
Aloe viguieri
- Aile Ağacı
- Bilimsel İsmi
- Aloe viguieri H.Perrier
- Familya
- Asphodelaceae
- Çiçek Renkleri
- Pembe, Turuncu, Sarı
- Kökeni
- Madagaskar
- Karşılaşılabilirlik
- Koleksiyonlarda Yaygın Değil
Aloe viguieri, Asphodelaceae familyasında yer alan ve Madagaskar kökenli bir aloe türüdür. Doğal yaşam alanlarında sıcak iklimli, güneş alan ve suyun hızlı uzaklaştığı taşlı bölgelerde gelişim gösterir. Kuraklığa uyum sağlayan yapısı sayesinde sınırlı su koşullarında yaşayabilir. Uygun yetiştirme koşullarında düzenli rozet oluşturarak sağlıklı şekilde büyür ve zamanla yeni sürgünler verebilir. Aloe viguieri yaprakları kalın, etli, üçgensi formda ve uçlara doğru sivrilen yapıdadır. Yapraklar merkezden spiral şekilde çıkar ve simetrik bir rozet meydana getirir. Renk çoğunlukla açık yeşil, gri-yeşil veya mavimsi yeşil tonlarda görülür. Güçlü ışık altında yaprak kenarlarında veya yüzeyinde hafif kızarma, bronzlaşma ya da morumsu ton değişimleri oluşabilir. Yaprak kenarlarında küçük dişler bulunur. Bu dişler türün doğal savunma yapısının parçasıdır. Kalın yaprak dokusu su depolayarak kurak dönemlerde dayanıklılık sağlar.
Aloe viguieri ışık ihtiyacı yüksektir. Sağlıklı gelişim ve dengeli rozet formu için bol aydınlık ortam gerekir. Gün içinde uzun süre parlak ışık alan konumlar uygundur. Dış mekânda sabah güneşi alan alanlar veya güçlü gün ışığı gören bölgeler tercih edilebilir. İç mekânda yetiştirilecekse en aydınlık pencere önü seçilmelidir. Yetersiz ışıkta yapraklar uzayabilir, rozet sıkılığı azalabilir ve gelişim zayıflayabilir. Ani şekilde yoğun güneşe çıkarılan bitkilerde stres oluşabileceğinden ışık geçişi kademeli yapılmalıdır. Aloe viguieri toprağı geçirgen ve hızlı kuruyan yapıda olmalıdır. Su tutan ağır karışımlar kök çürümesi riskini artırabilir. Kaktüs ve sukulentler için hazırlanan özel karışımlar bu tür için uygundur. Mineral oranı yüksek, hava boşluğu bulunan ve sulama sonrası kısa sürede kuruyan karışımlar kök sisteminin sağlıklı kalmasına yardımcı olur. Zamanla sıkışan toprak karışımları yenilenerek havalanma artırılmalıdır.
Aloe viguieri sulama yapılırken temel prensip, toprağın tamamen kurumasını beklemektir. Yalnızca üst yüzey değil, saksının alt katmanları da kuru olmalıdır. Sulama sonrası fazla suyun saksıdan çıkması gerekir. Sürekli nemli kalan kökler çürümeye yatkındır. Serin dönemlerde büyüme hızı düşeceğinden sulama aralığı uzatılmalıdır. Yaprak diplerinde uzun süre su kalması da istenmez. Düzenli hava akışı sağlanan alanlarda yetiştirme daha sağlıklı sonuç verir. Saksı seçimi sırasında drenaj deliği bulunan modeller kullanılmalıdır. Toprak saksı tercih edilmesi, karışımın daha hızlı kurumasına katkı sağlayabilir. Saksı boyutu kök yapısına uygun seçilmelidir. Gereğinden büyük saksılar fazla nem tutarak kök sorunlarına yol açabilir. Bitki geliştikçe kontrollü şekilde bir üst boy saksıya geçilebilir.
Aloe viguieri çoğaltma işlemi çoğunlukla yavru ayırma yöntemiyle yapılır. Ana bitkinin çevresinde oluşan sürgünler dikkatlice ayrılarak yeni saksılara dikilebilir. Ayrılan parçaların kısa süre havalandırılması kesik yüzeyin kurumasına yardımcı olur. Sonrasında geçirgen karışıma alınarak köklenmeleri desteklenir. Tohumla üretim mümkündür ancak daha uzun süre gerektirir. Gübreleme yalnızca aktif büyüme döneminde ve kontrollü miktarda uygulanmalıdır. İlkbaharda düşük dozlu sukulent gübresi kullanılabilir. Aşırı gübreleme, hızlı fakat dayanıksız doku oluşumuna neden olabilir. Bu nedenle ölçülü ve seyrek uygulama tercih edilmelidir.
Aloe viguieri çiçeği, olgun bireylerde uzun çiçek sapları üzerinde gelişir. Çiçekler tüpsü formda olup turuncu, sarı, pembemsi veya ton geçişli renklerde görülebilir. Çiçeklenme zamanı ışık düzeyi, sıcaklık koşulları ve bitkinin olgunluk seviyesine göre değişebilir. Sağlıklı gelişen örneklerde çiçeklenme daha düzenli gerçekleşir. Çiçek sapları dönem sonunda kuruduğunda temizlenebilir.











