Haworthia attenuata

Haworthia fasciata ve Haworthia attenuata, sıkça karıştırılan iki popüler sukulent türüdür. Her ikisi de Haworthia cinsine ait olup benzer görünümleriyle dikkat çekerler, ancak aralarında farklar bulunmaktadır.Haworthia fasciata, yaprakları üzerinde beyaz çizgiler ve doku bulunur, ancak bu çizgiler ve doku genellikle yaprağın dış yüzeyinde yoğunlaşır ve iç yüzeyi nispeten düz ve pürüzsüzdür. Yapraklarının üst yüzeyi parlak ve pürüzsüz bir yapıya sahiptir. Haworthia attenuata türünde ise yapraklarının hem iç hem de dış yüzeylerinde beyaz çizgiler ve doku bulunur. Yapraklarının üzerindeki beyaz noktalar ve çizgiler daha yaygın ve belirgindir ve genellikle yaprağın her iki yüzeyinde de görülür.Daha dağınık büyüyebilir ve yaprakları Haworthia fasciata'ya göre biraz daha esnek olabilir.

Haworthia attenuata, Güney Afrika kökenli bu sukulent, kurak ve taşlık alanlara uyum sağlamış dayanıklı yapısıyla öne çıkar. Ev ortamında yetiştirilmeye uygun olması, bakım toleransının yüksek olması ve dikkat çekici desenleri nedeniyle dünya genelinde yaygın olarak yetiştirilir. Sıklıkla Zebra Haworthia adıyla da anılır. Uygun koşullarda yavaş fakat düzenli gelişir, zamanla yavru vererek kümeler oluşturabilir. Yeni başlayan yetiştiricilerden koleksiyonerlere kadar geniş bir kullanıcı kitlesi tarafından tercih edilen güvenilir türlerden biridir. Bu türün en belirgin özelliği, koyu yeşil yapraklar üzerinde görülen beyaz kabartılı bantlar ve noktacıklardır. Yapraklar üçgensi, sert dokulu ve sivri uçludur. Genellikle dik büyüyen rozetler oluşturur. Yaprakların dış yüzeyinde zebra desenini andıran beyaz kabartılar bulunur. İç yüzey çoğu zaman daha düz ve daha az desenlidir. Yapraklar etli yapıdadır ve su depolar. Sağlıklı bireylerde yapraklar sıkı, dik ve parlak görünür. Susuzluk durumunda yapraklarda incelme veya içe kapanma görülebilir. Uzun süre fazla nemde kalırsa dipten yumuşama gelişebilir.

Haworthia attenuata parlak fakat dolaylı ışık sever. Gün boyu güçlü aydınlık alan konumlarda iyi gelişim gösterir. Sabah güneşi kısa süreli olarak faydalı olabilir. Yetersiz ışıkta yapraklar uzayabilir, rozet formu gevşeyebilir ve desenler daha silik hale gelebilir. Çok sert öğle güneşinde ise yaprak yüzeyinde kızarma, kuruma veya yanık lekeleri görülebilir. İç mekânda yetiştirilecekse pencereye yakın aydınlık bir alan tercih edilmelidir. Dış mekâna çıkarılacak bitkiler ani güneşe maruz bırakılmadan alıştırılmalıdır. Sulamada temel prensip, toprağın tamamen kurumasını beklemektir. Sadece üst yüzeyin değil, saksı içindeki alt katmanların da kurumuş olması gerekir. Haworthia attenuata fazla suya karşı hassastır. Sürekli ıslak kalan toprakta kök çürümesi riski artar. Sulama sırasında tüm kök bölgesi ıslanmalı, ardından fazla su drenaj deliğinden çıkmalıdır. Saksı tabağında su bırakılmamalıdır. Sıcak dönemlerde toprak daha hızlı kururken serin dönemlerde daha yavaş kurur. Bu nedenle sulama takvimi gün hesabına göre değil, toprağın gerçek durumuna göre belirlenmelidir.

Toprak seçiminde hızlı drenaj sağlayan ve hava geçirgenliği yüksek karışımlar tercih edilmelidir. Sukulentler için hazırlanmış özel karışımlar uygundur. Pomza, perlit, iri dere kumu veya benzeri mineral katkılar toprağın sıkışmasını önleyebilir. Ağır ve suyu uzun süre tutan bahçe toprakları önerilmez. Sağlıklı kök sistemi için sulama sonrası karışımın kısa sürede havalanması gerekir. Saksı seçiminde drenaj deliği bulunmalıdır. Toprak saksı tercih edilmesi, fazla nemin daha hızlı uzaklaşmasına yardımcı olabilir. Kök hacminden çok büyük saksılar kullanılmamalıdır. Fazla toprak hacmi gereksiz nem tutarak çürüme riskini artırabilir. Saksı değişimi genellikle kökler alanı doldurduğunda, toprak yapısı bozulduğunda veya yavrular ayrılmak istendiğinde yapılır. Değişim sonrası birkaç gün sulama bekletilebilir.

Haworthia attenuata uygun koşullarda çiçek açabilir. Çiçekler ince ve uzun bir sap üzerinde yükselir. Küçük, açık renkli ve tüpsü formda çiçekler oluşturur. Çiçeklenme genellikle yeterli ışık, dengeli bakım ve sağlıklı kök sistemi ile ilişkilidir. Çiçekler gösterişli olmaktan çok bitkinin doğal gelişim sürecinin parçasıdır.

Üretimi çoğunlukla yavru ayırma yöntemiyle yapılır. Ana bitkinin çevresinde oluşan yavrular yeterli boyuta ulaştığında dikkatlice ayrılarak yeni saksılara alınabilir. Kesim yüzeylerinin kuruması beklenmelidir. Yaprakla üretim genellikle güvenilir değildir. Tohumla üretim mümkündür ancak daha uzun zaman alır. Gübreleme yalnızca ilkbaharda düşük dozda yapılmalıdır. Sukulentler için hazırlanmış dengeli içerikli besinler tercih edilmelidir. Aşırı gübreleme hızlı fakat zayıf doku gelişimine neden olabilir. Dinlenme dönemlerinde gübre verilmemesi daha uygundur.