
Aloe volkensii
- Aile Ağacı
- Bilimsel İsmi
- Aloe volkensii Engl.
- Familya
- Asphodelaceae
- Çiçek Renkleri
- Kırmızı, Turuncu, Sarı
- Kökeni
- Tanzanya
- Yapısı
- Ağaç
- Karşılaşılabilirlik
- Bazı Yerel Bölgelerde Yaygın
Aloe volkensii, Asphodelaceae familyasında bulunan, Doğu Afrika kökenli bir aloe türüdür. Doğal yaşam alanlarında sıcak, güneşli ve geçirgen topraklı bölgelerde yetişir. Yaşlandıkça belirgin bir gövde oluşturabilen bu tür, zamanla yükselen form kazanır. Kuraklığa dayanıklı yapısı sayesinde düzensiz yağış alan bölgelerde gelişimini sürdürebilir. Uygun koşullarda uzun ömürlü ve güçlü bir büyüme gösterebilir. Aloe volkensii yaprakları uzun, dar, etli ve dışa doğru kıvrılarak uzayan yapıdadır. Yapraklar gövde boyunca rozetler halinde dizilir. Genç bireylerde daha kompakt görünüm varken, olgun örneklerde yapraklar daha yayvan ve hareketli bir form alabilir. Renk çoğunlukla gri-yeşil, mavi-yeşil veya mat yeşil tonlarındadır. Güçlü ışık altında hafif bronzlaşma ya da kızarma görülebilir. Yaprak kenarlarında belirgin dişler bulunur. Bu kenar yapısı türün karakteristik görünümünü oluşturur. Etli doku, su depolayarak kurak dönemlerde dayanıklılık sağlar.
Aloe volkensii ışık ihtiyacı yüksektir. Sağlıklı gelişim, güçlü gövde oluşumu ve dengeli yaprak formu için bol aydınlık ortam gerekir. Dış mekânda gün içinde uzun süre ışık alan alanlar uygundur. Sabah güneşi alan konumlar veya güçlü gün ışığı gören bölgeler tercih edilebilir. İç mekânda yetiştirilecekse en aydınlık pencere önü seçilmelidir. Yetersiz ışıkta gövde uzaması artabilir, yapraklar zayıflayabilir ve form bozulabilir. Ani şekilde yoğun güneşe çıkarılan bitkilerde stres oluşabileceği için kademeli geçiş önerilir. Aloe volkensii toprağı geçirgen, havadar ve hızlı kuruyan yapıda olmalıdır. Ağır, sıkışan ve uzun süre ıslak kalan karışımlar kök sağlığını bozabilir. Kaktüs ve sukulentler için hazırlanan karışımlar uygundur. Mineral içerikli, iri taneli ve sulama sonrası kısa sürede kuruyan karışımlar kök çürümesi riskini azaltır. Zamanla sertleşen veya sıkışan karışımlar yenilenmelidir.
Aloe volkensii sulama sırasında temel kural, toprağın tamamen kurumasını beklemektir. Sadece üst yüzeyin kuru görünmesi yeterli değildir; alt katmanlar da kuru olmalıdır. Sulama sonrası fazla suyun saksıdan çıkması gerekir. Sürekli nemli kalan kök bölgesi çürümeye yatkındır. Serin dönemlerde büyüme yavaşlayacağı için sulama aralığı uzatılmalıdır. Yaprak diplerinde uzun süre su kalması da istenmez. Düzenli hava dolaşımı sağlanan alanlarda yetiştirme daha güvenlidir. Saksı seçimi yapılırken drenaj deliği bulunan saksılar kullanılmalıdır. Toprak saksı tercih edilmesi, karışımın daha hızlı kurumasına yardımcı olabilir. Gövdeli ve zamanla boylanan tür olduğu için dengeli, sağlam saksılar tercih edilmelidir. Saksı boyutu kök hacmine uygun seçilmeli, gereğinden büyük kaplardan kaçınılmalıdır.
Aloe volkensii çoğaltma işlemi tohum veya uygun durumlarda yan sürgünlerle yapılabilir. Bazı bireyler zamanla dipten yeni sürgünler oluşturabilir. Ayrılan sürgünlerin kısa süre havalandırılması kesik yüzeyin kurumasına yardımcı olur. Sonrasında geçirgen karışıma dikilerek köklenmeleri desteklenir. Tohum yöntemi daha uzun süre gerektirir ancak doğal çoğaltma yollarından biridir. Gübreleme yalnızca aktif büyüme döneminde ve kontrollü miktarda yapılmalıdır. İlkbaharda düşük dozlu sukulent gübreleri uygulanabilir. Aşırı gübreleme hızlı fakat zayıf doku gelişimine yol açabilir. Bu nedenle ölçülü uygulama tercih edilmelidir.
Aloe volkensii çiçeği, olgun bireylerde uzun çiçek sapları üzerinde gelişir. Tüpsü formdaki çiçekler türün yetişme koşullarına göre turuncu, sarı, kırmızımsı veya ton geçişli renklerde görülebilir. Çiçeklenme zamanı ışık düzeyi, yaş ve genel bakım koşullarına bağlı olarak değişebilir. Sağlıklı gelişmiş örneklerde çiçeklenme daha düzenli gerçekleşir. Kuruyan çiçek sapları dönem sonunda temizlenebilir.











