Aloe myriacantha

Aloe myriacantha, ince yapraklı yapısı ve alışılmış Aloe çiçeklerinden farklı görünen dikkat çekici çiçek başlarıyla öne çıkan bir türdür. Doğal yaşam alanında çoğunlukla açık çayırlıklar, taşlı araziler ve mevsimsel yağış alan bölgelerde gelişir. Zarif yaprak yapısı ile kompakt kalırken çiçek döneminde uzun saplar üzerinde belirgin bir görüntü oluşturur. Aloe myriacantha yaprakları dar, uzun ve ince formdadır. Yapraklar tabanda rozet şeklinde dizilir ve çoğu zaman dik ya da hafif dışa eğimli gelişir. Yüzey rengi yeşilden koyu yeşile kadar değişebilir. Genç yapraklarda açık beneklenmeler görülebilir. Kenarlarda çok küçük dişler bulunur; bu detay bitkiye daha ince ve zarif bir karakter kazandırır. Yapraklar kalın ve iri aloe türlerindeki kadar etli görünmese de sağlıklı bitkilerde sıkı ve diri durur. Kuruyan yaşlı alt yaprakların zamanla temizlenmesi bitkinin daha düzenli görünmesini sağlar.

Aloe myriacantha parlak ışığı sever ve açık havada güneş alan alanlarda iyi gelişir. Özellikle sabah veya günün daha yumuşak saatlerindeki güneş bitkinin formunu destekler. İç mekânda yetiştirilecekse mutlaka çok güçlü ışık alan bir pencere önü tercih edilmelidir. Yetersiz ışıkta yapraklar uzayıp zayıflayabilir, rozet formu bozulabilir ve çiçeklenme görülmeyebilir. Yeni alınan bitkiler yoğun güneşe bir anda çıkarılmamalı, kademeli şekilde alıştırılmalıdır. Toprak yapısı hafif, geçirgen ve hızlı kuruyan özellikte olmalıdır. Sukulent karışım toprağı bu tür için oldukça uygundur. Karışıma ponza, iri kum, lav taşı veya perlit eklenerek hava geçirgenliği artırılabilir. Köklerin uzun süre nemli kalması gelişimi olumsuz etkiler. Özellikle ince kök yapısına sahip türlerde fazla su tutan karışımlar çürüme riskini artırır. Sıkışan ve ağır topraklardan kaçınılmalıdır.

Sulama yalnızca toprağın tamamen kurumasından sonra yapılmalıdır. Kuruyan karışım sulandığında saksı altından su çıkması sağlanabilir, ardından tekrar kuruma beklenmelidir. Serin dönemlerde gelişim yavaşlayacağı için sulama seyrekleşmelidir. Çok sık sulama, yaprak tabanında bozulma ve kök problemleri oluşturabilir. Kontrollü kuraklık, bu tür için aşırı nemden daha güvenlidir.

Saksı seçiminde drenaj deliği bulunan saksılar tercih edilmelidir. Toprak saksı kullanılması karışımın daha dengeli kurumasına yardımcı olabilir. Bitki kompakt yapılı olduğu için aşırı büyük saksılara ihtiyaç duymaz. Kök hacmine uygun ölçüde kap seçmek gelişimi destekler. Gereğinden büyük saksılar gereksiz nem tutabilir. Çoğaltma yavrularla veya tohumla yapılabilir. Uygun koşullarda dipten yeni sürgünler verebilir. Ayrılan yavrular kısa süre dinlendirilip yeni karışıma dikilebilir. Tohumdan üretim mümkündür ancak sabır ister. Türün saflığını korumak isteyen koleksiyoncular kontrollü üretim yöntemlerini tercih eder.

Gübreleme yalnızca ilkbaharda düşük dozda yapılmalıdır. Dengeli ve hafif içerikli bir sukulent gübresi yeterlidir. Aşırı besleme doğal formun bozulmasına neden olabilir. Yavaş ve dengeli gelişim daha sağlıklıdır. Çiçeklenme Aloe myriacantha’nın en ayırt edici özelliklerinden biridir. Uzun çiçek sapı üzerinde yoğun, baş şeklinde kümelenmiş çiçekler açar. Çiçekler kahverengimsi bronz, pembe-kahve, soluk mercan, beyaz veya yeşilimsi uç tonları taşıyabilir. Bu alışılmadık renk yapısı türü diğer Aloe'lerden hemen ayırır.