Deuterocohnia lorentziana

Deuterocohnia lorentziana, Bromeliaceae familyasına bağlı, sukulent özellik gösteren ve çok sayıda rozet oluşturarak gelişen türdür. Deuterocohnia lorentziana yaprakları sert, dar üçgensi ve sivri uçludur. Yapraklar rozet merkezinden dışarı doğru düzenli biçimde sıralanır. Kenarlarda küçük fakat keskin dişler bulunabilir. Yaprak rengi yeşilden gri-yeşile kadar değişir. Bazı formlarda yaprak yüzeyini kaplayan yoğun beyaz trikomlar bitkiye gümüşümsü veya mavi-gri bir görünüm kazandırır. Bu mikroskobik pullar güçlü güneş ışığının bir bölümünü yansıtır ve yaprak yüzeyinden gerçekleşen su kaybının sınırlandırılmasına katkıda bulunur. Huntington Botanical Gardens kayıtlarında özellikle gümüş renkli formun yoğun beyaz trikomlarla kaplı olduğu ve yeşil forma göre doğrudan güneşe daha yüksek tolerans gösterebildiği belirtilmektedir.

Sağlıklı yapraklar sert, sıkı ve rozet merkezine güçlü biçimde bağlı olmalıdır. Alt yaprakların zamanla kuruyarak kahverengileşmesi yaşlanma sürecinin doğal bir parçası olabilir. Buna karşılık birden fazla rozetin merkezden yumuşaması, yaprak diplerinde koyulaşma oluşması veya rozetlerin kolayca gövdeden ayrılması aşırı nem ve çürüme belirtisi olabilir. Uzun süre yetersiz su alan bitkilerde büyüme belirgin biçimde yavaşlar, yaprak uçları kuruyabilir ve rozetler daha sıkı kapanabilir. Kuruyan eski yapraklar tamamen gevşediğinde dikkatlice temizlenebilir; sağlıklı yaprak dokusunun kesilmesine gerek yoktur.

Deuterocohnia lorentziana bakımı için güçlü aydınlık sağlanmalıdır. Güneşe alışmış bitkiler doğrudan güneş altında kompakt ve sağlam rozetler meydana getirir. Gümüş renkli, trikomları yoğun örnekler güçlü ışığı yeşil formlardan daha iyi karşılayabilir. Bununla birlikte serada, iç mekânda veya gölgeli bir yerde yetişmiş bitki birdenbire yoğun yaz güneşine çıkarılmamalıdır. Ani ışık değişimi yapraklarda soluk, sarı veya kahverengi yanık bölgelerinin oluşmasına neden olabilir. Güneş alma süresi birkaç hafta içinde artırılmalıdır. Çok sıcak bölgelerde sabah güneşi ile birlikte öğle saatlerinde hafif koruma sağlanabilir. Yarı gölgede gelişmesi mümkün olsa da düşük ışıkta rozetler gevşer, yapraklar uzar ve bitkinin sık formu bozulur. Yetiştiricilik kaynakları tür için tam güneş ile aydınlık yarı gölge arasındaki koşulları uygun görmektedir.

İç mekânda yetiştirilen Deuterocohnia lorentziana, güneş alan güney, güneydoğu veya güneybatı yönlü bir pencereye yakın tutulmalıdır. Pencerenin uzağında kalan genel oda aydınlığı çoğu durumda yeterli değildir. Hava dolaşımının bulunması, sık rozetlerin arasında ve kurumuş alt yapraklarda nem birikmesini önlemeye yardımcı olur. Bitki klasik tropikal bromeliadlar gibi rozet merkezinde sürekli su tutulacak şekilde sulanmamalıdır. Yaprakların arasında uzun süre bekleyen su, özellikle serin ve havasız koşullarda rozet çürümesine zemin hazırlar.

Toprak karışımı gevşek, mineral ağırlıklı ve hızlı drenaj sağlayan yapıda olmalıdır. Kaktüs ve sukulentler için hazırlanmış topraklara ponza, perlit, lav taşı veya iri taneli kum eklenebilir. Yoğun torf içeren ve sulamadan sonra günlerce ıslak kalan karışımlar uygun değildir. Deuterocohnia lorentziana kökleri suya ulaşabilmeli, ancak köklerin çevresinde sürekli havasız bir ortam oluşmamalıdır. Ticari yetiştirme kaynaklarında kaktüs toprağına iri taneli mineral malzeme eklenmesi önerilir ve türün fazla sulamaya karşı hassas olduğu belirtilir.

Saksının tabanında açık drenaj delikleri bulunmalıdır. Bitki yatay yönde yeni rozetler oluşturduğu için çok derin bir saksı yerine kök sistemine uygun genişlikte bir saksı kullanılabilir. Saksı kök kütlesinden aşırı büyük seçilmemelidir. Gereğinden fazla toprak hacmi kuruma süresini uzatır ve özellikle rozetlerin merkezine yakın köklerde çürüme riskini yükseltir. Toprak saksılar nemin daha hızlı uzaklaşmasını sağlar. Plastik veya sırlı saksılarda ise karışım daha yavaş kuruyabileceğinden sulama aralıkları uzatılmalıdır. Saksı değişimi kökler alanı doldurduğunda veya toprak geçirgenliğini kaybettiğinde ilkbaharda yapılabilir.

