Alluaudiopsis

Alluaudiopsis, Madagaskar kökenli, dikenli gövdeleri ve kurak iklime uyum sağlamış sıra dışı yapısıyla dikkat çeken sukulent türüdür. Alluaudiopsis cinsinde kabul gören 2 tür var: Alluaudiopsis fiherenensis ve Alluaudiopsis marnieriana. Didiereaceae familyasına bağlı olan bu cins, görünüş olarak hem kaktüsleri hem de odunsu çalıları andırabilir. Ancak botanik olarak farklı bir gruptadır. Koleksiyon yetiştiricileri tarafından özellikle egzotik gövde yapısı, doğal bonsai görünümü ve zorlu koşullara dayanıklılığı nedeniyle ilgi görür. Doğada taşlık, güneşli ve kurak alanlarda gelişen Alluaudiopsis türleri, doğru koşullar sağlandığında saksıda da başarılı şekilde yetiştirilebilir. 

Alluaudiopsis türlerinde en dikkat çekici özellik gövde yapısıdır. Bitki odunsu ana dallar oluşturur ve bu dallar üzerinde dikenler bulunur. Genç sürgünlerde daha aktif büyüme görülürken yaşlı gövdeler zamanla kalınlaşır ve karakter kazanır. Türlere göre dallanma formu değişebilir; bazıları daha sık dallanırken bazıları daha dik ve seyrek gelişebilir. Yapraklar genellikle küçük, etli ve mevsimsel yapıdadır. Aktif büyüme döneminde görülen yapraklar kuraklık, soğuk veya stres dönemlerinde dökülebilir. Bu durum çoğu zaman doğal adaptasyondur ve her zaman sorun anlamına gelmez.  Çiçeklenme türlere ve bitkinin olgunluğuna göre değişir. Uygun ışık, güçlü kök sistemi ve dengeli bakım sağlandığında küçük ama ilgi çekici çiçekler görülebilir.

Işık ihtiyacı yüksektir. Alluaudiopsis güçlü ışık alan ortamlarda daha kompakt, sağlıklı ve dayanıklı gelişir. Açık havada sabah güneşi veya gün boyu aydınlık konumlar idealdir. İç mekânda yetiştirilecekse en güneş alan pencere önü tercih edilmelidir. Yetersiz ışıkta sürgünler uzar, gövde aralıkları açılır ve bitki zayıf görünür. Yeni alınan bitkiler doğrudan sert güneşe çıkarılmamalı, aşamalı olarak alıştırılmalıdır.

Sulama kontrollü yapılmalıdır. Her ne kadar odunsu yapı gösterse de bu cins kurak iklim bitkisidir ve kök bölgesinde uzun süreli ıslaklık istemez. Toprak tamamen kuruduktan sonra sulama yapılmalıdır. Sulama sırasında saksı harcı tamamen ıslanmalı, ardından hızlı şekilde kuruyabilmelidir. Sürekli nemli kalan toprak kök çürümesi riskini artırır. Serin dönemlerde veya büyümenin yavaşladığı zamanlarda sulama azaltılmalıdır. Yaprak dökümü görüldüğünde önce mevsim ve ışık koşulları değerlendirilmelidir; gereksiz fazla su vermek doğru yaklaşım değildir.

Toprak seçimi büyük önem taşır. Hızlı drene olan, hava geçirgen ve mineral oranı yüksek karışımlar tercih edilmelidir. Pomza, iri kum, lav taşı, perlit gibi materyaller kök sağlığı açısından faydalıdır. Yoğun torf içeren ağır karışımlar tek başına kullanılmamalıdır. Saksıda mutlaka drenaj deliği bulunmalıdır. Toprak saksı kullanımı, fazla nemin daha hızlı uzaklaşmasına yardımcı olabilir.

Gübreleme yalnızca ilkbaharda düşük dozda yapılmalıdır. Dengeli içerikli bir gübre seyreltilmiş şekilde uygulanabilir. Aşırı gübreleme hızlı ama zayıf büyümeye, uzun ve dengesiz sürgünlere neden olabilir. Bu cinsin doğal karakterini korumak için ölçülü besleme daha doğrudur. Çoğaltma çoğunlukla çelik ile yapılabilir. Sağlıklı bir dal kesildikten sonra yara yüzeyinin kuruması beklenmeli, ardından geçirgen karışıma dikilmelidir. Tohumla üretim de mümkündür ancak daha yavaş ilerler.