
Haworthia x pseudorigida
- Aile Ağacı
- Bilimsel İsmi
- Haworthia x pseudorigida
- Familya
- Asphodelaceae
- Çiçek Renkleri
- Yeşil, Beyaz
- Karşılaşılabilirlik
- Nadir
Haworthia x pseudorigida, farklı Haworthia türlerinin doğal ya da kontrollü melezlenmesiyle ortaya çıkmış hibrit formlardan biridir. İsimde yer alan “x” işareti, bitkinin saf tür değil melez kökenli olduğunu gösterir. “Pseudorigida” ifadesi ise görünüm olarak sert yapılı türleri andıran, ancak kendine özgü hibrit karakter taşıyan formu tanımlar. Bu bitki, ebeveyn türlerden aldığı özelliklere göre rozet yapısı, yaprak dokusu, büyüme hızı ve renklenme bakımından değişkenlik gösterebilir. Bu nedenle aynı isim altında bulunan bireyler arasında küçük morfolojik farklar görülmesi doğaldır. Koleksiyon dünyasında en çok ilgi gören yönü, güçlü form yapısı ile estetik yaprak dizilimini bir araya getirmesidir.
Yaprakları kalın, etli, sert dokulu ve sivri uçludur. Çoğu örnekte yapraklar merkezden dışa doğru sık şekilde dizilerek kompakt rozet oluşturur. Yaprak yüzeyi düz, hafif pürüzlü veya ince kabartılı olabilir. Bazı bireylerde pencere dokulu yarı saydam uç alanlar görülürken, bazı örneklerde daha opak ve yoğun yüzey yapısı baskın olabilir. Renkler açık yeşil, koyu yeşil, gri-yeşil veya ışık seviyesine göre bronz tonlara kayabilir. Güçlü ışık altında pigment artışıyla kırmızımsı veya kahverengimsi renklenme görülebilir. Yaprakların su depolama kapasitesi yüksek olduğu için kısa süreli kuraklığa dayanıklıdır.
Parlak ve dolaylı ışık sağlıklı gelişim için uygundur. Gün boyu aydınlık alan pencere önü yetiştiricilik açısından iyi sonuç verir. Sabah güneşi kısa süreli olarak faydalıdır. Sert yaz güneşi, özellikle kapalı cam arkasında sıcaklık yükseliyorsa yapraklarda stres belirtileri oluşturabilir. Yetersiz ışıkta rozet açılabilir, yapraklar uzayabilir ve bitki kompakt görünümünü kaybedebilir. Dengeli ışık koşullarında daha sıkı gelişim, daha güçlü renkler ve daha belirgin yüzey detayları görülür.
Sulama yalnızca toprak tamamen kuruduğunda yapılmalıdır. Üst yüzeyin kuru görünmesi yeterli değildir; saksı içindeki alt katmanların da kuruması gerekir. Sulama sırasında suyun drenaj deliklerinden çıkması sağlanmalı, tabakta su bırakılmamalıdır. Sürekli nemli kalan karışımlar kök çürümesine yol açabilir. Rozetin merkezinde su birikmesi mantari risk oluşturabilir. Serin dönemlerde büyüme yavaşladığı için sulama aralığı uzatılmalıdır. Sulama sıklığı mevsim, sıcaklık, hava dolaşımı ve kullanılan toprak karışımına göre değişebilir. Toprak yapısı hızlı drenaj sağlayacak şekilde hazırlanmalıdır. Kaktüs ve sukulent karışımları temel olarak uygundur. Ponza, lav taşı, perlit veya iri mineral katkılar kök bölgesinin havalanmasını destekler. Ağır ve suyu uzun süre tutan karışımlar uygun değildir. Geçirgen toprak kök sağlığını korur ve daha dengeli gelişim sağlar.
Saksı seçiminde drenaj deliği bulunan saksılar kullanılmalıdır. Toprak saksı tercih edilmesi nemin daha kontrollü uzaklaşmasına yardımcı olabilir. Saksı boyutu kök yapısına uygun seçilmelidir. Gereğinden büyük saksılar fazla nem tutabilir. Saksı değişimi toprağın yapısı bozulduğunda, kökler kabı doldurduğunda veya bitki çevresinde yavrular oluştuğunda yapılır. Yeni dikim sonrası hemen yoğun sulama uygulanmamalıdır.
Üretimi çoğunlukla yavru ayırma yöntemiyle yapılır. Ana bitkinin çevresinde oluşan yan rozetler dikkatlice ayrılarak yeni saksılara alınabilir. Ayrılan parçaların kısa süre kuruması ardından geçirgen karışıma dikilmesi önerilir. Hibrit formlarda tohumdan üretim mümkündür ancak yavrular ana bitkiyle birebir aynı özellikleri göstermeyebilir. Gübreleme yalnızca ilkbaharda ve düşük dozda yapılmalıdır. Sukulentler için hazırlanmış dengeli içerikli ürünler tercih edilmelidir. Fazla gübreleme hızlı fakat zayıf büyümeye neden olabilir. Bu durum yaprak formunu ve rozet sıkılığını olumsuz etkileyebilir. Kontrollü uygulama yeterlidir.











