Echeveria 'Mauna Loa'

Echeveria ‘Mauna Loa’, Crassulaceae familyasına ait, iri rozetli ve belirgin dalgalı yaprak kenarlarıyla tanınan gösterişli bir kültivardır. Kökeni Echeveria gibbiflora grubu ile ilişkilendirilir. En az 3 Echeveria türünün hibriti olduğu düşünülmektedir. Bitki geniş çaplı, hacimli rozet oluşturur. Uygun koşullarda rozet oldukça büyüyebilir ve merkezden dışa doğru katmanlı bir yapı sergiler. Gövde zamanla belirginleşebilir; yaşlı bireylerde kısa bir gövde üzerinde büyük rozet görünümü oluşur. Yapraklar kalın, geniş ve ters yumurta formuna yakındır. En ayırt edici özelliği, yaprak kenarlarının belirgin biçimde dalgalı ve kıvrımlı olmasıdır. Bu kıvrımlı yapı bitkiye hacimli ve hareketli bir görünüm kazandırır. Yaprak yüzeyi genellikle pürüzsüzdür ve hafif mumsu bir kaplama bulunabilir. Renk tonları gri-yeşil ile mavimsi yeşil arasında değişir. Güçlü ışık altında yaprakları pembe, kırmızı ya da bordo tonlara döner. Bu kenar renklenmesi, ışık yoğunluğuna bağlı pigment artışıyla ilişkilidir. Düşük ışıkta renk kontrastı azalabilir.

Echeveria ‘Mauna Loa’ yüksek aydınlık gerektirir. İç mekânda yetiştirilecekse doğrudan gün ışığı alan en aydınlık pencere önü tercih edilmelidir. Gün boyunca parlak ve dolaylı ışık, rozetin kompakt kalmasını ve kenar renklenmesinin belirginleşmesini sağlar. Yetersiz ışıkta rozet gevşer ve yapraklar uzayabilir. Dış mekânda yetiştirilecekse yaz aylarında ani ve yoğun öğle güneşine maruz bırakılmamalıdır. Güneşe alıştırma kademeli yapılmalıdır. Toprak seçimi hızlı drenaj sağlayacak nitelikte olmalıdır. Sukulent ve kaktüsler için hazırlanmış mineral ağırlıklı karışımlar uygundur. Su tutma kapasitesi yüksek ağır topraklar kök çürümesine neden olabilir. Sulama, saksı içindeki karışım tamamen kuruduğunda yapılmalıdır. Yalnızca yüzey değil, alt katmanların da kuruduğundan emin olunmalıdır. Sulama sırasında rozet merkezine su dolmamasına dikkat edilmelidir. Sürekli nemli kalan yaprak dipleri mantari hastalıklara zemin hazırlayabilir.

Saksı seçiminde drenaj deliği zorunludur. Toprak saksı tercih edilmesi, karışımın daha hızlı kurumasına yardımcı olur. Bu kültivar iri rozet oluşturduğu için zamanla daha geniş saksıya ihtiyaç duyabilir. Ancak gereğinden büyük saksı kullanımı, toprağın uzun süre nemli kalmasına yol açarak çürüme riskini artırabilir. Çoğaltma yaprak çeliği, gövde çeliği veya yan sürgün ayırma yöntemleriyle gerçekleştirilebilir. Sağlıklı bir yaprak dipten dikkatlice ayrılır ve kesik yüzey birkaç gün kurutulur. Ardından geçirgen karışım üzerine yerleştirilir. Köklenme sürecinde aşırı sulama yapılmamalıdır.

Gübreleme yalnızca aktif büyüme döneminde ve düşük dozda uygulanmalıdır. İlkbaharda sukulentlere uygun dengeli içerikli bir besin tercih edilebilir. Yüksek azot oranı yaprak dokusunun aşırı yumuşamasına neden olabilir. Çiçeklenme genellikle ilkbahar sonu ile yaz başında gerçekleşir. Rozet merkezinden yükselen uzun bir çiçek sapı üzerinde sarkık formda çan biçimli çiçekler oluşur. Çiçekler çoğunlukla turuncu, pembe tonlardadır. Çiçeklenme, yeterli ışık ve genel sağlık durumuyla doğrudan ilişkilidir. Çiçek sapı kuruduktan sonra dipten kesilebilir.