Aloe succotrina

Aloe succotrina

Aile Ağacı
Yaygın İsmi
Fynbos Aloe, Mountain Aloe, Table Mountain Aloe
Bilimsel İsmi
Aloe succotrina Lam.
Diğer İsimleri
Aloe soccotorina, Aloe soccotrina
Familya
Asphodelaceae
Çiçek Renkleri
Kırmızı, Turuncu
Kökeni
Güney Afrika
Karşılaşılabilirlik
Bazı Yerel Bölgelerde Yaygın
Hakkında

Aloe succotrina, Asphodelaceae familyasında yer alan, iri rozet yapısı ve parlak kırmızı çiçek başaklarıyla çok yıllık bir Aloe türüdür. Güney Afrika kökenli olan bu tür, tarihsel olarak uzun süredir kültüre alınmış aloe türlerinden biri olarak bilinir. Doğal yaşam alanlarında kayalık yamaçlar, iyi drenajlı tepeler ve güneş alan açık bölgelerde gelişim gösterir. Kuraklığa dayanıklı yapısı sayesinde yapraklarında su depolayarak uzun süreli susuzluk dönemlerini tolere edebilir. Doğal habitat özellikleri dikkate alındığında bakımında temel yaklaşım; güçlü ışık, geçirgen toprak ve kontrollü sulamadır. Uygun koşullarda zamanla gövde oluşturarak iri ve dikkat çekici örneklere dönüşebilir. Aloe succotrina yaprakları uzun, kalın, etli ve mızraksı formdadır. Yapraklar merkezden çevreye doğru geniş rozet halinde dizilir. Yaşlı bireylerde yapraklar dışa doğru yayılabilir ve hafif aşağı sarkabilir. Yaprak rengi çoğunlukla yeşil, gri-yeşil veya mavimsi yeşil tonlarında görülür. Güçlü güneş, kuraklık veya serin dönemlerde yaprak yüzeyinde kızıl, bronz, pembe ya da morumsu tonlar gelişebilir. Bu renk değişimi özellikle kenarlarda ve dış yapraklarda daha belirgin olabilir. Yaprak kenarlarında düzenli aralıklarla küçük fakat belirgin dişler bulunur. Sağlıklı yaprak dokusu sert, dolgun ve diri görünür. Sürekli nemli toprakta yapraklarda yumuşama ve doku bozulmaları görülebilir.

Aloe succotrina yüksek aydınlık isteyen türlerdendir. Gün boyunca parlak ışık alması güçlü büyümeyi, kompakt formu ve doğal renklenmeyi destekler. Açık havada yetiştirilen ve güneşe alışmış örnekler doğrudan güneşi tolere edebilir. Ancak gölgede gelişmiş bitkiler aniden yoğun güneşe çıkarılırsa yaprak yüzeyinde yanık lekeleri oluşabilir. Bu nedenle ışık geçişleri kademeli yapılmalıdır. İç mekânda yetiştirilecekse çok güçlü ışık alan konumlar gerekir. Yetersiz ışıkta yapraklar uzayabilir, rozet gevşeyebilir ve genel gelişim zayıflayabilir.

Toprak seçimi Aloe succotrina bakımında en önemli konulardan biridir. Suyu uzun süre tutan ağır ve sıkışan karışımlar kök çürümesine neden olabilir. Kaktüs ve sukulentler için hazırlanmış geçirgen karışımlar kullanılmalıdır. Bu karışımlar sulama sonrası fazla suyun hızlı şekilde uzaklaşmasını sağlar. Mineral oranı yüksek ve hava boşluğu bulunan karışımlar kök gelişimini destekler. Organik madde oranı çok yüksek karışımlar fazla nem tutabileceği için dikkatli kullanılmalıdır. Saksı yetiştiriciliğinde drenaj deliği bulunması gerekir. Sulamada temel kural toprağın tamamen kurumasını beklemektir. Yalnızca üst yüzeyin değil, alt katmanların da kurumuş olması gerekir. Kuruma tamamlandıktan sonra tüm kök bölgesi ıslanacak şekilde sulama yapılabilir. Sonrasında yeniden kuruma süreci beklenmelidir. Aloe succotrina kısa süreli susuzluğu tolere edebilir, ancak sürekli nemli toprakta kök çürümesi riski artar. Sık aralıklarla az miktarda su vermek yerine kontrollü ve tam sulama yöntemi tercih edilmelidir. Yaprak merkezinde uzun süre su birikmesi önerilmez.

Saksı seçimi kök hacmine uygun yapılmalıdır. Gereğinden büyük saksılar toprağın geç kurumasına neden olabilir. Bu durum kök bölgesinde risk oluşturur. Toprak saksı kullanımı karışımın daha dengeli kurumasına yardımcı olabilir. Saksı değişimi gerektiğinde aktif büyüme dönemleri tercih edilmelidir. Aloe succotrina çoğunlukla dip sürgünleri ve tohum ile çoğaltılabilir. Oluşan yavrular uygun büyüklüğe ulaştığında ayrılarak yeni saksılara alınabilir. Ayrım sonrasında kesik yüzeylerin kısa süre kuruması beklenmelidir. Daha sonra geçirgen karışıma dikim yapılabilir. Gübreleme yalnızca ilkbaharda, düşük dozlu ve sukulentlere uygun ürünlerle yapılmalıdır. Aşırı gübreleme gereksiz yumuşak doku gelişimine neden olabilir. Dengeli ve sınırlı uygulama yeterlidir.

Aloe succotrina çiçeklenme döneminde merkezden yükselen uzun ve dallanabilen çiçek sapları oluşturur. Çiçekler yoğun başaklar halinde dizilir. Tüpsü yapıdaki çiçekler çoğunlukla parlak kırmızı, turuncu-kırmızı veya mercan kırmızısı tonlarında görülür. Çiçek başakları dik ve gösterişli yapıdadır. Uygun ışık, sağlıklı kök sistemi ve dengeli bakım koşulları çiçeklenme potansiyelini artırır. 

Instagram'da Takip Et
@insukuland