Aloe vera var. chinensis

Aloe vera var. chinensis, Aloe vera grubuna dahil edilen ve özellikle Asya’da yaygın şekilde yetiştirilen, hızlı gelişim gösteren yapısı ile bilinen bir Aloe formudur. Aloe vera var. chinensis, muhtemelen "gerçek" Aloe vera'dan bile daha yaygındır ve genellikle Aloe vera denildiğinde birçok insanın aklına gelen bitki budur. Süs bitkisi olarak kullanılmasının yanı sıra geleneksel yetiştiricilikte de sıkça tercih edilir. Yoğun yavru verme eğilimi, uzun yaprak yapısı ve uyumlu gelişimi sayesinde hem iç mekânda hem de uygun iklimlerde dış mekânda yetiştirilebilir. Klasik Aloe vera formlarına benzer özellikler taşısa da daha sık kümelenen büyüme yapısı ve nispeten daha dar yaprak formu ile ayırt edilebilir.

Bu varyetenin yaprakları etli, su depolayan ve uzun mızraksı yapıdadır. Yapraklar rozet formunda dizilir ancak zamanla yavrular oluşturarak kümeli bir görünüm kazanabilir. Renk çoğunlukla açık yeşil ile orta yeşil arasında değişir. Genç yapraklarda veya güçlü ışık altında yüzeyde soluk beneklenmeler görülebilir. Yaprak kenarlarında küçük, yumuşak dişler bulunur. Uç kısımlar sivridir. Sağlıklı örneklerde yapraklar dolgun, diri ve hafif kavisli durur. Susuzluk dönemlerinde yapraklarda incelme veya içe kıvrılma görülebilir. Aşırı sulama durumunda ise doku yumuşaması oluşabilir. Aloe vera var. chinensis güçlü aydınlık ortamları sever. Sağlıklı gelişim ve sıkı yaprak formu için bol ışık gereklidir. İç mekânda yetiştirilecekse gün içinde uzun süre doğal ışık alan pencere önü tercih edilmelidir. Güney, batı veya doğu cepheli alanlar uygun olabilir. Yetersiz ışıkta yapraklar uzayabilir, renk solabilir ve bitki gevşek form kazanabilir. Dış mekânda yetiştirilecekse güneşe kademeli alıştırma yapılmalıdır. Ani şekilde yoğun güneşe çıkarılan bitkilerde yaprak yüzeyinde yanık lekeleri oluşabilir. Dengeli güneş alan örneklerde büyüme daha güçlü olur.

Toprak seçimi aloe yetiştiriciliğinde temel unsurlardan biridir. Aloe vera var. chinensis kökleri uzun süre ıslak kalan ortamlardan olumsuz etkilenebilir. Bu nedenle hızlı drenaj sağlayan ve hava geçirgenliği yüksek karışımlar tercih edilmelidir. Kaktüs ve sukulentler için hazırlanmış özel karışımlar genellikle uygundur. Karışıma ponza, perlit veya iri mineral materyaller eklenmesi toprağın daha geçirgen hale gelmesine yardımcı olabilir. Ağır ve su tutan bahçe toprakları tek başına kullanılmamalıdır. Sulama sonrası fazla suyun hızla uzaklaşması kök sağlığı açısından önemlidir. Sulamada temel prensip toprağın tamamen kurumasını beklemektir. Sadece yüzeyin kuruması yeterli değildir; saksı içindeki alt katmanların da kurumuş olması gerekir. Sulama sırasında su tüm kök bölgesine ulaşmalı, ardından fazla su saksıdan dışarı çıkmalıdır. Tabakta su bekletilmemelidir. Serin dönemlerde su ihtiyacı azalır. Sıcak dönemlerde ve aktif büyüme sırasında kontrollü şekilde daha sık sulama gerekebilir. Ancak sürekli nemli toprak aloe türlerinde en yaygın bakım hatalarından biridir. Rozet merkezinde su birikmesi de mantar gibi sorun riskini artırabilir.

Drenaj deliği bulunan saksılar tercih edilmelidir. Toprak saksı, karışımın daha hızlı kurumasına yardımcı olduğu için avantaj sağlayabilir. Plastik saksılar kullanılacaksa sulama sıklığı buna göre ayarlanmalıdır. Saksı boyutu bitkinin kök hacmine uygun seçilmelidir. Gereğinden büyük saksılar fazla nem tutabilir. Bu durum kök çürümesi riskini artırabilir. Aloe vera var. chinensis yavru verdiği için zamanla daha geniş saksıya ihtiyaç duyabilir. Saksı değişimi sırasında fazla sıkışmış yavrular ayrılarak çoğaltma da yapılabilir.

Bu varyetede çiçeklenme uygun koşullarda görülebilir. Çiçek sapı rozet merkezinden yükselir ve bitkinin üzerinde dik ya da hafif eğimli şekilde uzar. Çiçekler tüpsü formdadır. Renk çoğunlukla sarı, sarımsı turuncu veya açık turuncu tonlarında olabilir. Çiçeklenme için güçlü ışık, olgun bitki yapısı ve dengeli bakım önemlidir. Düzenli gelişim gösteren dış mekân örneklerinde çiçeklenme olasılığı daha yüksektir.

Çoğaltma işlemi en kolay şekilde yavru ayırma yöntemiyle yapılır. Ana bitkinin çevresinde oluşan yavrular yeterli büyüklüğe ulaştığında dikkatlice ayrılabilir. Ayrılan parçaların kesik yüzeyi kısa süre kurutulduktan sonra geçirgen karışıma dikilmesi uygundur. İlk dönemde aşırı sulama yapılmamalıdır. Tohumla üretim mümkün olsa da ev yetiştiriciliğinde en pratik yöntem yavru ayırmadır. Besin desteği yalnızca aktif büyüme döneminde ölçülü şekilde uygulanmalıdır. Gübreleme sadece ilkbaharda ve düşük dozda yapılmalıdır. Aşırı gübre kullanımı hızlı fakat zayıf büyümeye, yaprak dokusunda bozulmaya ve dengesiz gelişime neden olabilir. Sadece sukulentler için üretilmiş özel gübreler tercih edilmelidir.