Sedum formosanum

Sedum formosanum, doğal yaşam alanlarında genellikle kayalık yamaçlarda, geçirgen ve besin değeri düşük topraklarda gelişir. Bu nedenle suyu uzun süre tutan ortamlara karşı hassastır ve köklerinin rahatça nefes alabileceği zeminleri tercih eder. Gövdeleri yüzeye yakın ilerler, zamanla yayılarak bulunduğu alanı kaplar; saksıda yetiştirildiğinde ise yarı sarkıcı bir form alabilir. Sedum formosanum’un yaprakları küçük ila orta boyutlu, etli ve oval formdadır. Yapraklar gövde üzerinde sık dizilim gösterir ve bu durum bitkiye dolgun bir yapı kazandırır. Renkleri genellikle açık yeşil tonlarındadır; yeterli ışık aldığında yaprak kenarlarında sarımsı veya hafif pembe tonlar görülebilir. Bu renk değişimi bitkinin sağlıklı geliştiğini ve uygun ışık koşullarında bulunduğunu gösterir.

Sedum formosanum için kaktüs–sukulent karışımı, iyi drene olan bir toprak kullanılması oldukça önemlidir. Toprağın uzun süre nemli kalması, köklerin hava almasını engelleyerek çürümeye yol açabilir. Sulama mutlaka toprak tamamen kuruduğunda yapılmalı ve sulama sırasında suyun saksının her noktasına eşit şekilde ulaşması sağlanmalıdır. Sulamadan önce toprağın alt kısımları kontrol edilmeli; dip kısımlar hâlâ nemliyse sulama ertelenmelidir. Sulama sırasında yapraklara su değmemesine özen gösterilmelidir, çünkü özellikle sıcak dönemlerde yaprak üzerinde kalan su damlaları güneş yanıklarına sebep olabilir. Saksı seçiminde drenaj delikleri bulunan toprak saksı tercih edilmesi toprağın daha hızlı kurumasını sağlar ve kök sağlığını olumlu yönde etkiler; ancak doğru sulama yapıldığı sürece farklı saksı türlerinde de sağlıklı şekilde yetiştirilebilir. Yayılıcı yapısı nedeniyle derinliği fazla olmayan, ağız kısmı geniş saksılar Sedum formosanum için daha uygundur. Toprak ve saksı değişimi bitki ilk alındığında yapılabilir; sonraki değişimler için ilkbahar ayları tercih edilmelidir.

Sedum formosanum genellikle ilkbahar sonu ile yaz başında küçük, yıldız formunda, açık sarı tonlarında birden fazla çiçek açar. Çiçeklenme döneminde bitki enerjisinin büyük kısmını çiçek oluşumuna ayırır; çiçekler solduktan sonra temizlenmesi, bitkinin yeniden yaprak ve gövde gelişimine yönelmesine yardımcı olur. Işık ihtiyacı yüksektir; yıl boyunca bol aydınlık bir ortamda bulunmalıdır. Yaz aylarında yakıcı öğle güneşinden korunmalı, sabah ve akşam güneşi alması sağlanmalıdır. Üretimi oldukça kolaydır; gövdeden alınan çelikler veya kopan sürgünler uygun toprakta kısa sürede köklenir. Üretim için en ideal dönem ilkbahar aylarıdır. Gelişim döneminde yalnızca ilkbaharda olmak üzere sukulentler için üretilmiş besinler ayda iki kez verilebilir.