Sedum caeruleum

Sedum caeruleum sukulentin doğal yayılım alanı Akdeniz havzasıdır; Türkiye’nin güney bölgeleri, Yunanistan, İtalya ve çevresindeki taşlık, açık ve güneşli alanlarda doğada kendiliğinden yetişebilir. Diğer birçok sedumdan farklı olarak Sedum caeruleum, yaşam döngüsünü daha kısa sürede tamamlar ve bu yönüyle bakımı kadar doğru zamanlama da önemlidir. Bu türün en dikkat çekiçi özelliği ise bahar aylarında açan mavi renkte çiçekleridir.

Toprak seçiminde kaktüs–sukulent karışımı, drenajı güçlü bir toprak kullanılmalıdır. Sedum caeruleum, suyu bünyesinde tutabilen bir tür olduğu için toprağın uzun süre ıslak kalması kök çürümesine yol açabilir. Sulama mutlaka toprak tamamen kuruduğunda, tüm saksıya nüfuz edecek şekilde yapılmalıdır. Sulamadan önce yalnızca yüzey değil, saksının alt kısımları da kontrol edilmelidir. Eğer toprak dibi hâlâ nemliyse sulama ertelenmelidir. Sulama sırasında yapraklara su değmemesine özen gösterilmelidir. Saksı tercihi olarak altı delikli (drenajlı) saksılar büyük avantaj sağlar. Boyasız toprak saksılar toprağın daha hızlı kurumasına yardımcı olur, fakat plastik saksılarda da rahatlıkla yetiştirilebilir. Sedum caeruleum kökleri çok derine inmez, bu yüzden derinliği fazla olmayan ama hava alabilen saksılar idealdir. Geniş ağızlı saksılar, bitkinin doğal yayılma formunu daha estetik gösterir.

Sedum caeruleum çiçeklenme döneminde adeta koleksiyonluk bir görüntü sunar. Parlak maviye yakın, yıldız formunda çiçekler açar ve bu çiçekler sedumlar arasında oldukça ayırt edicidir. Çiçeklenme süresince bitki enerjisinin büyük kısmını çiçeklere yönlendirir. Çiçekler solduktan sonra, eğer tohum elde edilmek istenmiyorsa çiçekler temizlenebilir. 

Işık ihtiyacı yüksektir. Sedum caeruleum gün içinde en az 5–6 saat güneş ışığı almalıdır. Yetersiz ışıkta yapraklar arasındaki mesafe açılır ve bitki formunu kaybeder. Yaz aylarında öğle güneşi çok yakıcıysa hafif filtrelenmiş ışık tercih edilebilir. Kış aylarında ise genellikle yaşam döngüsünü tamamladığı için aktif bir bakım gerekmez. Üretimi ağırlıklı olarak tohumla yapılır. Tohumlar ilkbahar başında yüzeye serpilerek ekilir ve çok ince bir tabaka ile örtülür. Nemli fakat ıslak olmayan bir ortamda kısa sürede çimlenirler. Çelikle üretim mümkündür ancak diğer sedumlara kıyasla daha düşük başarı oranına sahiptir.