Echeveria laui

Echeveria laui, Crassulaceae familyasına ait, yoğun pudramsı kaplaması ve pastel tonlu yaprak rengiyle ayırt edilen özel bir sukulent türüdür. Doğal olarak Meksika kökenlidir ve koleksiyon bitkileri arasında değerli kabul edilir. Bitki genellikle kompakt, simetrik ve yere yakın rozet oluşturur. Gövde kısa kalır ve çoğu zaman yapraklar tarafından tamamen örtülür. Uygun koşullarda rozet formu sıkı ve dengeli kalır. Yapraklar kalın, geniş ve yuvarlağa yakın spatula formundadır. En belirgin özelliği, yaprak yüzeyini tamamen kaplayan yoğun farina (pudramsı mumsu tabaka) katmanıdır. Bu kaplama bitkiye mat, pastel görünümlü bir ton kazandırır ve su kaybını azaltmaya yardımcı olur. Renk genellikle açık mavi, soluk gri-mavi ya da pembemsi alt tonlu lila şeklinde tanımlanır. Güçlü ışık altında hafif pembe ton artışı görülebilir. Yaprak yüzeyine temas edilmesi farina tabakasını kalıcı olarak bozabilir ve lekeli görünüm oluşturabilir.

Echeveria laui yüksek aydınlık ister ancak ani ve yakıcı güneşe karşı hassastır. İç mekânda doğrudan gün ışığı alan fakat gün boyu filtrelenmiş ışık sunan pencere önü uygundur. Yetersiz ışıkta rozet gevşer ve yapraklar uzayabilir. Dış mekânda yetiştirilecekse yaz aylarında yoğun öğle güneşine kademeli olarak alıştırılmalıdır. Toprak seçimi hızlı drenaj sağlayacak yapıda olmalıdır. Mineral oranı yüksek sukulent karışımları tercih edilmelidir. Organik içeriği fazla, su tutma kapasitesi yüksek topraklar kök çürümesine neden olabilir. Sulama, saksı içeriği tamamen kuruduğunda yapılmalıdır. Yüzey kuruluğu yeterli değildir; alt katmanların da kurumuş olması gerekir. Üstten sulamada rozet merkezine ve yaprak yüzeyine su temasından kaçınılmalıdır. Farina kaplaması ıslak kalırsa zarar görebilir.

Saksı seçiminde drenaj deliği bulunması önemlidir. Toprak saksı tercih edilmesi, fazla nemin daha hızlı uzaklaştırılmasına yardımcı olur. Saksı boyutu kök sistemine uygun seçilmelidir. Aşırı büyük saksılar toprağın uzun süre nemli kalmasına yol açabilir. Saksı değişimi genellikle ilkbahar döneminde yapılmalıdır. Çoğaltma genellikle yaprak çeliği ile yapılabilir; ancak bu türde köklenme süreci yavaş olabilir. Sağlıklı bir yaprak dikkatlice ayrılır, kesim yüzeyi kurutulur ve geçirgen karışım üzerine yerleştirilir. Gövde çeliği yöntemi de uygulanabilir. Köklenme sürecinde aşırı sulamadan kaçınılmalıdır. Besin uygulaması yalnızca aktif büyüme döneminde ve düşük dozda yapılmalıdır. İlkbaharda sukulentler için dengeli içerikli bir gübre kullanılabilir. Yüksek azot oranı yaprak dokusunun zayıflamasına neden olabilir. Çiçeklenme genellikle ilkbahar sonu ile yaz başında gerçekleşir. Rozet merkezinden yükselen kalın bir sap üzerinde sarkık, çan formunda çiçekler açar. Çiçekler çoğunlukla pembe tonlarındadır ve iç kısımları daha açık renkte olabilir. Çiçeklenme yeterli ışık ve sağlıklı gelişimle ilişkilidir. Çiçek sapı kuruduktan sonra dipten uzaklaştırılabilir.