Aloe viridiflora

Aloe viridiflora bakımı, nadir görülen çiçek rengi, düzgün rozet formu ve dayanıklı yapısı nedeniyle merak edilen Aloe türleri arasındadır. Aloe viridiflora, Asphodelaceae familyasında yer alan ve Güney Afrika kökenli bir aloe türüdür. Doğal yaşam alanlarında kurak dönemlerin görüldüğü, taşlı ve suyu hızlı geçiren bölgelerde gelişim gösterir. Tür, belirgin rozet yapısı, mavimsi yaprak rengi ve adından da anlaşılacağı üzere yeşil tonlara yakın çiçekleri ile tanınır. Uygun koşullarda uzun yıllar yaşayabilen, güçlü gelişim karakterine sahip bir türdür. Aloe viridiflora yaprakları kalın, uzun, sivri uçlu ve etli yapıdadır. Yapraklar merkezden düzenli şekilde çıkarak simetrik bir rozet oluşturur. Renk çoğunlukla mavi-yeşil, gri-yeşil veya soluk yeşil tonlarında görülür. Yaprak yüzeyinde hafif mumsu görünüm oluşabilir. Bu tabaka, bitkinin su kaybını azaltmasına yardımcı olur. Kenarlarda küçük dişler yer alır. Yaprak uçlarında zaman zaman morumsu veya kızıl tonlar gelişebilir. Bu değişimler çoğunlukla ışık şiddeti ve çevresel koşullarla ilişkilidir. Su depolayan yaprak dokusu, bitkinin kuraklığa dayanıklılığını artırır.

Aloe viridiflora ışık ihtiyacı yüksektir. Sağlıklı büyüme, dengeli rozet formu ve çiçeklenme için bol aydınlık ortam gereklidir. Gün içinde uzun süre parlak ışık alan alanlar uygundur. Dış mekânda sabah güneşi alan konumlar veya güçlü gün ışığı gören bölgeler tercih edilebilir. İç mekânda yetiştirilecekse en aydınlık pencere önü seçilmelidir. Yetersiz ışıkta yapraklar uzayabilir, rozet sıkılığı bozulabilir ve gelişim zayıflayabilir. Yoğun güneşe ani geçişlerde yaprak yüzeyinde stres oluşabileceğinden kademeli alıştırma önerilir. Aloe viridiflora toprağı geçirgen, havadar ve hızlı kuruyan yapıda olmalıdır. Ağır ve uzun süre nemli kalan topraklar kök sağlığını olumsuz etkileyebilir. Kaktüs ve sukulent karışımları bu tür için uygundur. Mineral oranı yüksek, iri taneli ve sulama sonrası kısa sürede kuruyan karışımlar kök çürümesi riskini azaltır. Zamanla sıkışan karışımlar yenilenerek hava dolaşımı artırılmalıdır.

Aloe viridiflora sulama sırasında toprağın tamamen kuruması beklenmelidir. Sadece yüzeyin kuru olması yeterli değildir; alt katmanların da kuru olması gerekir. Sulama sonrası saksıda su birikmemelidir. Sürekli ıslak kalan kök bölgesi çürümeye yatkındır. Serin dönemlerde büyüme yavaşladığında sulama aralığı uzatılmalıdır. Yaprak rozetinin içine su dolması da istenmez. Özellikle kapalı alanlarda hava dolaşımı sağlanması önemlidir. Saksı seçimi yapılırken drenaj deliği bulunan modeller kullanılmalıdır. Toprak saksı tercih edilmesi, karışımın daha dengeli kurumasına yardımcı olabilir. Saksı boyutu kök yapısına uygun seçilmelidir. Gereğinden büyük saksılar fazla nem tutabileceğinden dikkatli olunmalıdır. Bitki geliştikçe kontrollü şekilde saksı değişimi yapılabilir.

Aloe viridiflora çoğaltma işlemi tohum veya uygun durumlarda yavru ayırma yöntemiyle yapılabilir. Bazı bireyler zamanla yan sürgün oluşturabilir. Ayrılan sürgünlerin kısa süre havalandırılması kesik yüzeyin kurumasını destekler. Sonrasında geçirgen karışıma alınarak köklenmeleri sağlanabilir. Tohum yöntemi daha uzun süre gerektirir ancak genetik çeşitlilik sağlar. Gübreleme yalnızca aktif büyüme döneminde ve düşük dozlarda uygulanmalıdır. İlkbaharda sukulentler için hazırlanmış dengeli gübreler kullanılabilir. Aşırı gübreleme hızlı fakat zayıf doku oluşumuna neden olabilir. Bu nedenle ölçülü uygulama tercih edilmelidir.

Aloe viridiflora çiçeği, türün en ayırt edici özelliklerinden biridir. Uzun çiçek sapları üzerinde gelişen tüpsü çiçekler çoğu Aloe türündeki kırmızı veya turuncu tonlardan farklı olarak yeşilimsi, sarı-yeşil veya açık yeşil tonlarda görülebilir. Bu özellik türü botanik açıdan dikkat çekici hale getirir. Çiçeklenme zamanı ışık miktarı, yaş ve bakım koşullarına göre değişebilir. Sağlıklı bireylerde çiçeklenme daha düzenli gözlemlenir. Çiçek sapları kuruduktan sonra temizlenebilir.