
Sedum oxycoccoides
- Aile Ağacı
- Bilimsel İsmi
- Sedum oxycoccoides Rose.
- Familya
- Crassulaceae
- Çiçek Renkleri
- Kırmızı
- Kökeni
- Meksika
- Karşılaşılabilirlik
- Bazı Yerel Bölgelerde Yaygın
Sedum oxycoccoides, Crassulaceae (damkoruğu) familyasına ait, doğal yayılış alanlarında genellikle kaya yüzeyleri ve iyi drene olan yamaçlarda görülen, odunsu gövdeli ve yayıcı gelişim gösteren bir sedum türüdür. Doğal formu itibarıyla sarkıcı ve yarı çalımsı bir yapı oluşturur. Zamanla gövde tabanı odunsulaşırken, genç sürgünler daha esnek ve yeşil yapıdadır. Bu özelliği sayesinde saksı kenarlarından aşağı doğru sarkarak dekoratif bir görünüm oluşturur. Sedum oxycoccoides’in yaprakları ince, silindirik ve iğne formundadır. Yapraklar gövde etrafında yoğun şekilde dizilir ve sürgün uçlarına doğru daha sık bir yapı kazanır. Yaprak yüzeyi pürüzsüzdür ve su depolama özelliğine sahiptir. Renkleri genellikle mat yeşil tonlarındadır, ancak yüksek ışık altında hafif grimsi veya mavi-yeşil bir görünüm alabilir. Serin dönemlerde ve yoğun güneş alan koşullarda yaprak uçlarında kızılımsı tonlar oluşabilir. Bu renk değişimleri bitkinin sağlıklı gelişim sürecinin doğal bir parçasıdır.
Bu tür için en uygun toprak yapısı, kaktüs ve sukulentler için hazırlanmış, geçirgenliği yüksek bir karışımdır. Toprak, suyu kısa sürede süzebilmeli ve kök bölgesinde nem tutmamalıdır. Toprak tamamen kuruduktan sonra sulama yapılmalıdır. Sulama esnasında suyun tüm saksıya nüfuz etmesi sağlanmalı, ancak tabakta biriken fazla su bekletilmeden uzaklaştırılmalıdır. Sürekli nemli kalan toprak, Sedum oxycoccoides’te kök çürümesine ve zamanla gövde kayıplarına neden olabilir. Sulama sırasında yapraklara su temas etmemesine özen gösterilmelidir. Özellikle sıcak havalarda yaprak üzerinde kalan su damlaları güneş yanıklarına yol açabilir. Saksı seçiminde drenaj delikleri bulunan, tercihen toprak saksılar kullanılabilir. Toprak saksılar, buharlaşmayı artırarak toprağın daha dengeli kurumasını sağlar. Ancak plastik veya farklı materyallerden yapılmış saksılarda da uygun drenaj sağlandığı sürece yetiştirilebilir. Yayılan ve sarkıcı bir gelişim gösterdiği için derinliği az, ağız kısmı geniş saksılar tercih edilebilir. Saksı ve toprak değişimi ilk alımda yapılabilir; devam eden yıllarda ise ilkbahar döneminde gerçekleştirilmelidir.
Sedum oxycoccoides, kış aylarında dinlenme dönemine girer. Bu süreçte gelişim yavaşlar ve sulama sıklığı ciddi şekilde azaltılmalıdır. Serin, aydınlık ve hava akımı olan ortamlarda kışı sorunsuz geçirir. Don olaylarına karşı hassas olabileceği için açık alanda yetiştiriliyorsa aşırı soğuklardan korunmalıdır. Kış döneminde aşırı sulama, bu tür için en büyük risk faktörlerinden biridir. Çiçeklenme dönemi genellikle ilkbahar sonu ile yaz başı arasındadır. Sedum oxycoccoides, koyu kırmızıdan bordo tonlarına uzanan, ince yapılı çiçekler açar. Çiçekler sürgün uçlarında veya yaprak koltuklarında görülür ve bitkiye karakteristik bir görünüm kazandırır. Çiçeklenme sürecinde bitki enerjisinin büyük kısmını generatif gelişime ayırır.
Üretimi oldukça kolaydır. En yaygın yöntem çelikle üretimdir. Sağlıklı bir sürgünden alınan çelikler kısa bir bekleme süresinin ardından doğrudan kuru ve geçirgen bir toprağa dikilebilir. Uygun sıcaklık ve ışık koşullarında kısa sürede köklenir. Tohumla üretim mümkündür ancak gelişim süreci oldukça yavaştır. Üretim için en uygun dönem ilkbahar aylarıdır. Bahar döneminde, yalnızca sukulentler için üretilmiş besinlerle sınırlı ve kontrollü bir gübreleme yapılabilir.







