
Haworthia emelyae var. multifolia
- Aile Ağacı
- Sukulent
- Asphodelaceae
- Asphodeloideae
- Haworthia
- Haworthia emelyae var. multifolia
- Bilimsel İsmi
- Haworthia emelyae var. multifolia M.B.Bayer
- Diğer İsimleri
- Haworthia multifolia
- Familya
- Haworthia emelyae var. multifolia
- Çiçek Renkleri
- Yeşil, Beyaz
- Kökeni
- Güney Afrika
- Karşılaşılabilirlik
- Nadir
Haworthia emelyae var. multifolia, adından da anlaşılacağı üzere “çok yapraklı” formuyla öne çıkan dikkat çekici bir Haworthia emerlyae varyetesidir. Multifolia ifadesi, bu bitkinin standart formlara göre daha yoğun yaprak dizilimine sahip olduğunu anlatır. Sık rozet yapısı, üst üste yerleşen çok sayıdaki yaprak ve canlı yeşil görünümü sayesinde koleksiyonlarda hemen fark edilen bir karakter taşır. Haworthia emelyae grubunun kendine özgü pencere desenleri bu varyetede de korunur; ancak daha kalabalık, daha dolgun ve daha enerjik bir görünüm ortaya çıkar. Hem estetik yapısı hem de kompakt gelişimi nedeniyle saksıda oldukça etkileyici duran özel bir formdur. Bu varyetenin en belirgin özelliği yaprak sayısının fazlalığı ve sık dizilimidir. Yapraklar üçgenimsi, kısa ila orta uzunlukta, etli ve sağlam yapıdadır. Uç kısımlar sivri şekilde sonlanır. Rozet merkezinden itibaren çok sayıda yaprak katmanlı biçimde açılır ve bitkiye dolgun bir görünüm kazandırır. Yaprak yüzeyinde Haworthia emelyae grubuna özgü yarı saydam alanlar, çizgisel damar desenleri ve açık-koyu ton geçişleri görülebilir. Bazı bireylerde desenler daha belirgin olurken bazı örneklerde sade yeşil görünüm baskın olabilir. Yaprak kenarlarında hafif dişlenme veya küçük çıkıntılar görülebilir.
Renk yapısı çevresel koşullara göre değişebilir. Sağlıklı gelişen bireylerde açık yeşil, canlı yeşil, zeytin yeşili veya hafif gri-yeşil tonlar görülebilir. Güçlü ama kontrollü ışık altında pencere bölgeleri daha net hale gelir. Serin dönemlerde veya yüksek ışıkta yaprak uçlarında bronz, pembemsi ya da hafif kızıl tonlar oluşabilir. Bu durum çoğu zaman doğal stres tepkisidir ve uygun seviyede olduğunda bitkinin görünümüne karakter katar. Ancak aşırı solma, sararma veya kuru lekeler bakım dengesinin bozulduğunu gösterebilir.
Işık ihtiyacı açısından parlak fakat filtrelenmiş ışık en uygun ortamı sağlar. Sabah güneşi kısa süreli olarak faydalı olabilir. Sert öğle güneşi ise özellikle sıcak mevsimlerde yaprak yanıklarına neden olabilir. İç mekânda yetiştirilecekse doğu cephe pencere önü veya gün boyu aydınlık alanlar uygundur. Yetersiz ışıkta rozet gevşer, yaprak araları açılır ve sık form kaybolur. Bu varyetenin görsel değerini korumak için yeterli ışık büyük önem taşır.
Sulama kontrollü yapılmalıdır. Toprak tamamen kuruduktan sonra sulama yapılmalı, ardından yeniden kuruması beklenmelidir. Yapraklarında su depolayabildiği için kısa süreli kuraklığa dayanabilir. Buna karşın sürekli ıslak kalan toprak kök çürümesi riskini artırır. Sulama sırasında tüm kök bölgesi ıslanmalı, fazla su saksı altından çıkmalı ve bekletilmemelidir. Yaz sıcaklarında büyüme yavaşlayabileceği için sulama sıklığı gözleme göre ayarlanmalıdır. Kışın ise daha seyrek sulama yeterlidir. Toprak seçimi mutlaka drenaj odaklı olmalıdır. Mineral ağırlıklı, hava geçirgen karışımlar en iyi sonucu verir. Pomza, lav taşı, iri kum, zeolit, perlit ve düşük oranda organik madde içeren karışımlar kök sağlığını destekler. Yoğun torf içeren ve suyu uzun süre tutan karışımlar önerilmez. Sağlıklı kök sistemi, sık yaprak dizilimi ve canlı renkler için doğru toprak kritik öneme sahiptir.
Saksı seçiminde drenaj delikli saksılar tercih edilmelidir. Çok büyük saksılar gereksiz nem tuttuğu için risk oluşturabilir. Bitkinin kök hacmine uygun saksılar daha güvenlidir. Toprak saksı kullanımı fazla nemin dengelenmesine katkı sağlayabilir. Saksı değişimi aktif büyüme dönemlerinde yapılmalı, işlem sonrası birkaç gün sulama bekletilmelidir. Uygun bakım koşullarında çiçek açabilir. İnce ve uzun bir çiçek sapı üzerinde küçük, açık renkli tüpsü çiçekler oluşturur. Çiçekler yaprak kadar gösterişli olmasa da sağlıklı gelişimin işaretidir. Çiçeklenme sonrası kuruyan sap temizlenebilir.
Üretimi en kolay şekilde yavru ayırma ile yapılır. Zamanla dip kısımdan yeni yavrular oluşturabilir. Yeterli büyüklüğe ulaşan yavrular ayrılarak yeni saksılara alınabilir. Tohumla üretim mümkündür ancak daha uzun süre ister. Gübreleme yalnızca ilkbaharda düşük dozda yapılmalıdır. Sukulentler için uygun dengeli bir besin yeterlidir. Fazla gübreleme hızlı ama zayıf gelişime, yaprak formunun bozulmasına ve doğal kompakt yapının kaybına yol açabilir.










