
Crassula muricata
- Aile Ağacı
- Bilimsel İsmi
- Crassula muricata Thunberg
- Familya
- Crassulaceae
- Çiçek Renkleri
- Beyaz
- Kökeni
- Güney Afrika
- Karşılaşılabilirlik
- Nadir
Crassula muricata, Güney Afrika kökenli, ince gövdeli ve yüzeyi pütürlü (siğilimsi) yapraklarıyla tanınan, zarif görünümlü bir Crassula türüdür. Doğada taşlı, iyi drene olan alanlarda yayılış gösterir ve çoğunlukla yarı dik–yayılıcı bir gelişim sergiler. Gövdeler zamanla uzar; yapraklar karşılıklı dizilerek gövde boyunca ritmik bir yapı oluşturur. Yaprak yüzeyindeki belirgin pütürler türün ayırt edici özelliğidir ve ışıkla birlikte dokusu daha belirgin hâle gelir.
Toprak seçimi bu tür için belirleyicidir. Hızlı su tahliyesi sağlayan, mineral ağırlıklı bir karışım kullanılmalıdır. Ponza, iri kum ve az miktarda torf içeren karışımlar uygundur. Aşırı organik topraklar kök bölgesinde hava dolaşımını azaltır ve çürümeye neden olabilir. Saksının drenaj deliklerinin açık olması şarttır; toprak saksı tercih edilmesi nem dengesini korumaya yardımcı olur.
Sulama, klasik sukulent prensiplerine göre yapılmalıdır. Toprak tamamen kuruduktan sonra sulama yapılmalı, sık ve az sulamadan kaçınılmalıdır. İlkbahar ve yaz aylarında büyüme döneminde sulama biraz daha düzenli olabilir; sonbahar ve kış aylarında ise sulama aralığı ciddi şekilde açılmalıdır. Serin koşullarda ıslak toprak bitki için risklidir.
Işık ihtiyacı yüksektir. Gün boyu aydınlık bir konum ve doğrudan olmayan güneş idealdir. Sabah veya akşam güneşi bitkinin formunu sıkı tutar ve yaprak yüzey dokusunu belirginleştirir. Yetersiz ışıkta gövdeler uzar, yaprak araları açılır ve bitki zayıf bir görünüm kazanır.
Saksı seçimi çok derin olmamalıdır; kök sistemi yüzeyseldir. Bitki uzadıkça devrilmemesi için dengeli bir saksı tercih edilmelidir. Saksı değişimi yalnızca kökler saksıyı tamamen doldurduğunda, ilkbahar başında yapılmalıdır.
Üretim genellikle gövde çelikleriyle gerçekleştirilir. Sağlıklı bir sürgün kesildikten sonra birkaç gün açıkta bekletilerek kesik yüzey kurutulur. Ardından kuruya yakın, mineral ağırlıklı bir karışıma dikilir. Köklenme sürecinde sulama minimumda tutulmalıdır.
Gübreleme ihtiyacı düşüktür. İlkbaharda düşük azotlu bir sukulent gübresi tek uygulama şeklinde yeterlidir. Fazla gübreleme gövdelerin aşırı uzamasına ve bitkinin doğal formunun bozulmasına yol açar.
Çiçeklenme genellikle ilkbahar sonu ile yaz başı arasında görülür. Çiçekler küçük, yıldız formunda ve beyazdan krem tonlarına kadar değişir. İnce saplar üzerinde salkım şeklinde açar ve bitkiye hafif ama zarif bir görünüm kazandırır. Çiçeklenme sonrası kuruyan sapların temizlenmesi bitkinin enerjisini korumasına yardımcı olur.














