Crassula perfoliata var. coccinea

Crassula perfoliata var. coccinea, Crassulaceae familyasının görsel olarak en çarpıcı üyelerinden biridir. Güney Afrika'nın Doğu Cape bölgesindeki kayalık yamaçlara özgü olan bu tür, Crassula perfoliata türünün varyetesidir.  Bitki, dikey bir gövde üzerinde yükselir ve zamanla tabandan dallanarak yaklaşık 60-90 cm yüksekliğe ulaşabilir. Yaprak yüzeyleri, bitkiyi yoğun güneş ışığından koruyan ve su kaybını azaltan çok ince, kadifemsi tüylerle kaplıdır. Bu varyeteyi türün diğer üyelerinden ayıran en temel özellik, yaz aylarında açtığı yoğun ve parlak kırmızı (coccinea) çiçek kümeleridir.

Crassula perfoliata var. coccinea, tam güneş ışığından veya çok parlak, doğrudan aydınlıktan hoşlanır. Gün boyu en az 6 saat doğrudan güneş alması, yaprak diziliminin sıkı kalmasını sağlar ve bitkinin boyuna kontrolsüzce uzamasını (etiyolasyon) engeller. Yeterli ışık alan bitkilerin yaprak kenarlarında hafif kızıllıklar görülebilir; bu durum bitkinin sağlıklı olduğunu gösterir. İç mekanda bakılacaksa mutlaka güneye bakan, güneşin en yoğun olduğu pencerelerin önü tercih edilmelidir. Işık yetersiz kaldığında bitki çiçek açmaz ve gövde yapısı zayıflayarak yana yatma eğilimi gösterir.

Uzun süreli kuraklıklara son derece dayanıklıdır ancak kök bölgesinde biriken suya karşı oldukça hassastır. Sulama yapmadan önce saksı toprağının tamamen kuruduğundan, toprağa parmak daldırıldığında hiçbir nem hissedilmediğinden emin olunmalıdır. Sulama esnasında suyun doğrudan toprağa verilmesi, yaprak aralarında ve bitkinin merkezinde su birikmemesi gerekir. Yaprak aralarında kalan su, güneş ışığıyla birleştiğinde yanıklara, hava sirkülasyonu azsa mantar hastalıklarına yol açabilir. Kışın dinlenme döneminde sulama sıklığı neredeyse tamamen durdurulmalı, sadece gövdenin aşırı pörsümesini engelleyecek kadar nem sağlanmalıdır.

Toprak ve saksı gereksinimleri, kök sağlığı için mükemmel drenajı sağlamak üzere planlanmalıdır. Bu bitki, ağır ve su tutan topraklarda hızla kök çürümesi yaşar. İdeal gelişim için kaktüs ve sukulent topraklarına ek olarak pomza, lav taşı, iri dere kumu veya perlit eklenerek karışımın geçirgenliği artırılmalıdır. Saksı seçiminde, fazla nemin buharlaşmasını sağlayan drenaj delikli terrakotta (pişmiş toprak) saksılar en güvenli seçenektir. Bitki boyu uzadıkça üst kısım ağırlaşabileceği için, saksının devrilmemesi adına ağırlığı dengeli ve bitkiyle orantılı büyüklükte bir kap tercih edilmelidir. Saksı değişimi genellikle bitki saksısını tamamen doldurduğunda, 2-3 yılda bir ilkbahar aylarında yapılmalıdır.

Yaz ortasında, gövdenin en üst kısmından yükselen bir sap üzerinde yüzlerce minik çiçekten oluşan şemsiye benzeri yoğun bir küme gelişir. Bu çiçekler nektar bakımından zengindir ve doğal ortamında kuşları cezbeder. Çoğaltma işlemi çoğunlukla gövde veya yaprak çelikleri ile yapılır. Sağlıklı bir gövde çeliği kesildikten sonra yara yerinin kuruması için birkaç gün bekletilmeli ve ardından nemli olmayan, geçirgen bir toprağa dikilmelidir. Yapraktan üretim de mümkündür ancak başarı oranı gövde çeliğine göre biraz daha düşüktür. Gübreleme, sadece aktif büyüme dönemi olan ilkbahar ve erken yaz aylarında, çok düşük dozda sukulent gübresi ile yapılmalıdır.