
Echeveria 'Pulvicox'
- Aile Ağacı
- Yaygın İsmi
- Echeveria 'Pulvi-Cox'
- Bilimsel İsmi
- Echeveria 'Pulvicox'
- Familya
- Crassulaceae
- Çiçek Renkleri
- Turuncu
- Karşılaşılabilirlik
- Yaygın
Echeveria ‘Pulvicox’, tüylü yaprak yapısı ve zamanla belirginleşen gövde formu ile ayırt edilen bir hibrit kültivardır. Crassulaceae familyasına aittir ve morfolojik olarak tüylü Echeveria formlarının özelliklerini taşır. Echeveria 'Pulvicox', Echeveria pulvinata ve Echeveria coccinea'nın çaprazlanması sonucu elde edilen bir melez türüdür. Genç bitkilerde rozet yapısı daha belirgindir; ilerleyen dönemlerde gövde uzayabilir ve bitki yarı dik bir görünüm kazanabilir. Gövde yüzeyi zamanla kahverengimsi ve odunsu bir karakter alabilir. Uygun koşullarda yan sürgünler gelişerek kümelenme görülebilir. Yapraklar kalın, etli ve su depolamaya uygundur. Form olarak ters yumurta ile spatula arasında değişir. Yaprak yüzeyi yoğun ve kısa tüylerle kaplıdır. Bu tüy tabakası yapraklara kadifemsi bir doku kazandırır ve ışık etkisini kısmen filtreleyebilir. Renk çoğunlukla açık yeşil ile gri-yeşil arasında değişir. Yeterli ışık altında yaprak kenarlarında hafif kızarıklık görülebilir. Düşük ışık koşullarında gövde uzaması artabilir ve rozet yapısı gevşeyebilir. Yapraklar rozet merkezinden spiral biçimde çıkar; ancak gövde uzadıkça rozetler dal uçlarında belirginleşir.
Işık gereksinimi yüksektir. Sağlıklı ve kompakt gelişim için güçlü aydınlık sağlanmalıdır. İç mekânda doğrudan gün ışığı alan pencere önü tercih edilir. Yetersiz ışıkta gövde belirgin şekilde uzayabilir ve yaprak araları açılabilir. Açık alanda sabah ve akşam güneşi gelişimi destekler. Ani ve yoğun öğle güneşine maruz kalma, alışık olmayan bitkilerde yaprak yüzeyinde yanık izlerine neden olabilir. Işık geçişleri kademeli yapılmalıdır.Toprak seçimi hızlı drenaj sağlayan karışımlardan yana olmalıdır. Sukulentler için hazırlanmış, mineral oranı yüksek ve geçirgen içerikler kök sağlığını destekler. Su tutma kapasitesi yüksek ve ağır topraklar kök bölgesinde uzun süreli nem oluşturabilir. Bu durum çürüme riskini artırır. Saksı tabanında drenaj deliği bulunması tavsiye edilir; fazla suyun uzaklaştırılması köklerin hava almasına yardımcı olur. Toprak saksı kullanımı, karışımın daha dengeli kurumasını destekleyebilir. Saksı boyutu kök hacmine uygun seçilmelidir.
Sulama uygulamasında temel prensip, karışım tamamen kuruduktan sonra su verilmesidir. Yalnızca yüzey değil, alt katmanların da kuru olması beklenmelidir. Tüylü yaprak yapısı nedeniyle üstten sulamada yaprakların uzun süre ıslak kalmamasına dikkat edilmelidir. Yaprak yüzeyinde kalan nem mantari problemlere zemin hazırlayabilir. Kış döneminde büyüme yavaşladığından sulama aralığı uzar. Düşük sıcaklık ve nemli toprak birlikte bulunduğunda kök sağlığı olumsuz etkilenebilir. Çiçeklenme döneminde dal uçlarından ince çiçek sapları yükselir. Çiçekler genellikle çan formunda ve turuncu-sarı tonlardadır. Çiçeklenme yeterli ışık ve genel bitki sağlığı ile ilişkilidir. Çoğaltma işlemi gövde çeliği ve yan sürgünlerin ayrılması yoluyla yapılabilir. Sağlıklı bir dal kesilir, kesik yüzey kurutulduktan sonra geçirgen karışım içine dikilir. Yaprak çeliği yöntemi de uygulanabilir; ancak tüylü yapraklarda köklenme süresi değişkenlik gösterebilir. Köklendirme sürecinde aşırı sulamadan kaçınılır. Gübre uygulaması sınırlı tutulmalıdır. Gübreleme yalnızca ilkbaharda ve düşük dozda, sukulentlere uygun formülasyonlarla yapılabilir. Yüksek azot içeren uygulamalar yaprak dokusunun aşırı yumuşamasına neden olabilir.