Deuterocohnia lorentziana sulaması takvime göre değil, toprağın kuruma durumuna göre yapılmalıdır. İlkbahar ve yaz aylarında aktif gelişim devam ederken karışım tamamen veya büyük ölçüde kuruduğunda toprağın tamamına su verilmelidir. Fazla su drenaj deliklerinden serbestçe akmalı ve saksı tabağında bekletilmemelidir. Bir sonraki sulamadan önce toprağın yeniden kuruması gerekir. Az miktarda fakat sık su vermek, toprağın alt bölümünü sürekli nemli tutabileceği için uygun değildir. Tür kuraklığa dayanıklıdır; ancak aktif büyüme döneminde aylarca tamamen susuz bırakılması yeni rozet gelişimini durdurabilir. Sonbaharda sıcaklıkların düşmesiyle sulama azaltılmalı, kış boyunca serin ortamda tutulan bitkiye yalnızca belirgin su kaybı görüldüğünde sınırlı miktarda su verilmelidir.

Deuterocohnia lorentziana kısa süreli düşük sıcaklıklara birçok tropikal bromeliaddan daha dayanıklıdır. Kaynaklarda yaklaşık -6 °C civarındaki kısa süreli soğuklara dayanabildiği, Huntington Botanical Gardens kayıtlarında ise bazı yerleşik örneklerin yaklaşık -7 °C ve altındaki değerleri tolere edebildiği belirtilmektedir. Ancak bu dayanıklılık kuru, iyi drene olan ve olgun bitkiler için geçerlidir. Saksıdaki kökler açık topraktaki köklere göre daha hızlı soğur. Islak toprakla birleşen don, kök ve rozet kayıplarına neden olabilir. Bu nedenle saksıda yetiştirilen bitkiler uzun süreli dondan korunmalı ve kışın yağış almayan, aydınlık ve havadar bir yerde tutulmalıdır.

Gübreleme yalnızca ilkbaharda yapılmalıdır. Sukulentler veya bromeliadlar için hazırlanmış düşük azotlu bir besin, önerilen miktarın yarısı kadar seyreltilerek bir kez uygulanabilir. Fazla azot rozetlerin hızlı fakat gevşek gelişmesine, yaprakların uzamasına ve doğal sıkılığın kaybolmasına yol açabilir. Yeni toprağa alınmış, kökleri zarar görmüş veya fazla sulama belirtisi gösteren bitkilere gübre verilmemelidir. Deuterocohnia lorentziana yavaş büyüyen bir bitki olduğundan yoğun gübreleme gelişimi sağlıklı biçimde hızlandırmaz.

Deuterocohnia lorentziana çoğaltma işlemi en güvenilir şekilde rozet kümelerinin ayrılmasıyla gerçekleştirilir. Ana kümenin kenarında gelişen ve mümkünse kendi köklerini oluşturmuş birkaç rozet birlikte ayrılmalıdır. Tek ve köksüz bir rozetin köklenmesi mümkün olsa da birkaç rozetten oluşan köklü bölümlerin tutunma oranı daha yüksektir. Ayrılan bölümün hasarlı yüzeyi kısa süre kurutulduktan sonra geçirgen bir karışıma yerleştirilir. Dikimden hemen sonra toprak suya doygun hâle getirilmemelidir. Köklenme başlayana kadar kontrollü sulama yapılmalı, ardından yetişkin bitkiler için uygulanan kuruma düzenine geçilmelidir. Tohumla çoğaltma da mümkündür; ancak yavaş gelişim nedeniyle rozetlerin ayrılması daha pratik bir yöntemdir.

Deuterocohnia lorentziana çiçekleri yaprak kütlesi arasında gelişen kısa ve çoğunlukla sapsız çiçek yapıları üzerinde oluşur. Çiçekler dar, tüpsü ve yeşil ile sarımsı yeşil tonlarındadır. Gösterişli bir çiçek sapı meydana getirmek yerine dikenli yaprakların arasından sınırlı ölçüde dışarı çıkarlar. Huntington kayıtlarında yeşil tüpsü çiçeklerin rozetlerin arasından belirdiği, gümüş yapraklı formlarda çiçek renginin daha belirgin göründüğü aktarılmaktadır. Çiçeklenme çoğunlukla ilkbahar döneminde gerçekleşir. Güçlü ışık, olgunluk, geçirgen toprak ve dengeli sulama çiçek oluşumunu destekler. Çiçeklenen rozet, birçok bromeliad türünün aksine çiçeklenmeden hemen sonra ölmez ve gelişimini sürdürebilir.