
Echeveria fimbriata
- Aile Ağacı
- Bilimsel İsmi
- Echeveria fimbriata C.H.Thomps
- Familya
- Crassulaceae
- Çiçek Renkleri
- Sarı, Turuncu, Pembe
- Kökeni
- Meksika
- Karşılaşılabilirlik
- Koleksiyonlarda Yaygın Değil
Echeveria fimbriata, Crassulaceae familyasına ait, rozet formu belirgin ve yaprak kenar yapısıyla ayırt edilen bir sukulent türüdür. Tür adındaki “fimbriata” ifadesi, yaprak kenarlarında görülebilen ince dalgalı ya da hafif saçaklı görünüme gönderme yapar. Yapraklar kalın, etli ve geniş spatula formundadır. Uç kısımlar hafif sivri olabilir. Yaprak yüzeyi genellikle pürüzsüzdür ve çoğu örnekte ince mumsu bir kaplama bulunur. Bu tabaka su kaybını azaltmaya yardımcı olur ve mat görünüm sağlar.
Echeveria fimbriata yüksek aydınlık gerektirir. İç mekânda yetiştirilecekse doğrudan gün ışığı alan bir pencere önü tercih edilmelidir. Gün boyu parlak ve dolaylı ışık, rozetin sık kalmasını sağlar. Uzun süre düşük ışıkta kalan bitkilerde etiolasyon görülebilir; yaprak araları açılır ve bitki uzama eğilimi gösterir. Dış mekânda yetiştirilecekse yaz aylarında ani ve yoğun öğle güneşine karşı kademeli alıştırma yapılmalıdır. Toprak seçimi hızlı drenaj sağlayacak şekilde yapılmalıdır. Sukulent ve kaktüsler için hazırlanmış mineral ağırlıklı karışımlar uygundur. Su tutma kapasitesi yüksek ağır topraklar kök çürümesine yol açabilir. Sulama prensibi, saksı içindeki karışım tamamen kuruduğunda su vermektir. Yalnız yüzey değil, alt katmanların da kuruduğundan emin olunmalıdır. Sulama sırasında rozet merkezine su dolmamasına dikkat edilmelidir. Sürekli nemli kalan yaprak dipleri mantari problemlere neden olabilir.
Saksı seçiminde drenaj deliği önemlidir. Toprak saksı tercih edilmesi, karışımın daha hızlı kurumasına yardımcı olur. Saksı boyutu kök sistemiyle orantılı olmalıdır. Gereğinden büyük saksılar, nemin uzun süre tutulmasına neden olarak çürüme riskini artırabilir. Saksı değişimi genellikle ilkbaharda yapılır. Çoğaltma yaprak çeliği ve yan sürgün ayırma yöntemleriyle gerçekleştirilebilir. Sağlıklı bir yaprak dipten dikkatlice ayrılır ve kesik yüzey birkaç gün kurutulur. Ardından geçirgen karışım üzerine yerleştirilir. Köklenme sürecinde aşırı sulama yapılmaz. Yan sürgünler ana bitkiden ayrılarak benzer şekilde köklendirilebilir.
Gübreleme yalnızca aktif büyüme döneminde ve düşük dozda uygulanmalıdır. İlkbaharda sukulentlere uygun dengeli içerikli bir besin tercih edilebilir. Yüksek azot oranı yaprak dokusunun zayıflamasına neden olabilir. Çiçeklenme genellikle ilkbahar sonu ile yaz başında gerçekleşir. Rozet merkezinden yükselen ince ve uzun bir çiçek sapı üzerinde sarkık formda çan biçimli çiçekler oluşur. Çiçekler çoğunlukla sarı ve turuncu tonlarındadır. Çiçeklenme, yeterli ışık ve genel sağlık durumu ile ilişkilidir. Çiçek sapı kuruduktan sonra dipten kesilebilir.









