
Crassula orbicularis var. rosularis
- Aile Ağacı
- Bilimsel İsmi
- Crassula orbicularis var. rosularis (Haw.) G.D.Rowley
- Diğer İsimleri
- Crassula rosularis, Sedum rosulare
- Familya
- Crassulaceae
- Çiçek Renkleri
- Beyaz, Pembe
- Kökeni
- Güney Afrika
- Karşılaşılabilirlik
- Nadir
Crassula orbicularis var. rosularis, Crassulaceae familyası içerisinde yer alan ve Crassula orbicularistürüne bağlı olarak tanımlanan bir varyetedir. Bu varyete, türün genel yapısal özelliklerini taşımakla birlikte özellikle rozet oluşturan büyüme biçimi ve yaprakların diziliş düzeniyle ayırt edilir. Güney Afrika kökenli olan Crassula orbicularis grubu, doğal yaşam alanlarında çoğunlukla yarı kurak iklim koşullarına sahip, taşlık ve iyi drene olan zeminlerde gelişim gösterir. Var. rosularis, adından da anlaşılacağı üzere rozet formunun belirginliği ile öne çıkar ve uygun koşullarda kompakt, dengeli bir bitki yapısı oluşturur. Etli dokulara sahip olması, bu varyetenin su depolama kapasitesini artırır ve kurak dönemlere karşı dayanıklılık kazandırır. Temel renk açık yeşil ile gri-yeşil tonları arasındadır. Yaprak formu geniş, yuvarlağa yakın oval ya da hafifçe spatula benzeri bir yapıdadır. Yaprak tabanı geniştir ve merkeze doğru daralarak rozetin kalbinde birleşir. Yüksek ışık koşullarında yaprakların özellikle dış yüzeylerinde ve uç bölgelerinde pembe, kızıl, bakırımsı ya da morumsu renklenmeler oluşabilir.
Crassula orbicularis var. rosularis, yüksek aydınlık koşulları tercih eder. Gün boyunca bol ışık alan ortamlarda rozet yapısı daha sıkı ve simetrik kalır. Doğrudan güneş ışığına uyum gösterebilse de, özellikle yaz aylarında uzun süreli ve yoğun öğle güneşi yaprak yüzeyinde stres belirtileri oluşturabilir. Bu nedenle dış mekânda yetiştirildiğinde sabah veya akşam güneşi alan konumlar daha uygun kabul edilir. İç mekân bakımında en aydınlık pencere önü tercih edilmelidir. Yetersiz ışık koşulları, yaprakların gevşemesine ve rozet formunun bozulmasına yol açabilir. Crassula orbicularis var. rosularis suyu hızlı şekilde drene edebilen, geçirgen ve havadar toprak karışımlarında sağlıklı gelişim gösterir. Sukulentler için hazırlanmış özel toprak karışımları bu gereksinimi karşılayabilir. Toprağın uzun süre nemli kalması, kök bölgesinde oksijen eksikliğine yol açarak çürüme riskini artırır. Saksının mutlaka drenaj deliğine sahip olması gerekir. Toprak saksı tercih edilmesi, karışımın daha hızlı kurumasına yardımcı olabilir. Saksı boyutu, kök hacmini aşmayacak şekilde seçilmelidir; gereğinden büyük saksılar toprağın geç kurumasına neden olabilir.
Sulama uygulamalarında temel prensip, toprağın tamamen kurumasını beklemektir. Yalnızca yüzeyin kuru görünmesi yeterli kabul edilmez; saksı içindeki alt katmanların da kurumuş olması gerekir. Sulama sırasında suyun rozet merkezinde veya yaprak yüzeyinde birikmemesine dikkat edilmelidir. Bu bölgelerde biriken nem, mantari hastalıkların gelişmesi için uygun bir ortam oluşturabilir. Aktif büyüme dönemlerinde sulama kontrollü şekilde yapılırken, bitkinin gelişiminin yavaşladığı dönemlerde sulama aralıkları belirgin biçimde uzatılmalıdır. Crassula orbicularis var. rosularis çoğaltılması genellikle gövde çeliği veya rozet ayırma yöntemiyle gerçekleştirilir. Sağlıklı ve iyi gelişmiş bir rozet ana bitkiden dikkatlice ayrılır. Kesik yüzeyin kuruması için bir süre beklenir ve ardından geçirgen bir toprak karışımına yerleştirilir. Köklenme sürecinde aşırı nemden kaçınılması önemlidir. Yaprak çeliği yöntemi de uygulanabilir; ancak rozet ayırma yöntemi genellikle daha güvenilir sonuçlar verir.Gübreleme uygulamaları yalnızca ilkbahar döneminde ve düşük dozda yapılmalıdır. Sukulentler için özel olarak formüle edilmiş besinler tercih edilmelidir.
Crassula orbicularis var. rosularis çiçekleri, bitkinin olgunluk döneminde ortaya çıkar. Çiçekler genellikle küçük boyutlu, yıldız formunda ve beyazdan açık pembe tonlarına kadar değişen renklere sahiptir. İnce çiçek sapları üzerinde salkım hâlinde gelişirler ve rozetin merkezinden yükselirler. Çiçeklenme, bitkinin yeterli ışık aldığı ve bakım koşullarının dengeli olduğu dönemlerde gerçekleşir. Bu süreç, bitkinin genel sağlık durumunun ve çevresel koşullara uyumunun doğal bir göstergesi olarak değerlendirilir.














