Echeveria 'Pulv-Oliver'

Echeveria ‘Pulv-Oliver’, tüylü yaprak dokusu ve belirgin kırmızı kenar hattı ile tanınan bir hibrit kültivardır. Echeveria pulvinata ve Echeveria harmsii'nın çaprazlanması sonucu elde edilen bir melez türüdür. Bitki genç dönemde kompakt rozet formu oluşturur. Zamanla gövde hafif uzayabilir ve yan sürgünler geliştirerek kümelenme gösterebilir. Gövde yapısı etli ve dayanıklıdır; yaşlandıkça alt kısımlarda hafif odunsu bir görünüm oluşabilir. Yapraklar kalın, etli ve su depolama kapasitesine sahiptir. Form olarak ters mızrak ile spatula arasında değişir. Yaprak yüzeyi kısa ve yoğun tüylerle kaplıdır. Bu tüylü tabaka yapraklara kadifemsi bir görünüm kazandırır ve ışık etkisini kısmen filtreleyebilir. Renk çoğunlukla yeşil zemin üzerine kırmızı kenar hattı şeklindedir. Yeterli ışık altında yaprak kenarları daha belirgin kırmızı ton alır. Düşük ışık koşullarında renk daha soluk kalabilir. Yapraklar rozet merkezinden spiral dizilimle çıkar ve uç kısımlar hafif sivri yapıdadır.

Işık gereksinimi yüksektir. Kompakt büyüme ve kırmızı kenar renklenmesinin korunması için güçlü aydınlık sağlanmalıdır. İç mekânda doğrudan gün ışığı alan pencere önü tercih edilir. Yetersiz ışıkta gövde uzaması görülebilir ve yaprak araları açılabilir. Açık alanda sabah ve akşam güneşi gelişimi destekler. Ani ve yoğun öğle güneşine maruziyet, alışık olmayan bitkilerde yaprak yüzeyinde yanık lekelerine neden olabilir. Işık geçişleri kademeli yapılmalıdır. Toprak seçimi hızlı drenaj sağlayan karışımlardan yana olmalıdır. Sukulentlere uygun, mineral ağırlıklı ve geçirgen içerikler kök sağlığını destekler. Su tutma kapasitesi yüksek ve ağır topraklar kök bölgesinde uzun süreli nem oluşturabilir. Bu durum çürüme riskini artırır. Saksı tabanında drenaj deliği bulunması tavsiye edilir; fazla suyun uzaklaştırılması köklerin hava almasına yardımcı olur. Toprak saksı kullanımı, karışımın daha dengeli kurumasını destekleyebilir. Saksı boyutu kök hacmine uygun seçilmelidir. Sulama uygulamasında temel prensip, karışım tamamen kuruduktan sonra su verilmesidir. Yalnızca üst yüzey değil, alt katmanların da kuru olması beklenmelidir. Tüylü yaprak yapısı nedeniyle üstten sulamada yaprakların uzun süre ıslak kalmamasına dikkat edilmelidir. Yaprak yüzeyinde kalan nem mantari problemlere zemin hazırlayabilir. Kış döneminde büyüme yavaşladığından sulama aralığı uzar.

Çiçeklenme genellikle ilkbahar sonu ile yaz başında gerçekleşir. Dal uçlarından yükselen ince çiçek sapları üzerinde çan formunda çiçekler gelişir. Çiçek rengi turuncu ile sarı arasında değişir. Çiçeklenme, yeterli ışık ve genel bitki sağlığı ile ilişkilidir. Çoğaltma işlemi genellikle gövde çeliği ve yan sürgünlerin ayrılmasıyla yapılır. Sağlıklı bir sürgün kesilir, kesik yüzey birkaç gün kurutulur ve ardından geçirgen karışım içine dikilir. Yaprak çeliği yöntemi de uygulanabilir; ancak tüylü yapraklarda köklenme süresi değişkenlik gösterebilir. Köklendirme sürecinde yoğun sulamadan kaçınılır. Gübreleme yalnızca ilkbaharda yapılmalıdır. Sukulentler için formüle edilmiş, düşük dozlu ve dengeli içerikler tercih edilir. Yüksek azot oranı yaprak dokusunun aşırı yumuşamasına ve form kaybına neden olabilir. Seyreltilmiş ve kontrollü uygulama önerilir.