
Aloiampelos tenuior
- Aile Ağacı
- Yaygın İsmi
- Fence Aloe
- Bilimsel İsmi
- Aloiampelos tenuior (Haw.) Klopper & Gideon F.Sm.
- Diğer İsimleri
- Aloe tenuior
- Familya
- Asphodelaceae
- Çiçek Renkleri
- Sarı
- Kökeni
- Güney Afrika
- Karşılaşılabilirlik
- Koleksiyonlarda Yaygın Değil
Aloiampelos tenuior, eski adıyla Aloe tenuior, ince gövdeli gelişimi, bol dallanan yapısı ve sarı çiçekleriyle diğer birçok Aloe türünden ayrılan ince yapılı bir sukulenttir. Peyzaj alanlarında geniş kümeler oluşturabilmesi, kuraklığa dayanıklılığı ve uzun süre dekoratif kalabilmesi nedeniyle oldukça değerli bir türdür. Özellikle açık bahçelerde doğal ve hareketli bir görünüm oluşturur. Aloiampelos tenuior yaprakları dar, uzun ve ince yapıdadır. Yapraklar gövde boyunca spiral şekilde dizilir ve gövdeler üzerinde sık yerleşim gösterir. Bu görünüm bitkiye hem hacimli hem de hafif dokulu bir form kazandırır. Yaprak rengi genellikle yeşil ile gri-yeşil tonları arasındadır. Güçlü güneş altında daha mat ve sıkı görünürken, gölgeli alanlarda daha yumuşak yeşil tonlar görülebilir. Yaprak kenarlarında küçük dişler bulunur. Gövdeler yaşlandıkça odunsu yapı kazanabilir ve bitki zamanla geniş koloniler oluşturabilir.
Işık ihtiyacı yüksektir. Aloiampelos tenuior bol aydınlık ortamları sever ve açık alanda güneş alan konumlarda çok daha iyi gelişir. Güneş ışığı gövde yapısının güçlü kalmasına, yaprakların sık dizilmesine ve çiçeklenmenin artmasına yardımcı olur. Yarı gölgeli alanlarda da yaşayabilir ancak aşırı gölgede uzama, seyrekleşme ve zayıf çiçeklenme görülebilir. İç mekân için uygun olsa da yeterli ışık sağlanmadığında performansı düşebilir.
Toprak seçimi geçirgen olmalıdır. Sukulent karışımları, mineral oranı yüksek karışımlar veya hızlı kuruyan bahçe toprakları uygundur. Sürekli ıslak kalan ağır topraklar kök sorunlarına yol açabilir. Kök bölgesinin hava alması ve sulama sonrası toprağın kısa sürede kuruması önemlidir. Sulama dikkatli yapılmalıdır. Toprağın tamamen kuruması beklendikten sonra sulama uygulanmalıdır. Ardından tekrar kuruma süreci beklenmelidir. Yerleşmiş dış mekân bitkileri kuraklığa oldukça dayanıklıdır. Saksıda yetiştirilen örneklerde yazın daha düzenli, serin dönemlerde daha seyrek sulama yeterlidir. Fazla su gövde zayıflığı ve kök çürümesi oluşturabilir.
Saksı seçiminde dengeli ve kök yapısına uygun kaplar tercih edilmelidir. Ancak bu tür zamanla genişlediği için bahçeye dikildiğinde çok daha etkileyici gelişim gösterir. Toprak saksı kullanımı kontrollü nem dengesi açısından avantaj sağlayabilir. Çoğaltma oldukça kolaydır. Gövde çelikleri, yan sürgünler ve bölme yöntemiyle çoğaltılabilir. Kesim yapılan parçaların kısa süre kurutulup ardından dikilmesi başarı oranını artırır. Gübreleme yalnızca ilkbaharda, düşük dozlu ve dengeli sukulent gübresi ile yapılmalıdır. Aşırı gübreleme hızlı fakat zayıf büyüme oluşturabilir. Çiçeklenme döneminde uzun saplar üzerinde çok sayıda ince tüpsü sarı çiçek açar. Yoğun çiçeklenme dönemlerinde bitki adeta sarı çiçek bulutuyla kaplanmış gibi görünür.








