Graptosedum 'Miul'

Graptosedum ‘Miul’, Crassulaceae familyası içinde yer alan, Graptopetalum amethystinum ile Sedum clavatum melezlenmesiyle elde edildiği söylenen bir kültivardır; kompakt rozet formu, tozlu görünümlü (farinalı) etli yaprakları ve ışık/ısıya bağlı renklenme tepkisiyle tanınır.  Bitki genellikle kısa gövde üzerinde sık dizilmiş rozetler oluşturur; yapraklar kalın, oval-ters yumurta formunda, uç kısımda hafif sivrilebilen veya kütleşebilen yapıdadır. Uygun koşullarda yaprak rengi mavi-yeşil/lavanta tonlarından, kenar ve uçlarda pembe–şeftali tonlarda kızarmaya doğru geçebilir ve bu renklenme özellikle yüksek ışık, serin geceler ve kontrollü su rejimiyle belirginleşir.  Işık ihtiyacı yüksek kabul edilir; rozetin sıkı kalması ve yaprakların uzayıp gevşememesi için günde en az 4- 5 saat direkt güneş veya çok güçlü aydınlık gerekir, iç mekânda yetiştirilecekse güneş alan pencere önünde tutulmalı. Aşırı sıcak yaz günlerinde öğle güneşinin yakıcı etkisi yaprak yüzeyinde yanıklara yol açabileceğinden özellikle yazın en sert saatlerinde filtrelenmiş ışık tercih edilir, ancak genel olarak 4–6 saat ve üzeri parlak ışık aralığı rozet formunu korumaya yardımcı olur.

Toprak seçiminde temel hedef hızlı drenaj ve yüksek havalanmadır; suyu uzun süre tutan, ince taneli ve organik maddece ağır karışımlar kök boğulması ve çürüme riskini artırır, bu nedenle sukulent/kaktüs toprağına ponza, perlit, lav taşı, iri dere kumu gibi mineral ağırlıklı malzemeler eklenmiş gevşek bir karışım tercih edilir. Saksı seçiminde de altı delikli, fazla suyu hızla uzaklaştıran ve kök bölgesini hava ile buluşturan bir saksı kullanılmalı, “toprak saksı” gibi nefes alan materyaller nem yönetimini kolaylaştırabilir; saksı boyu rozet çapına göre çok büyük seçilmemeli, fazla hacim toprakta nemin uzun süre kalmasına neden olabileceği için bitkinin kök kütlesini çok aşmayan ölçüler hedeflenmelidir. Sulama, “toprak tamamen kuruduğunda derin sulama” prensibiyle yürütülmelidir; sulama yapıldığında su tüm kök bölgesine nüfuz edecek şekilde verilmeli, ardından saksıdan suyun tamamen akması sağlanmalı ve tekrar sulamadan önce karışımın bütünüyle kuruması beklenmelidir; büyümenin hızlandığı ilkbahar ve sonbaharda bu döngü daha sık gerçekleşebilir, yazın aşırı sıcak ve düşük hava sirkülasyonunda veya kışın düşük ışıkta ise metabolizma yavaşlayacağı için sulama aralığı kendiliğinden uzar.

Gübreleme yalnızca ilkbaharda, düşük azotlu ve dengeli bir sukulent gübresiyle çok seyreltilmiş dozlarda uygulanmalı, sık ve yoğun gübrelemeden kaçınılmalıdır; amaç hızlı ve sulu doku şişkinliği değil, dengeli ve sıkı doku gelişimidir. Üretim yöntemleri arasında yapraktan üretim, gövde/yan sürgün çeliği ve tepe çeliği vardır. Sağlıklı, olgun yapraklar gövdeden bütün halde ayrılıp kesik yüzeyi kurutulduktan sonra toprak üzerine yatırılabilir, çeliklerde ise kesim sonrası için kısa bir kurutma süresi sağlanmalı ve ardından hafif nemli (ıslak değil) karışıma dikilmelidir; köklenme döneminde aşırı sulama çürümeyi hızlandıracağından nem yönetimi kontrollü yürütülmelidir. Çiçeklenme, uygun olgunluk ve ışık koşullarında rozetten yükselen ince bir çiçek sapı üzerinde kümeler halinde görülebilir; çiçekler genellikle küçük, yıldızsı formda ve açık tonludur, dönem ve renk yoğunluğu yetiştirme koşullarına göre değişebilir; çiçek sapı bitki enerjisini yönlendirdiği için, tohum hedeflenmiyorsa çiçeklenme sonrası sapın temizlenmesi gelişimi desteklemek için yapılabilri.