Echeveria montana

Echeveria montana, Crassulaceae familyasına ait, nispeten küçük ve sıkı rozet yapısıyla bilinen bir türdür. “Montana” adı, dağlık bölgelerdeki doğal yayılışına işaret eder. Doğal habitatı Meksika’dır. Genellikle yere yakın gelişen, kısa gövdeli bir yapıya sahiptir. Zamanla yan sürgünler oluşturarak kümelenme gösterebilir. Uygun yetiştirme koşullarında rozet kompakt, düzenli ve simetrik kalır.

Yapraklar kalın, etli ve ters yumurta formuna yakındır. Uç kısımlar hafif sivridir. Yaprak yüzeyi pürüzsüzdür ve çoğu bireyde ince mumsu bir kaplama bulunur. Renk tonları koyu yeşil ile gri-yeşil arasında değişebilir. Güçlü ışık altında yaprak kenarlarında belirgin kırmızı ya da bordo bir hat oluşabilir. Bu renklenme ışık yoğunluğu ile ilişkilidir. Yetersiz ışıkta kenar renkleri solabilir ve rozet gevşeyebilir.

Echeveria montana bol aydınlık ortam ister. İç mekânda doğrudan gün ışığı alan bir pencere önü tercih edilmelidir. Uzun süreli düşük ışık koşullarında yaprak araları açılabilir ve bitki uzama eğilimi gösterebilir. Dış mekânda yetiştirilecekse yaz aylarında ani ve yoğun öğle güneşine karşı kademeli alıştırma yapılmalıdır.

Toprak karışımı suyu hızlı tahliye eden yapıda olmalıdır. Mineral oranı yüksek sukulent karışımları tercih edilir. Ağır ve su tutucu topraklar kök çürümesine neden olabilir. Sulama, saksı içeriği tamamen kuruduğunda yapılmalıdır. Yalnızca yüzey değil, alt katmanların da kurumuş olması gerekir. Sulama sırasında rozet merkezinde su birikmemesine dikkat edilmelidir.

Saksı seçiminde drenaj deliği bulunması önerilir. Bu, fazla suyun uzaklaştırılmasına yardımcı olur. Toprak saksı kullanımı karışımın daha hızlı kurumasını destekleyebilir. Saksı boyutu kök sistemiyle orantılı seçilmelidir. Gereğinden büyük saksılar nemin uzun süre tutulmasına yol açabilir. Saksı değişimi genellikle ilkbahar döneminde yapılır.

Çoğaltma yaprak çeliği veya yan sürgün ayırma ile gerçekleştirilebilir. Sağlıklı bir yaprak dipten ayrılmalı ve kesim yüzeyi birkaç gün kurutulduktan sonra geçirgen karışım üzerine yerleştirilmelidir. Köklenme sürecinde aşırı sulamadan kaçınılmalıdır.

Besin uygulaması aktif büyüme döneminde ve düşük dozda yapılmalıdır. İlkbaharda sukulentlere uygun dengeli içerikli bir gübre tercih edilebilir. Yüksek azot oranı yaprak dokusunun zayıflamasına neden olabilir.

Çiçeklenme genellikle ilkbahar sonu ile yaz başında görülür. Rozet merkezinden yükselen çiçek sapı üzerinde sarkık, çan biçimli çiçekler açar. Çiçekler çoğunlukla turuncu veya sarı tonlarındadır. Çiçeklenme yeterli ışık ve sağlıklı gelişimle ilişkilidir. Çiçek sapı kuruduktan sonra dipten kesilebilir.