Crassula atropurpurea var. watermeyeri

Crassula atropurpurea var. watermeyeri, sukulent dünyasının hem dayanıklı hem de görsel olarak değişken karakterli üyelerinden biri olup, özellikle yaprak uçlarındaki renk geçişleriyle tanınır. Crassula atropurpurea sukulentinin varyetesidir. Yapraklar rozet formu içerisinde merkezden dışa doğru dizilir. Yaprak formu geniş ovalden spatula benzeri şekillere kadar değişebilir; uç kısımlar genellikle yuvarlatılmıştır. Yaprak dokusu kalın ve etlidir, bu yapı su depolama kapasitesini artırır. Yaprak yüzeyi pürüzsüzdür ve belirgin bir tüylenme göstermez. Renklenme çoğunlukla yeşil tonlarda başlar; ancak yüksek ışık koşullarında yapraklar koyu bordo, morumsu kırmızı veya bakır tonlarına kadar koyulaşabilir. Bu yoğun renklenme, atropurpurea grubunun karakteristik özelliklerinden biridir. Düşük ışık koşullarında ise yapraklar daha açık yeşil renkte kalabilir. Uzun süreli aşırı nem, bu etli yaprak dokusunda yumuşama ve hücresel bozulmalara yol açabilir.

Crassula atropurpurea var. watermeyeri çiçekleri, bitkinin olgunluk döneminde gelişir. Çiçekler genellikle küçük, yıldız formunda ve beyazdan soluk pembe tonlarına kadar değişen renklere sahiptir. İnce çiçek sapları üzerinde salkım hâlinde oluşurlar ve rozetin merkezinden yükselirler. 

Gün boyunca bol ışık alan ortamlarda bitki daha kompakt gelişir ve yaprak renklenmesi belirgin şekilde yoğunlaşır. Doğrudan güneş ışığına yüksek tolerans gösterebilir; ancak yaz aylarında uzun süreli ve aşırı sıcak öğle güneşi, yaprak yüzeyinde stres belirtilerine neden olabilir. Bu nedenle dış mekânda yetiştirildiğinde sabah veya akşam güneşi alan konumlar daha dengeli bir gelişim sağlar. İç mekân koşullarında bakım yapılacaksa, en aydınlık pencere önü tercih edilmelidir. Yetersiz ışık, rozetin gevşemesine ve koyu renklenmenin kaybolmasına neden olabilir. Crassula atropurpurea var. watermeyeri suyu hızlı şekilde drene edebilen, geçirgen ve havadar toprak karışımlarına ihtiyaç duyar. Sukulentler için hazırlanmış hazır karışımlar bu gereksinimi karşılayabilir. Toprağın uzun süre nemli kalması, kök bölgesinde oksijen eksikliğine yol açarak çürüme riskini artırır. Saksının mutlaka drenaj deliğine sahip olması gerekir. Toprak saksı tercih edilmesi, fazla nemin daha hızlı uzaklaşmasına yardımcı olabilir. Saksı boyutu, kök hacmini aşmayacak şekilde seçilmelidir; gereğinden büyük saksılar, toprağın geç kurumasına neden olabilir.

Sulama uygulamalarında temel prensip, toprağın tamamen kurumasını beklemektir. Sadece yüzeyin kuru olması yeterli kabul edilmez; saksı içindeki alt katmanların da kurumuş olması gerekir. Sulama sırasında suyun rozet merkezinde veya yaprak yüzeyinde birikmemesine dikkat edilmelidir. Bu bölgelerde biriken nem, mantari hastalıklar için uygun bir ortam oluşturabilir. Aktif büyüme dönemlerinde sulama kontrollü şekilde yapılırken, bitkinin gelişiminin yavaşladığı dönemlerde sulama aralıkları belirgin biçimde uzatılmalıdır.

Crassula atropurpurea var. watermeyeri çoğaltılması genellikle gövde çeliği veya rozet ayırma yöntemiyle gerçekleştirilir. Sağlıklı ve iyi gelişmiş bir sürgün ana bitkiden ayrılır ve kesik yüzeyin kuruması için bir süre beklenir. Kuruma tamamlandıktan sonra geçirgen bir toprak karışımına yerleştirilir. Köklenme sürecinde aşırı nemden kaçınılması önemlidir. Yaprak çeliği yöntemi de uygulanabilir; ancak gövde çeliği yöntemi genellikle daha hızlı ve güvenilir sonuçlar verir. Gübreleme uygulamaları yalnızca ilkbahar döneminde ve düşük dozda yapılmalıdır. Sukulentler için özel olarak formüle edilmiş besinler tercih edilmelidir.