Sedum eriocarpum

Sedum eriocarpum, sedum türleri arasında az bilinen bir türdür. Doğada çoğunlukla taşlık, kayalık ve drenajı yüksek alanlarda yaşamını sürdürür. İnce toprak tabakalarına uyum sağlamış kök yapısı sayesinde suyu uzun süre tutan ortamlardan hoşlanmaz. Gövdeleri yüzeye yakın ilerler ve zamanla bulunduğu alanı yumuşak bir doku halinde kaplar. Sedum eriocarpum’un yaprakları küçük, etli ve elips formdadır. Yapraklar gövde üzerinde sık dizilimlidir ve bu durum bitkiye dolgun bir görünüm kazandırır. Renkleri genellikle canlı yeşil tonlarındadır; ancak yoğun ışık aldığında kızarabilir.

Sedum eriocarpum için kaktüs–sukulent karışımı, suyu hızlı süzen bir toprak kullanılması büyük önem taşır. Toprağın uzun süre nemli kalması, köklerin hava almasını engelleyerek kısa sürede çürümeye yol açabilir. Sulama mutlaka toprak tamamen kuruduğunda yapılmalı ve sulama sırasında suyun saksının tamamına nüfuz etmesi sağlanmalıdır. Sulama öncesinde toprağın alt kısımları kontrol edilmeli; dip kısımlar nemliyse sulama ertelenmelidir. Sulama esnasında yapraklara su değmemesine özen gösterilmelidir. Özellikle yaz aylarında yaprak üzerinde kalan su damlaları, güneş ışığıyla birleştiğinde yanıklara neden olabilir.

Saksı seçiminde drenaj delikleri bulunan toprak saksı tercih edilmesi, toprağın daha hızlı kurumasını sağlayarak kök sağlığını destekler. Ancak doğru sulama düzeni sağlandığında farklı saksı türlerinde de yetiştirilebilir. Yayılıcı yapısı nedeniyle derinliği fazla olmayan, geniş ağızlı saksılar Sedum eriocarpum için daha uygundur. Toprak ve saksı değişimi bitki ilk alındığında yapılabilir; sonraki değişimler için ilkbahar ayları tercih edilmelidir.

Sedum eriocarpum genellikle ilkbahar sonu ile yaz başında küçük, yıldız formunda, açık pembe, beyaz tonlarında çiçekler açar. Çiçeklenme döneminde bitki enerjisinin büyük kısmını çiçek oluşumuna ayırır. Çiçekler solduktan sonra kuruyan kısımların temizlenmesi, bitkinin yeniden yaprak ve gövde gelişimine yönelmesine yardımcı olur. Işık ihtiyacı yüksektir; yıl boyunca bol aydınlık bir ortamda bulunmalıdır. Yaz aylarında yakıcı öğle güneşinden korunmalı, sabah ve akşam güneşi alması sağlanmalıdır. Üretimi oldukça kolaydır; gövdeden alınan çelikler veya kopan küçük parçalar uygun toprakta kısa sürede köklenir. Üretim için en ideal dönem ilkbahar aylarıdır. Gelişim döneminde yalnızca ilkbaharda olmak üzere sukulentler için üretilmiş besinler ayda iki kez verilebilir.