Echeveria racemosa

Echeveria racemosa, koyu mor-kahverengi yaprak tonları ve uzun, zarif rozet formuyla dikkat çeken daha az bilinen türlerden biridir. Doğru ışık koşullarında neredeyse çikolata tonlarına yaklaşan yaprak rengi, onu klasik açık yeşil Echeveria’lardan ayırır. Minimalist ama güçlü bir görünümü vardır; tek başına yetiştirildiğinde heykelsi bir etki oluşturur. Rozet genellikle orta boydur ve yapraklar uzun, mızrak formuna yakın yapıdadır. Yaprak yüzeyi pürüzsüz ve hafif mat dokuludur. Renk, yetiştirme koşullarına bağlı olarak koyu bordo, kahverengi-mor veya zeytin tonlarına kayabilir. Yüksek ışıkta renk daha koyulaşır; düşük ışıkta ise daha yeşilimsi görünür. Yaprak kenarları genellikle ince açık bir hatla belirginleşir. Spiral dizilim belirgindir ancak diğer kompakt hibritler kadar sıkı değildir.

Işık ihtiyacı yüksektir. Koyu rengini koruyabilmesi için güçlü aydınlık gerekir. Yetersiz ışıkta hem renk açılır hem de rozet gevşer. İç mekânda doğrudan güneş alan pencere önü uygundur. Açık alanda sabah ve akşam güneşi idealdir. Ani ve sert öğle güneşine maruz bırakılacaksa bitki kademeli olarak alıştırılmalıdır. Toprak karışımı iyi drenajlı, mineral ağırlıklı ve geçirgen olmalıdır. Ağır ve su tutan karışımlar kök çürümesine neden olabilir. Saksı tabanında drenaj deliği bulunmalıdır. Toprak saksı tercih edilmesi kök bölgesinde nem dengesini iyileştirebilir.

Sulama, toprak tamamen kuruduktan sonra yapılmalıdır. Sadece üst yüzey değil, alt katmanlar da kuru olmalıdır. Rozet merkezine su birikmemesine dikkat edilmelidir. Soğuk dönemde sulama aralığı uzatılmalıdır. Uzun süreli nem kök ve gövde çürümesine zemin hazırlar. Çiçeklenme döneminde ince ve uzun çiçek sapları üzerinde genellikle turuncu ve pembe tonlarda çan formunda çiçekler açar. Tür adındaki “racemosa” ifadesi, çiçeklerin salkım benzeri diziliminden gelir. Çoğaltma yaprak çeliği veya gövde çeliği ile mümkündür. Sağlıklı yaprak dipten ayrılır ve kesik yüzey kurutulduktan sonra geçirgen karışım üzerine yerleştirilir. Gövde uzaması olan örneklerde tepe kesimi ile yeniden köklendirme yapılabilir. Gübreleme yalnızca ilkbaharda ve düşük dozda yapılmalıdır. Sukulentlere uygun dengeli içerikler tercih edilmelidir. Aşırı azotlu gübreler yaprak dokusunun gevşemesine ve rengin solmasına neden olabilir.