Echeveria 'Kircheriana'

Echeveria 'Kircheriana'

Aile Ağacı
Bilimsel İsmi
Echeveria 'Kircheriana'
Familya
Crassulaceae
Çiçek Renkleri
Turuncu
Karşılaşılabilirlik
Nadir
Hakkında

Echeveria ‘Kircheriana’, simetrik rozet yapısı ve yaprak kenarlarında görülen ince kırmızı tonlanma ile tanınan bir kültivardır. Crassulaceae familyasına aittir ve morfolojik olarak Meksika kökenli Echeveria türlerinin karakteristik özelliklerini yansıtır. Echeveria 'Kircheriana', Echeveria derenbergii ve Echeveria pulvinata'nın melezidir. Genç bitkilerde kompakt ve sık dizilimli rozet formu belirgindir. Zamanla ana rozetin çevresinde yan sürgünler gelişebilir ve bitki kümelenme gösterebilir. Gövde genellikle kısa ve etlidir; yapraklar gövdeyi büyük ölçüde örter. Yapraklar kalın, etli ve su depolamaya uygundur. Form olarak geniş spatula ile ters mızrak arasında değişir. Yaprak yüzeyi mat ve pürüzsüzdür; bazı bireylerde hafif mumsu bir görünüm görülebilir. Renk çoğunlukla orta yeşilden açık yeşile kadar değişir. Yaprak kenarlarında ince, kırmızıya yakın bir hat oluşabilir. Bu kenar rengi, ışık yoğunluğuna bağlı olarak daha belirgin hâle gelebilir. Yaprak uçları hafif sivri ya da yuvarlağa yakın olabilir. Spiral dizilim rozet merkezinden düzenli biçimde yayılır ve dengeli bir simetri oluşturur.

Işık gereksinimi yüksektir. Kompakt rozet formunun korunması ve kenar renklenmesinin belirginleşmesi için güçlü aydınlık sağlanmalıdır. İç mekânda yetiştirilecekse doğrudan gün ışığı alan pencere önü tercih edilir. Yetersiz ışıkta yaprak araları açılabilir ve rozet formu gevşeyebilir. Açık alanda sabah ve akşam güneşi gelişimi destekler. Ani ve yoğun öğle güneşine maruz kalma, alışık olmayan bitkilerde yaprak yüzeyinde yanık lekelerine yol açabilir. Işık geçişlerinin kademeli yapılması önerilir. Toprak seçimi hızlı drenaj sağlayan karışımlardan yana olmalıdır. Sukulentlere uygun, mineral oranı yüksek ve geçirgen içerikler kök sağlığını destekler. Su tutma kapasitesi yüksek ve ağır topraklar kök bölgesinde uzun süreli nem oluşturabilir. Bu durum çürüme riskini artırır. Saksı tabanında drenaj deliği bulunması tavsiye edilir; fazla suyun uzaklaştırılması köklerin hava almasına yardımcı olur. Toprak saksı kullanımı, karışımın daha dengeli kurumasını destekleyebilir. Saksı boyutu kök hacmine uygun seçilmelidir. Sulama uygulamasında temel prensip, karışım tamamen kuruduktan sonra su verilmesidir. Yalnızca yüzey değil, alt katmanların da kuru olması beklenmelidir. Sulama sırasında rozet merkezine su birikmemesine dikkat edilmelidir. Yaprak yüzeyinde uzun süreli ıslaklık mantari problemlere zemin hazırlayabilir. Kış döneminde büyüme hızı azaldığından sulama aralığı uzar. Düşük sıcaklık ve nemli toprak kombinasyonu kök sağlığı açısından risk oluşturabilir.

Çiçeklenme genellikle ilkbahar sonu ile yaz başında görülür. Bitki merkezinden yükselen ince çiçek sapları üzerinde sarkık formda, çan şeklinde çiçekler gelişir. Çiçek rengi çoğunlukla turuncu ile sarı arasında değişir. Çiçeklenme yeterli ışık ve genel bitki sağlığı ile ilişkilidir. Çoğaltma işlemi yaprak çeliği, gövde çeliği veya yan sürgünlerin ayrılması yoluyla yapılabilir. Sağlıklı bir yaprak dipten ayrılır, kesik yüzey kurutulduktan sonra geçirgen karışım üzerine yerleştirilir. Gövde çeliğinde rozetli bir sürgün kesilir ve yara yüzeyi kurutularak dikim yapılır. Köklendirme sürecinde aşırı sulamadan kaçınılır. Besin uygulaması sınırlı tutulmalıdır. Gübreleme yalnızca ilkbaharda ve düşük dozda, sukulentlere uygun formülasyonlarla yapılabilir. Yüksek azot içeren uygulamalar yaprak dokusunun aşırı yumuşamasına neden olabilir.

Instagram'da Takip Et
@insukuland