Crassula exilis subsp. schmidtii

Crassula exilis subsp. schmidtii, Crassulaceae familyasına ait yoğun çiçeklenmesiyle öne çıkan bir Crassula exilis alt türüdür. Doğal yayılım alanı Güney Afrika’nın kurak ve yarı kurak bölgeleridir. Tür, ince toprak tabakalarının bulunduğu taşlık arazilerde, kaya aralıklarında ve açık alanlarda yaşamını sürdürür. Bu bölgelerde yağışlar düzensizdir ve su, toprakta uzun süre tutulmaz. Bitki bu koşullara uyum sağlayarak düşük boylu, sık dokulu ve toprak yüzeyine yakın bir gelişim biçimi kazanmıştır. Zamanla çevresine doğru yayılarak yoğun kümeler oluşturur. Genel formu düzenli, yuvarlak ve dengelidir. Bu özellikleri sayesinde sığ saksılar ve kaya bahçeleri için uygun bir tür olarak değerlendirilir. Crassula exilis subsp. schmidtii’nin yaprakları dar, etli ve mızraksı forma yakındır. Yapraklar gövde üzerinde karşılıklı dizilir ve sürgün uçlarında daha sık bir görünüm oluşturur. Renkleri çoğunlukla yeşil tonlarda olup, yoğun ışık altında kırmızımsı veya bordo renklenmeler gösterebilir. Yaprak uçlarında ve kenarlarında renk yoğunluğu daha belirgin hale gelir. Düşük ışık koşullarında yapraklar daha açık yeşil kalır ve boğum araları uzayarak bitkinin kompakt formu zayıflar. Yaprak dokusu uzun süre nemli kaldığında yumuşamaya eğilimlidir ve bu durum çürüme riskini artırır.

Bu alttür, yüksek aydınlık ihtiyacı olan sukulentler arasında yer alır. Doğrudan güneş ışığı, bitkinin sık ve dengeli gelişmesini destekler. Gün içerisinde birkaç saat doğrudan güneş alan konumlar idealdir. Özellikle sabah güneşi, yaprak renklenmesini ve çiçeklenmeyi olumlu yönde etkiler. İç mekânda yetiştirilecekse, gün boyu ışık alan bir pencere önü tercih edilmelidir. Yetersiz ışık koşullarında sürgünler uzar, bitki gevşer ve çiçeklenme zayıflar. Dış mekânda bakıldığında yaz aylarında aşırı yakıcı öğle güneşi yapraklarda stres oluşturabilir. Bu nedenle yarı gölgeli fakat aydınlık alanlar daha dengeli gelişim sağlar. Crassula exilis subsp. schmidtii için toprak seçimi, sağlıklı gelişimin temel unsurlarından biridir. Hızlı drenaj sağlayan, gevşek ve mineral ağırlıklı bir toprak karışımı kullanılmalıdır. Sukulentler için hazırlanmış hazır karışımlar bu tür için uygundur. Toprağın suyu uzun süre tutmaması gerekir. Kök sistemi, sürekli nemli kalan ortamlarda kısa sürede zarar görebilir. Sulama yalnızca toprak tamamen kuruduğunda yapılmalıdır. Saksı yüzeyinin kuruması yeterli kabul edilmez; alt katmanların da kuru olması önemlidir. Sulama sırasında yaprak ve gövde birleşim noktalarında su birikmemesine dikkat edilmelidir. Bu bölgelerde sürekli nem, mantari hastalık riskini artırır.

Saksı seçimi yapılırken drenaj deliği bulunması zorunludur. Toprak saksılar, nemin daha hızlı buharlaşmasına yardımcı olur ve kök bölgesinin hava almasını destekler. Saksı boyutu, kök kütlesine uygun olmalıdır. Gereğinden büyük saksılar, fazla toprak hacmi nedeniyle nemin uzun süre tutulmasına neden olabilir. Bu durum kök çürümesi riskini artırır. Sığ ve orta çaplı saksılar, bitkinin yayılıcı ve kompakt gelişim biçimiyle daha uyumludur. Crassula exilis subsp. schmidtii üretimi genellikle gövde çeliği ve yaprak çeliği ile yapılır. Gövde çeliğinde, sağlıklı bir sürgün kesilerek birkaç gün açıkta bekletilir ve kesik yüzeyin tamamen kuruması sağlanır. Daha sonra geçirgen bir toprak karışımına dikilir. Yaprak çeliğinde ise sağlam bir yaprak dipten ayrılır ve kurutulduktan sonra toprak üzerine yerleştirilir. Köklendirme sürecinde sulama minimum düzeyde tutulmalıdır. Aşırı nem, kök oluşumunu olumsuz etkiler.

Gübreleme yalnızca ilkbahar döneminde ve düşük dozda yapılmalıdır. Sukulentler için özel olarak üretilmiş besinler tercih edilmelidir. Yüksek azot içeren gübreler, sürgünlerin aşırı uzamasına ve bitkinin doğal formunun bozulmasına neden olabilir. Bu durum çiçeklenme kalitesini de düşürebilir. Crassula exilis subsp. schmidtii’nin çiçekleri türün en ayırt edici özelliklerinden biridir. Çiçeklenme genellikle ilkbahar sonu ile yaz başı arasında gerçekleşir. Çiçekler ince ve uzun saplar üzerinde yükselir, parlak pembe ile koyu pembe tonlarında açar. Küçük ama yoğun salkımlar halinde görülen çiçekler, bitkinin yeşil dokusu üzerinde belirgin bir kontrast oluşturur. Çiçeklenme, yeterli ışık alan ve sağlıklı gelişen bireylerde daha yoğun ve düzenli şekilde gözlemlenir.