Echeveria lilacina

Echeveria lilacina, Crassulaceae familyasına ait, pastel tonlu yaprak rengi ve yoğun pudramsı kaplamasıyla tanınan bir sukulent türüdür. “Ghost Echeveria” adıyla da bilinir. Doğal yayılışı Meksika’dır. Bitki genellikle yere yakın, geniş ve simetrik rozet oluşturur. Genç bireylerde gövde görünmez durumdadır; zamanla alt yaprakların kuruyup dökülmesiyle kısa bir gövde bölümü açığa çıkabilir. Uygun yetiştirme koşullarında rozet formu düzenli ve dengeli kalır. Yapraklar geniş, kalın ve spatula formuna yakındır. Uç kısımlar hafif sivridir. En ayırt edici özellik, yaprak yüzeyini kaplayan yoğun farina tabakasıdır. Bu pudramsı kaplama, bitkiye mat ve soluk lila-mavi görünüm kazandırır. Renk genellikle açık gri, soluk lavanta veya pembemsi alt tonlu mavi şeklinde tanımlanır. Güçlü ışık altında kenar bölgelerde hafif pembe ton artışı görülebilir. Yaprak yüzeyine temas edilmesi farina tabakasında kalıcı iz bırakabilir.

Echeveria lilacina aydınlık ortam gerektirir. İç mekânda doğrudan gün ışığı alan bir pencere önü tercih edilmelidir. Yetersiz ışıkta rozet gevşer ve yaprak aralıkları açılır. Dış mekânda yetiştirilecekse yaz aylarında ani ve yoğun öğle güneşine karşı kademeli alıştırma yapılmalıdır. Aşırı ve ani güneş maruziyeti yaprak yüzeyinde yanıklara neden olabilir. Toprak karışımı hızlı drenaj sağlayacak yapıda olmalıdır. Mineral oranı yüksek sukulent karışımları tercih edilir. Uzun süre nem tutan ağır topraklar kök çürümesine zemin hazırlayabilir. Sulama, saksı içeriği tamamen kuruduğunda yapılmalıdır. Yüzey kuruluğu yeterli değildir; alt katmanların da kurumuş olması gerekir. Üstten sulama sırasında rozet merkezinde su birikmemesine dikkat edilmelidir.

Saksı seçiminde drenaj deliği bulunması önerilir. Drenaj deliği, fazla suyun uzaklaşmasını kolaylaştırır ve kök bölgesinde uzun süreli nem birikmesini azaltır. Toprak saksı kullanımı, karışımın daha hızlı kurumasına yardımcı olabilir. Saksı boyutu kök sistemiyle orantılı seçilmelidir. Gereğinden büyük saksılar toprağın uzun süre nemli kalmasına neden olabilir. Saksı değişimi genellikle ilkbahar döneminde yapılır. Çoğaltma yaprak çeliği ve gövde çeliği ile gerçekleştirilebilir. Sağlıklı bir yaprak dikkatlice ayrılmalı, kesim yüzeyi birkaç gün kurutulmalı ve ardından geçirgen karışım üzerine yerleştirilmelidir. Köklenme sürecinde aşırı sulama yapılmamalıdır.

Besin uygulaması aktif büyüme döneminde ve düşük dozda yapılmalıdır. İlkbaharda sukulentlere uygun dengeli içerikli bir gübre tercih edilebilir. Yüksek azot oranı yaprak dokusunun yumuşamasına neden olabilir. Çiçeklenme genellikle ilkbahar sonu ile yaz başında gerçekleşir. Rozet merkezinden yükselen ince çiçek sapı üzerinde sarkık çan formunda çiçekler açar. Çiçekler çoğunlukla pembe-turuncu tonlarındadır. Çiçeklenme, yeterli ışık ve sağlıklı gelişimle ilişkilidir. Çiçek sapı kuruduktan sonra dipten kesilebilir.