Echeveria 'Fabiola'

Echeveria ‘Fabiola’, düzgün spiral dizilimi, dolgun üçgensi yaprakları ve zarif kırmızı uçlarıyla öne çıkan klasik ve dengeli bir hibrittir. Echeveria 'Fabiola', Echeveria purpusorum ve Echeveria derenbergii'nin çaprazlanması sonucu elde edilen bir melezdir. Orta boy rozet oluşturur ve uygun koşullarda yavrulayarak kümelenme eğilimi gösterebilir. Zemin rengi açık yeşil ile gri-yeşil arasında değişir. Yaprak uç kısmında küçük ama belirgin kırmızı bir nokta veya kısa bir hat bulunur. Bu kırmızı vurgu, güçlü ışık altında daha belirginleşir. Yaprak yüzeyinde hafif mumsu bir kaplama görülebilir; bu, bitkinin su kaybını azaltmasına yardımcı olur. Rozet formu sık ve kompakt yapıdadır; yeterli ışıkta merkez kısmı sıkı kalır.

Işık ihtiyacı yüksektir. Kompakt kalabilmesi ve kırmızı uç tonunun korunabilmesi için güçlü aydınlık gerekir. İç mekânda doğrudan güneş alan pencere önü uygundur. Yetersiz ışıkta yaprak araları açılır ve rozet gevşer. Açık alanda sabah ve akşam güneşi gelişimi destekler. Ani ve sert öğle güneşi uygulamalarında kademeli alıştırma yapılmalıdır. Toprak karışımı iyi drenaj sağlayan, mineral ağırlıklı ve geçirgen yapıda olmalıdır. Fazla su tutan ağır karışımlar kök çürümesine neden olabilir. Saksı tabanında mutlaka drenaj deliği bulunmalıdır. Toprak saksı kullanımı, nemin daha dengeli dağılmasına yardımcı olur ve kök bölgesinde uzun süreli ıslaklığı azaltır.

Sulama, toprak tamamen kuruduktan sonra yapılmalıdır. Sadece üst yüzey değil, alt katmanlar da kuru olmalıdır. Rozet merkezine su kaçırılmamalıdır. Soğuk dönemde büyüme yavaşladığı için sulama aralığı uzatılır. Düşük sıcaklık ve ıslak toprak kombinasyonu kök sağlığı açısından risklidir. Çiçeklenme genellikle ilkbahar sonu ve yaz başında görülür. İnce çiçek sapları üzerinde turuncu ile sarı arasında değişen çan formunda çiçekler açar. Çiçekler genellikle rozet yüksekliğinin üzerine çıkar ve görsel kontrast oluşturur. Çoğaltma yan sürgün ayırma veya yaprak çeliği ile yapılabilir. Dipten çıkan rozetler ayrılarak köklendirilebilir. Yaprak çeliği uygulanacaksa sağlıklı yaprak dipten alınmalı ve kesik yüzey kurutulduktan sonra dikilmelidir. Gübreleme yalnızca ilkbaharda ve düşük dozda yapılmalıdır. Sukulentlere uygun dengeli formüller tercih edilmelidir. Yüksek azotlu gübreler yaprakların aşırı yumuşamasına ve form kaybına neden olabilir.