Echeveria harmsii

Echeveria harmsii, Crassulaceae familyasına ait, kadifemsi yaprak dokusu ve uç kısımlarda yoğunlaşan kırmızı tonlarıyla ayırt edilen bir sukulent türüdür. Doğal yayılışı Meksika’dır ve diğer birçok Echeveria’dan farklı olarak yaprak yüzeyindeki ince tüylenme ile tanınır. Bitki genellikle küçük ila orta boy rozetler oluşturur. Gövde zamanla uzayabilir ve yaşlı bireylerde dallanma görülebilir. Bu özellik, türü klasik yere yakın rozet oluşturan formlardan kısmen ayırır. Yapraklar dar spatula ile mızraksı form arasında değişir. Etli ve su depolama kapasitesi yüksek yapıdadır. En belirgin özelliği, yaprak yüzeyindeki ince, kısa ve kadifemsi tüylerdir. Bu tüylenme yaprağa mat ve yumuşak bir görünüm kazandırır. Yaprak rengi genellikle açık yeşildir; güçlü ışık altında uç kısımlar ve kenarlarda belirgin kırmızı ya da bordo tonlar oluşur. Bu renklenme, ışık yoğunluğuna bağlı pigment artışından kaynaklanır. Düşük ışıkta kırmızı tonlar azalabilir.

Echeveria harmsii yüksek aydınlık gerektirir. İç mekânda yetiştirilecekse doğrudan gün ışığı alan bir pencere önü tercih edilmelidir. Gün boyunca parlak ve dolaylı ışık, yaprak uçlarındaki renklenmenin belirginleşmesini sağlar. Yetersiz ışıkta bitki uzama eğilimi gösterebilir ve rozet formu gevşeyebilir. Dış mekânda yetiştirilecekse yaz aylarında ani ve yoğun öğle güneşine karşı kademeli alıştırma yapılmalıdır. Toprak seçimi hızlı drenaj sağlayacak şekilde yapılmalıdır. Sukulentler için hazırlanmış mineral ağırlıklı karışımlar uygundur. Su tutma kapasitesi yüksek ağır topraklar kök çürümesine neden olabilir. Sulama prensibi, saksı içindeki karışım tamamen kuruduğunda su vermektir. Yalnızca yüzey değil, alt katmanların da kuruduğundan emin olunmalıdır. Tüylü yaprak yapısı nedeniyle üstten sulamada yaprakların uzun süre ıslak kalmamasına dikkat edilmelidir. Sürekli nemli kalan yaprak yüzeyi mantari problemlere zemin hazırlayabilir.

Drenaj deliği olan saksılar tercih edilmelidir. Toprak saksı kullanımı, karışımın daha hızlı kurumasına yardımcı olur. Saksı boyutu kök sistemiyle orantılı seçilmelidir. Gereğinden büyük saksılar, nemin uzun süre tutulmasına yol açarak çürüme riskini artırabilir. Saksı değişimi genellikle ilkbahar döneminde yapılmalıdır. Çoğaltma yaprak çeliği, gövde çeliği veya yan sürgün ayırma ile gerçekleştirilebilir. Tüylü yaprak yapısı nedeniyle yaprak çeliğinde köklenme süresi diğer bazı türlere kıyasla daha yavaş olabilir. Kesik yüzey birkaç gün kurutulduktan sonra geçirgen karışım üzerine yerleştirilmelidir. Köklenme sürecinde aşırı sulama yapılmamalıdır. Gübreleme yalnızca aktif büyüme döneminde ve düşük dozda uygulanmalıdır. İlkbaharda sukulentlere uygun dengeli içerikli bir besin tercih edilebilir. Yüksek azot oranı yaprak dokusunun aşırı yumuşamasına neden olabilir. Çiçeklenme genellikle ilkbahar sonu ile yaz başında gerçekleşir. Rozet merkezinden ya da gövde uçlarından yükselen ince çiçek sapları üzerinde sarkık formda çan biçimli çiçekler oluşur. Çiçekler çoğunlukla turuncu-kırmızı tonlarındadır ve iç kısımları daha açık sarı olabilir. Çiçeklenme, yeterli ışık ve genel sağlık durumuyla ilişkilidir. Çiçek sapı kuruduktan sonra dipten kesilebilir.