Aloe madecassa

Aloe madecassa

Aile Ağacı
Bilimsel İsmi
Aloe madecassa H.Perrier
Familya
Asphodelaceae
Çiçek Renkleri
Kırmızı, Turuncu
Kökeni
Madagaskar
Karşılaşılabilirlik
Koleksiyonlarda Yaygın Değil
Hakkında

Aloe madecassa, Asphodelaceae familyasında yer alan, rozet formunda gelişen, etli yapraklı ve kompakt büyüme karakteri gösteren aloe türlerinden biridir. Tür genel olarak kısa gövdeli yapı sergiler ve yapraklar merkezden spiral düzenle çıkarak dengeli bir rozet oluşturur. Bireyler yaşlandıkça rozet çapı genişleyebilir. Uygun koşullarda dipten sürgün vererek çok başlı kümeler meydana getirebilir.  Aloe madecassa yaprakları kalın, üçgensi-mızrak formunda, sert dokulu ve sivri uçludur. Renk tonu açık yeşilden mat yeşile kadar değişebilir. Bazı bireylerde yaprak yüzeyi düz görünürken, bazı örneklerde hafif noktasal desenler veya soluk lekelenmeler görülebilir. Yaprak kenarlarında küçük ve düzenli dişler yer alır. Bu dişler çoğu zaman sarımsı, açık kahverengi veya turuncuya yakın tonlarda olabilir. Güçlü ışık altında yaprak kenarlarında hafif kızarma gelişebilir. Sağlıklı büyümede merkezden düzenli yeni yaprak çıkışı görülür. Alt yaprakların zamanla kuruması doğal yenilenme sürecidir.

Aloe madecassa bakımında ışık seviyesi büyük önem taşır. Tür yüksek aydınlık sever ve güçlü ışık altında daha sıkı, daha dengeli form kazanır. Gün boyunca parlak ışık alan alanlar uygundur. Sabah güneşi ve günün daha yumuşak saatlerindeki doğrudan güneş gelişimi destekler. Açık alanda yetiştirilen bireylerde yaprak dokusu daha sağlam olabilir. Ancak çok sıcak bölgelerde sert yaz öğle güneşi yaprak yüzeyinde stres oluşturabilir. Bu nedenle aşırı sıcak dönemlerde hafif gölgeleme yararlı olabilir. İç mekânda yetiştirilecekse en aydınlık pencere önü tercih edilmelidir. Yetersiz ışıkta yapraklar uzayabilir, rozet formu gevşeyebilir ve bitki estetik görünümünü kaybedebilir.

Toprak seçimi, Aloe madecassa için kök sağlığının temelidir. Ağır ve suyu uzun süre tutan karışımlar uygun değildir. Hızlı drenaj sağlayan, hava geçirgenliği yüksek ve gevşek yapılı karışımlar kullanılmalıdır. Kaktüs ve sukulent karışımları çoğu zaman iyi sonuç verir. Karışıma ponza, iri dere kumu, lav taşı veya perlit eklenmesi drenaj kapasitesini artırabilir. Organik madde tamamen kaldırılmamalıdır; ancak torf oranı çok yüksek tutulursa toprak geç kuruyabilir. Dengeli karışımlar köklerin sağlıklı gelişmesini destekler. Zamanla sıkışan toprakların yenilenmesi faydalıdır. Sulamada temel kural, toprağın tamamen kurumasını beklemektir. Yalnızca üst yüzeyin kuru olması yeterli değildir; alt katmanların da kurumuş olması gerekir. Kuruma tamamlandığında saksı altından su çıkacak şekilde sulama yapılabilir. Tabakta kalan su bekletilmeden uzaklaştırılmalıdır. Sık aralıklarla az miktarda su vermek yerine, ihtiyaç oluştuğunda tam ve kontrollü sulama yapmak daha doğrudur. Sıcak dönemlerde toprak daha hızlı kuruyabilir. Serin dönemlerde ise sulama aralığı uzar. Fazla sulama yapraklarda yumuşama, sararma ve kök bozulmasına yol açabilir. Uzun süre susuz kalan bireylerde yapraklarda incelme ve büzüşme görülebilir.

Saksı seçiminde drenaj deliği bulunan saksılar tercih edilmelidir. Toprak saksı kullanımı karışımın daha hızlı kurumasına yardımcı olabilir. Saksı çapı kök hacmini çok aşmamalıdır. Gereğinden büyük saksılar toprağın uzun süre nemli kalmasına neden olabilir. Saksı değişimi kökler kabı doldurduğunda veya toprak yapısı bozulduğunda yapılabilir. Yeni saksıya alınan bitkiyi hemen yoğun sulamak yerine kısa süre beklemek daha güvenli olabilir. Gübreleme sadece ilkbaharda ve düşük dozda yapılmalıdır. Sadece sukulentler için üretilmiş besin ve gübreler kullanılmalıdır. Aşırı gübreleme hızlı fakat zayıf doku gelişimine neden olabilir. Sağlıklı ışık ve doğru sulama koşulları sağlandığında sık gübrelemeye çoğu zaman ihtiyaç duyulmaz.

Aloe madecassa uygun koşullarda çiçek sapı oluşturabilir. Çiçek sapı rozet merkezinden yükselir ve bitkinin üzerine çıkar. Çiçekler tüpsü yapıda olup turuncu, kırmızımsı veya sarı tonlarda gelişebilir. Çiçeklenme; bitkinin yaşı, aldığı ışık miktarı ve genel bakım koşullarıyla ilişkilidir. Sağlıklı bireylerde düzenli gelişim sonrası çiçeklenme görülebilir. Kuruyan çiçek sapları daha sonra temizlenebilir. Çoğaltma işlemi çoğunlukla yavru ayırma yöntemiyle yapılır. Ana bitkinin çevresinde oluşan sürgünler yeterli boyuta ulaştığında dikkatlice ayrılabilir. Kesik yüzeylerin kısa süre kuruması beklenmeli, ardından geçirgen karışıma dikilmelidir. İlk dönemde aşırı sulamadan kaçınılmalıdır. Uygun koşullar sağlandığında Aloe madecassa uzun ömürlü, dengeli formunu koruyan ve saksı yetiştiriciliğine uygun bir aloe türü olarak yetiştirilebilir.

Instagram'da Takip Et
@insukuland