
Crassula sarcocaulis subsp. rupicola
- Aile Ağacı
- Bilimsel İsmi
- Crassula sarcocaulis subsp. rupicola Toelken
- Diğer İsimleri
- Crassula sarcocaulis var. mlanjiana, Creusa sarcocaulis subsp. rupicola, Sedum caffrum
- Familya
- Crassulaceae
- Çiçek Renkleri
- Beyaz
- Kökeni
- Güney Afrika
- Karşılaşılabilirlik
- Koleksiyonlarda Yaygın Değil
Crassula sarcocaulis subsp. rupicola, Crassulaceae familyasının dağlık bölgelere uyum sağlamış bir Crassula sarcocaulis alt türüdür. Doğal yaşam alanı Güney Afrika’nın yüksek rakımlı kayalık yamaçları ve taşlık arazileridir. Bu alt türü ana türden ayıran en temel fark, "rupicola" (kayada yaşayan) isminden de anlaşılacağı üzere, daha kompakt ve doğrudan taşlık zeminlere tutunmaya meyilli olan büyüme alışkanlığıdır. Zamanla odunsu, kalın bir gövde geliştirerek minyatür bir çalı veya bonsai formuna bürünür. Küçük, mızraksı ve etli yaprakları, dikey yükselen dallar üzerinde sıkı bir dizilim sergiler. Bu bitki, hem sukulentlerin su depolama yeteneğine hem de odunsu bitkilerin dayanıklı gövde yapısına sahip hibrit bir estetik sunar.
Crassula sarcocaulis subsp. rupicola, tam güneş ışığına hayran bir bitkidir. Günde en az 6-8 saat doğrudan güneş ışığı alması, gövdenin daha sağlam odunlaşmasını ve yaprakların daha dolgun kalmasını sağlar. Kayalık yamaçlarda yetişen bir tür olduğu için köklerinin su içinde beklemesine hiçbir toleransı yoktur. Sulama, saksı toprağı tamamen kuruduğunda yapılmalıdır. Ancak, odunsu gövdesi nedeniyle çok uzun süreli susuzluklar, ince dalların kurumasına ve bitkinin form kaybına yol açabilir. Bu nedenle sulama sıklığı, tamamen etli sukulentlere göre bir miktar daha düzenli tutulmalı, ancak saksı altından suyun hızla tahliye edildiğinden emin olunmalıdır. Crassula sarcocaulis subsp. rupicola, mineral bakımından zengin ancak su tutma kapasitesi düşük olan ortamları sever. Standart kaktüs topraklarına eklenen yüksek miktarda pomza, lav taşı, ufalanmış kireç taşı veya granit parçaları, doğal yaşam alanındaki kayalık zeminleri simüle eder. Saksı seçiminde drenaj delikleri olan, havadar toprak (terrakotta) saksılar en sağlıklı gelişimi sağlar.
Yaz ortasında, dalların uçlarında kümelenmiş halde küçük, yıldız formunda ve genellikle pembe-beyaz tonlarında çiçekler açar. Bu çiçekler, odunsu gövdeyle birleştiğinde bitkiye minyatür bir meyve ağacı görünümü kazandırır. Çoğaltma işlemi gövde çelikleri ile oldukça kolaydır; budanan dallar birkaç gün kurutulup toprağa dikildiğinde hızla köklenir. Budama, bitkinin formunu korumak ve daha sık dallanmasını sağlamak için kış sonunda yapılmalıdır.











