Echeveria 'Laulindsa'

Echeveria ‘Laulindsa’, Echeveria laui ile Echeveria colorata arasında yapılan bir hibrit olarak bilinir ve her iki ebeveynin karakteristik özelliklerini dengeli biçimde taşır. Kompakt ama genişleyebilen rozet formu, kalın ve pudramsı yaprak yüzeyi ile birlikte belirgin pembe kenar hattı bu kültivarın en ayırt edici özelliklerindendir. Uygun koşullarda 12–20 cm çapında, simetrik ve düzenli rozetler oluşturur. Zamanla dipten yeni rozetler vererek kümeli bir gelişim gösterebilir. Yapraklar geniş, spatula formunda ve uç kısımları hafif sivridir. Temel renk genellikle açık mavi–yeşil ile gri–yeşil arasında değişir. Yaprak yüzeyinde yoğun bir farina tabakası bulunur; bu pudramsı kaplama bitkiye pastel ve yumuşak bir görünüm kazandırır. Kenar çizgileri ve uç noktalar, özellikle yüksek ışık ve serin gece sıcaklıklarında pembe ile kırmızı arasında belirgin bir ton kazanır. Işık yetersizliğinde rozet gevşeyebilir ve kenar pigmentasyonu soluklaşabilir.

Echeveria ‘Laulindsa’ güçlü ve aydınlık ortamları tercih eder. Kompakt gelişim ve kenar renklenmesinin korunması için yüksek ışık gereklidir. İç mekânda yetiştiriliyorsa gün boyu parlak ışık alan bir konum seçilmelidir. Dış mekâna alınacak bitkiler doğrudan güneşe kademeli olarak alıştırılmalıdır. Ani ve yoğun güneş maruziyeti yaprak yüzeyinde yanık lekelerine yol açabilir. Farina tabakasının zarar görmemesi için yapraklara doğrudan temas edilmemelidir. Toprak seçimi hızlı drene olan, mineral ağırlıklı ve hava geçirgen bir karışım olmalıdır. Organik oranı yüksek ve suyu uzun süre tutan topraklar kök çürümesi riskini artırır. Sulama uygulamasında temel prensip toprağın tamamen kurumasını beklemektir. Alt katmanların da kuruduğundan emin olunmalıdır. Aşırı sulama rozet merkezinde çürüme oluşturabilir. Sulama sırasında suyun yaprak koltuklarında birikmemesine dikkat edilmelidir.

Saksı seçiminde drenaj deliği bulunan saksılar kullanılmalıdır. Toprak saksı, fazla nemin daha dengeli uzaklaştırılmasına yardımcı olabilir. Saksı hacmi kök sistemine uygun olmalı; gereğinden büyük kaplardan kaçınılmalıdır. Büyük hacimli saksılar toprağın geç kurumasına neden olabilir. Gübreleme yalnızca ilkbaharda, aktif büyüme döneminde ve düşük dozda uygulanmalıdır. Yüksek azotlu gübreler yaprakların aşırı büyümesine ve rozet formunun gevşemesine yol açabilir. Yazın aşırı sıcak dönemlerde ve kışın büyümenin yavaşladığı süreçte gübreleme yapılmamalıdır. Çiçeklenme döneminde rozet merkezinden yükselen pembe tonlu bir çiçek sapı görülür. Sap üzerinde turuncu ve pembe tonlarda çan formunda çiçekler açar. Çiçeklenme sonrası kuruyan sap dipten temizlenebilir. Çoğaltma işlemi dipten ayrılan yavru rozetler veya sağlıklı yaprak çeliği ile gerçekleştirilebilir; ancak yoğun farina tabakası nedeniyle yaprak çeliği alınırken dikkatli olunmalıdır.