir hat görülebilir. Güçlü ışık altında bu kenar hattı belirginleşir ve merkez kısmı daha kompakt kalır.
Işık gereksinimi yüksektir. Renk derinliğinin korunması ve rozetin sık kalabilmesi için güçlü aydınlık gerekir. Yetersiz ışıkta yapraklar daha yeşile döner ve rozet gevşer. İç mekânda doğrudan güneş alan pencere önü idealdir. Açık alanda sabah güneşi uygundur. Ani ve sert öğle güneşine maruz bırakılacaksa kademeli adaptasyon yapılmalıdır; farina tabakası hasar görürse yaprak yüzeyinde lekeler oluşabilir. Toprak karışımı hızlı drenaj sağlayan, mineral ağırlıklı ve hava geçirgen olmalıdır. Aşırı su tutan karışımlar kök çürümesine neden olabilir. Saksı tabanında drenaj deliği bulunmalıdır. Toprak saksı tercih edilmesi nemin daha dengeli dağılmasına yardımcı olur. Sulama yalnızca toprak tamamen kuruduktan sonra yapılmalıdır. Alt katmanların da kuru olduğundan emin olunmalıdır. Rozet merkezine su kaçırılmamalıdır. Serin dönemlerde büyüme yavaşladığı için sulama aralığı uzatılır. Uzun süreli nem kök sağlığı açısından risklidir.
Çiçeklenme genellikle ilkbahar sonu ile yaz başında görülür. İnce çiçek sapları üzerinde turuncu-pembe tonlarda çan formunda çiçekler açar. Çiçekler rozetin üzerine yükselerek görsel kontrast oluşturur. Çoğaltma yaprak çeliği veya yan sürgün ayırma ile yapılabilir. Yaprak dipten ayrılmalı ve kesik yüzey kurutulduktan sonra dikilmelidir. Farina tabakasına zarar vermemek için yapraklara temas minimumda tutulmalıdır. Gübreleme yalnızca ilkbaharda ve düşük dozda yapılmalıdır. Sukulentlere uygun dengeli formüller tercih edilmelidir. Aşırı azotlu gübreler yaprak dokusunu yumuşatabilir ve pastel tonların kaybolmasına neden olabilir.









