Echeveria leucotricha

Echeveria leucotricha, Crassulaceae familyasına ait, yoğun beyaz tüylerle kaplı yaprakları sayesinde kolayca ayırt edilebilen bir sukulent türüdür. Tür adı, “beyaz tüylü” anlamına gelir ve yaprak yüzeyindeki belirgin tüylüyapısına atıf yapar. Doğal yayılışı Meksika’dır. Bitki genç dönemde kompakt rozet formunda gelişir; zamanla gövde uzayabilir ve yarı çalımsı bir görünüm kazanabilir. Uygun koşullarda rozet yapısı dengeli ve sık kalır. Yapraklar dar spatula ile mızraksı form arasında değişir. Etli ve su depolama kapasitesi yüksek yapıdadır. En belirgin özellik, yaprak yüzeyini kaplayan kısa ve yoğun beyaz tüylerdir. Bu tüylenme yaprağa kadifemsi bir doku kazandırır ve doğrudan güneşe karşı kısmi koruma sağlar. Yaprak rengi açık yeşildir; yeterli ışıkta uç kısımlarda kırmızı ya da bordo tonlar oluşabilir. Tüylerin yoğunluğu nedeniyle yüzey mat görünür ve parlaklık göstermez.

Echeveria leucotricha aydınlık ortam ister. İç mekânda yetiştirilecekse doğrudan gün ışığı alan bir pencere önü tercih edilmelidir. Yetersiz ışıkta gövde uzaması artabilir ve rozet formu gevşeyebilir. Dış mekânda yetiştirilecek örnekler yaz aylarında ani ve yoğun öğle güneşine karşı kademeli olarak alıştırılmalıdır. Tüylü yapı güneş toleransını bir miktar artırsa da aşırı ve ani maruziyet yaprak yanıklarına neden olabilir. Toprak karışımı suyu hızlı süzen özellikte olmalıdır. Mineral oranı yüksek sukulent karışımları tercih edilmelidir. Organik içeriği fazla olan ve uzun süre nem tutan topraklar kök çürümesine yol açabilir. Sulama, saksı içeriği tamamen kuruduğunda yapılmalıdır. Sadece üst yüzeyin değil, alt katmanların da kuru olduğundan emin olunmalıdır. Üstten sulama yapılacaksa yaprakların uzun süre ıslak kalmamasına dikkat edilmelidir; tüyler arasında nem birikmesi mantari sorunlara zemin hazırlayabilir.

Saksı seçiminde drenaj deliği bulunması önemlidir. Toprak saksı kullanımı, fazla nemin daha hızlı uzaklaşmasına yardımcı olur. Saksı boyutu kök sistemine uygun seçilmelidir. Gereğinden büyük saksılar toprağın uzun süre nemli kalmasına neden olabilir. Saksı değişimi genellikle ilkbaharda yapılır. Çoğaltma gövde çeliği, yan sürgün ayırma veya yaprak çeliği ile gerçekleştirilebilir. Tüylü yaprak yapısı nedeniyle yaprak çeliğinde köklenme süreci daha yavaş ilerleyebilir. Kesim yüzeyi kurutulduktan sonra geçirgen karışım üzerine yerleştirilmelidir. Köklenme döneminde fazla sulama yapılmamalıdır. Besin uygulaması büyüme döneminde ve düşük dozda yapılmalıdır. İlkbaharda sukulentlere uygun dengeli bir gübre kullanılabilir. Yüksek azot oranı dokuların zayıflamasına neden olabilir. Çiçeklenme genellikle ilkbahar sonu ile yaz başında görülür. Gövdeden yükselen ince çiçek sapları üzerinde sarkık, çan biçimli çiçekler açar. Çiçekler çoğunlukla turuncu, kırmızı tonlardadır ve uç kısımları daha açık renkte olabilir. Çiçeklenme yeterli ışık ve sağlıklı gelişimle ilişkilidir. Çiçek sapı kuruduktan sonra dipten kesilebilir.