Haworthia decipiens var. xiphiophylla

Haworthia decipiens var. xiphiophylla, Haworthia decipiens türünün daha ince, uzun ve kılıç benzeri yaprak formuyla öne çıkan dikkat çekici bir varyetesidir. “xiphiophylla” adı da bunu yansıtır; Yunanca kökenli xiphos (kılıç) ve phylla (yaprak) kelimelerinden türemiştir. Bu formda yapraklar klasik decipiens varyetelerine göre daha dar, daha sivri ve daha dik gelişme eğilimindedir. Yaprak kenarlarındaki beyaz kirpiksi çıkıntılar ve yarı saydam uç bölgeler bitkiye güçlü bir doku kazandırır.  Bitki genellikle sıkı ve simetrik rozet oluşturur. Yapraklar rozet merkezinden yoğun biçimde çıkar ve yukarı doğru yönelir. Etli dokuları sayesinde su depolar. Yaprak yüzeyi canlı açık yeşilden sarımsı yeşile kadar değişebilir. Güçlü aydınlıkta daha kompakt, daha kısa boğumlu ve renkli gelişim görülür. Düşük ışıkta ise yapraklar uzayabilir, araları açılabilir ve bitkinin doğal formu bozulabilir. İnce beyaz dişsi kenarlar ile ipliksi çıkıntılar, bu varyetenin en belirgin görsel özelliklerindendir.

Işık ihtiyacı açısından parlak fakat filtrelenmiş ışık idealdir. Sabah güneşi çoğu zaman faydalıdır. Öğle saatlerinin sert güneşi ise özellikle yaz aylarında yapraklarda yanık oluşturabilir. İç mekânda güçlü doğal ışık alan pencere önü uygundur. Yeterli ışık almayan bireylerde gevşek büyüme, soluk renk ve şekil bozulması görülür. Formunu korumak için düzenli ışık şarttır. Sulama kontrollü yapılmalıdır. Toprak tamamen kuruduktan sonra sulama uygulanmalı, ardından yeniden kuruması beklenmelidir. Haworthia türlerinde en büyük risk sürekli ıslak kalan kök bölgesidir. Fazla sulama kök çürümesi, yapraklarda yumuşama ve şeffaflaşma gibi sorunlara yol açabilir. Sıcak dönemlerde su tüketimi artabilir; serin aylarda daha seyrek sulama yeterlidir. Sulama sıklığı takvime göre değil, toprağın kuruma hızına göre belirlenmelidir.

Toprak karışımı hızlı drene olmalıdır. Mineral ağırlıklı sukulent karışımları bu varyete için uygundur. Pomza, lav taşı, perlit, iri dere kumu ve benzeri malzemeler hava geçirgenliğini artırır. Organik oran çok yükselirse karışım uzun süre nem tutar ve kök sağlığı bozulabilir. Sağlam kök yapısı, yaprak formu ve genel gelişim için temel unsurdur. Saksı seçiminde drenaj delikli modeller tercih edilmelidir. Bitki çok derin saksı istemez; kök hacmine uygun, ölçülü saksılar daha sağlıklıdır. Toprak saksı fazla nemin daha hızlı uzaklaşmasına yardımcı olabilir. Saksı değişimi gerektiğinde büyüme döneminde yapılması daha uygundur. Yeni saksıya alındıktan sonra kısa süre sulama bekletilebilir.

Çiçeklenme döneminde ince ve uzun bir sap oluşturur. Sap üzerinde küçük, açık tonlu tüpsü çiçekler açabilir. Çiçekler yaprak kadar gösterişli olmasa da bitkinin sağlıklı gelişim gösterdiğinin işaretlerinden biridir.

Üretim çoğunlukla yavru ayırma ile yapılır. Ana rozet çevresinde oluşan yavrular uygun büyüklüğe ulaştığında ayrılıp köklendirilebilir. Tohumla üretim mümkündür ancak daha uzun süreç gerektirir. Yeni ayrılan yavrular ilk günlerde daha yumuşak ışıkta tutulmalıdır. Gübreleme yalnızca ilkbaharda düşük dozda yapılmalıdır. Sukulentlere uygun dengeli bir besin yeterlidir. Aşırı gübreleme yaprakların doğal formunu bozabilir ve zayıf doku gelişimine neden olabilir. Yaprak uçlarında kuruma genellikle sıcak stresine, düzensiz sulamaya veya çok sert güneşe bağlıdır. Rozetin gevşemesi ışık eksikliğini düşündürür. Dipten kararma ve yumuşama ise çoğunlukla fazla nem kaynaklıdır.