
Sedum palmeri
- Aile Ağacı
- Yaygın İsmi
- Palmer's Sedum, Palmer's Stonecrop
- Bilimsel İsmi
- Sedum palmeri S. Watson
- İsim Kökeni
- S. palmeri adı bir İngiliz botanikçi olan Edward Palmer'den (1829-1911) gelmektedir.
- Familya
- Crassulaceae
- Çiçek Renkleri
- Sarı, Turuncu
- Kökeni
- Meksika
- Karşılaşılabilirlik
- Bazı Yerel Bölgelerde Yaygın
Sedum palmeri, Crassulaceae (damkoruğu) familyasına ait, rozet formu oluşturan ve yarı yayıcı gelişim gösteren bir sedum türüdür. Doğal yaşam alanlarında genellikle kayalık yamaçlar, taş aralıkları ve iyi drene olan açık arazilerde görülür. Bitki, zamanla gövde oluşturan ve bu gövdelerin uçlarında rozetler meydana getiren bir yapı sergiler. Uygun koşullarda yan sürgünler oluşturarak kümeler halinde büyür ve geniş alanlara yayılabilir. Bu özelliği sayesinde hem saksı yetiştiriciliğinde hem de bahçe düzenlemelerinde yer örtücü veya bordür bitkisi olarak kullanılabilir. Sedum palmeri’nin yaprakları etli, geniş, oval ile spatula formu arasında değişen bir yapıdadır. Yapraklar rozet şeklinde dizilir ve yüzeyleri pürüzsüzdür. Renkleri genellikle açık yeşil ile sarımsı yeşil tonlarındadır. Yeterli güneş ışığı aldığında yaprak uçlarında veya kenarlarında pembe ile kızılımsı tonlar oluşabilir. Bu renklenme, bitkinin ışık ve sıcaklık koşullarına verdiği doğal bir tepkidir ve sağlıklı gelişimin göstergesi olarak değerlendirilir. Yetersiz ışık koşullarında yapraklar daha soluk renkte kalır ve rozet formu gevşeyebilir.
Sedum palmeri için uygun toprak seçimi, bitkinin uzun vadede sağlıklı kalabilmesi açısından büyük önem taşır. Kaktüs ve sukulentler için hazırlanmış, geçirgenliği yüksek bir toprak karışımı kullanılmalıdır. Toprak, sulama sonrası kısa sürede kuruyabilmeli ve kök bölgesinde su tutmamalıdır. Sulama, toprak tamamen kuruduktan sonra yapılmalıdır. Sulama sırasında suyun tüm saksıya nüfuz etmesi sağlanmalı, ancak saksı altında biriken fazla su mutlaka uzaklaştırılmalıdır. Sürekli nemli kalan toprak, Sedum palmeri’de kök çürümesine ve gövde yumuşamasına neden olabilir. Sulama esnasında yapraklara su değmemesine dikkat edilmelidir; özellikle sıcak dönemlerde yaprak üzerinde kalan su damlaları yanıklara yol açabilir. Saksı seçiminde drenaj delikleri bulunan saksılar tercih edilmelidir. Toprak saksılar, nefes alabilir yapıları sayesinde toprağın daha dengeli kurumasını sağlar; ancak plastik saksılar da uygun sulama alışkanlığı ile kullanılabilir. Sedum palmeri’nin kök yapısı yüzeyseldir ve çok derin saksılara ihtiyaç duymaz. Geniş ağızlı ve orta derinlikte saksılar, bitkinin yanlara doğru yayılmasını destekler. Saksı ve toprak değişimi, bitki ilk alındığında yapılabilir. Sonraki dönemlerde ise ilkbahar aylarında, bitkinin aktif büyüme sürecine girmesi beklenmelidir.
Sedum palmeri, kış aylarında dinlenme dönemine girer. Bu dönemde büyüme hızı belirgin şekilde yavaşlar. Kış bakımında sulama sıklığı ciddi oranda azaltılmalıdır. Tür, diğer birçok seduma kıyasla soğuğa daha dayanıklıdır ve hafif donlara tolerans gösterebilir. Ancak saksıda yetiştirilen bitkilerde uzun süreli ve şiddetli donlara karşı koruma sağlanmalıdır. Kış döneminde yapılan aşırı sulamalar, bitkinin en sık kaybedilme nedenlerinden biridir.
Çiçeklenme dönemi genellikle kış sonu ile ilkbahar başı arasındadır. Sedum palmeri, sarı renkte, yıldız formunda ve dikkat çekici çiçekler açar. Çiçekler rozetlerin merkezinden yükselen çiçek sapları üzerinde kümeler halinde oluşur.
Üretimi oldukça kolaydır. En yaygın üretim yöntemi çelikle üretimdir. Gövdeden veya rozetlerden alınan sağlıklı parçalar, kısa bir bekleme süresinin ardından kuru ve geçirgen bir toprağa dikildiğinde hızlı şekilde köklenir. Yere temas eden sürgünlerin kendiliğinden köklenmesi de sık görülen bir durumdur. Tohumla üretim mümkündür ancak gelişim süreci yavaştır. Üretim için en uygun dönem ilkbahar aylarıdır. İlkbahar döneminde, yalnızca sukulentler için üretilmiş besinlerle sınırlı ve kontrollü bir gübreleme yapılabilir.











