
Aloe wildii
- Aile Ağacı
- Bilimsel İsmi
- Aloe wildii Reynolds
- Familya
- Asphodelaceae
- Çiçek Renkleri
- Turuncu
- Kökeni
- Mozambik ve Zimbabve
- Karşılaşılabilirlik
- Koleksiyonlarda Yaygın Değil
Aloe wildii, Asphodelaceae familyasında bulunan, Afrika kökenli küçük yapılı bir aloe türüdür. Doğal yaşam alanlarında taşlı, geçirgen ve dönemsel olarak kurak kalan bölgelerde gelişim gösterir. Diğer iri aloe türlerinden farklı olarak daha ince, şerit formuna yakın yapraklar oluşturur. Uygun koşullarda yavaş fakat dengeli şekilde büyür ve zamanla küçük kümeler meydana getirebilir. Aloe wildii yaprakları uzun, dar, esnek yapılı ve uçlara doğru incelen formdadır. Yapraklar tabandan çıkarak gevşek rozet görünümü oluşturur. Renk çoğunlukla açık yeşil ile orta yeşil arasında değişir. Yaprak yüzeyinde küçük benekler, çizgiler veya açık renkli lekelenmeler görülebilir. Türün genç yaprak tabanlarında desenler daha belirgin olabilir. Kenarlarda çok küçük dişler yer alır. İnce yapraklı görünümüne rağmen etli doku su depolayabilir ve bu sayede kurak dönemlere uyum sağlar.
Aloe wildii ışık ihtiyacı yüksektir. Sağlıklı gelişim ve dengeli form için bol aydınlık ortam gerekir. Gün içinde uzun süre parlak ışık alan alanlar uygundur. Dış mekânda sabah güneşi alan konumlar tercih edilebilir. Yetersiz ışıkta yapraklar aşırı uzayabilir, zayıflayabilir ve doğal duruşunu kaybedebilir. Ani şekilde yoğun güneşe çıkarılan bitkilerde yaprak stresi oluşabileceği için geçiş kademeli yapılmalıdır. Aloe wildii toprağı geçirgen, havadar ve hızlı kuruyan yapıda olmalıdır. Ağır ve uzun süre ıslak kalan karışımlar kök çürümesine neden olabilir. Kaktüs ve sukulentler için hazırlanmış karışımlar bu tür için uygundur. Mineral içerikli, iri taneli ve hava boşluğu yüksek karışımlar sulama sonrası hızlı kuruma sağlayarak kök sağlığını destekler. Zamanla sıkışan karışımlar yenilenmelidir.
Aloe wildii sulama sırasında temel prensip, toprağın tamamen kurumasını beklemektir. Yalnızca yüzeyin kuru olması yeterli değildir; alt katmanlar da kuru olmalıdır. Sulama sonrası saksıda su birikmemelidir. Sürekli nemli kalan kök bölgesi çürümeye yatkındır. İnce yapraklı yapısı nedeniyle fazla sulamaya karşı daha hassas olabilir. Serin dönemlerde gelişim yavaşladığında sulama aralığı uzatılmalıdır. Yaprak diplerinde su birikmesi de istenmez. Saksı seçimi yapılırken drenaj deliği bulunan saksılar tercih edilmelidir. Toprak saksı kullanımı, karışımın daha dengeli kurumasına yardımcı olabilir. Küçük tür olduğu için kök hacmine uygun boyutta saksılar seçilmelidir. Gereğinden büyük saksılar fazla nem tutabilir. Bitki geliştikçe kontrollü şekilde saksı değişimi yapılabilir.
Aloe wildii çoğaltma işlemi çoğunlukla yavru ayırma veya tohum yöntemiyle yapılır. Ana bitkinin çevresinde oluşan küçük sürgünler dikkatlice ayrılarak ayrı saksılara dikilebilir. Ayrılan parçaların kısa süre havalandırılması kesik yüzeylerin kurumasına yardımcı olur. Sonrasında geçirgen karışımda köklenmeleri desteklenir. Tohumla üretim mümkündür ancak daha uzun zaman gerektirir. Gübreleme yalnızca aktif büyüme döneminde ve düşük dozlarda uygulanmalıdır. İlkbaharda sukulentler için hazırlanmış dengeli gübreler kullanılabilir. Aşırı gübreleme hızlı fakat zayıf doku oluşumuna neden olabilir. Bu nedenle ölçülü uygulama tercih edilmelidir
Aloe wildii çiçeği, ince ve uzun çiçek sapları üzerinde gelişen tüpsü çiçeklerden oluşur. Çiçekler çoğunlukla turuncu, sarımsı turuncu, kırmızımsı veya sıcak ton geçişli renklerde görülebilir. Çiçeklenme zamanı ışık miktarı, yaş ve bakım koşullarına göre değişebilir. Sağlıklı bireylerde daha düzenli çiçeklenme gözlemlenir. Kuruyan çiçek sapları dönem sonunda temizlenebilir.











