Echeveria fimbriata 'Variegata'

Echeveria fimbriata 'Variegata', Crassulaceae familyasına ait, alacalı (variegata) yaprak desenine sahip bir türdür. Temel tür olan Echeveria fimbriata’nın yaprak kenarı karakterini korurken, renk dağılımında krem, açık sarı veya pembe tonların düzensiz biçimde yer almasıyla ayırt edilir. Bitki kompakt ve simetrik bir rozet oluşturur.  Yapraklar kalın, etli ve geniş spatula formundadır. Kenar yapısında hafif dalgalı veya ince kıvrımlı görünüm bulunabilir. Variegasyon nedeniyle yaprak yüzeyinde iki ya da daha fazla renk aynı anda görülebilir. Açık krem ve soluk sarı bölgeler klorofil miktarının daha düşük olduğu alanlardır. Bu nedenle bitkinin fotosentez kapasitesi, düz yeşil formlara göre daha sınırlıdır. Güçlü ışık koşullarında yaprak kenarlarında pembe ya da kırmızı tonlar belirginleşebilir. Yaprak yüzeyinde hafif mumsu bir kaplama bulunur; bu tabaka su kaybını azaltır ve mat görünüm sağlar. Yapraklara doğrudan temas edilmesi bu kaplamayı zedeleyebilir.

Echeveria fimbriata 'Variegata' yüksek aydınlık gerektirir; ancak doğrudan ve yakıcı güneşten korunmalıdır. Variegasyonlu yapraklarda açık renkli bölgeler güneş yanığına daha hassastır. İç mekânda doğrudan gün ışığı alan fakat filtrelenmiş ışık sağlayan bir pencere önü uygundur. Dış mekânda yetiştirilecekse yaz döneminde öğle güneşine maruz bırakılmamalı, kademeli alıştırma yapılmalıdır. Yetersiz ışıkta renk kontrastı azalabilir ve rozet gevşeyebilir. Toprak seçimi hızlı drenaj sağlayacak nitelikte olmalıdır. Sukulentler için hazırlanmış mineral ağırlıklı karışımlar tercih edilmelidir. Su tutma kapasitesi yüksek ağır topraklar kök çürümesine yol açabilir. Sulama, saksı içindeki karışım tamamen kuruduğunda yapılmalıdır. Yalnız yüzeyin değil, alt katmanların da kuruduğundan emin olunmalıdır. Rozet merkezine su dolmamasına dikkat edilmelidir. Sürekli nemli kalan yaprak dipleri mantari problemlere zemin hazırlayabilir.

Saksı seçiminde drenaj deliğine dikkat edilmelidir. Toprak saksı kullanımı, karışımın daha hızlı kurumasına yardımcı olur. Saksı boyutu kök sistemine uygun olmalıdır. Büyük hacimli saksılar, toprağın uzun süre nemli kalmasına neden olarak çürüme riskini artırabilir. Saksı değişimi genellikle ilkbaharda yapılmalıdır. Çoğaltma yaprak çeliği ve yan sürgün ayırma ile mümkündür; ancak variegasyonlu formlarda yaprak çeliği ile çoğaltmada alacalı desen her zaman korunmayabilir. Yan sürgün ayırma yöntemi, ana bitkinin desenini koruma açısından daha güvenilir kabul edilir. Kesik yüzey birkaç gün kurutulduktan sonra geçirgen karışıma yerleştirilmelidir. Köklenme sürecinde aşırı sulama yapılmamalıdır.

Gübreleme yalnızca aktif büyüme döneminde ve düşük dozda uygulanmalıdır. İlkbaharda sukulentlere uygun dengeli içerikli bir besin tercih edilebilir. Aşırı azot uygulaması, dokunun zayıflamasına ve variegasyon deseninin solmasına neden olabilir. Çiçeklenme genellikle ilkbahar sonu ile yaz başında görülür. Rozet merkezinden yükselen ince bir çiçek sapı üzerinde sarkık formda çan biçimli çiçekler oluşur. Çiçekler çoğunlukla sarı ve turuncu tonlardadır. Çiçeklenme, yeterli ışık ve genel sağlık durumuyla ilişkilidir. Çiçek sapı kuruduktan sonra dipten kesilebilir.