
Aloe macrosiphon
- Aile Ağacı
- Bilimsel İsmi
- Aloe macrosiphon Baker
- Familya
- Asphodelaceae
- Çiçek Renkleri
- Turuncu, Pembe
- Kökeni
- Kenya, Tanzanya, Uganda
- Karşılaşılabilirlik
- Bazı Yerel Bölgelerde Yaygın
Aloe macrosiphon, benekli yaprakları, yayılıcı rozet formu ve dikkat çekici çiçek yapısıyla tanınan Aloe türlerinden biridir. Doğal yaşam alanlarında sıcak iklimlerde, taşlı ve geçirgen topraklarda gelişir. Kurak dönemlere dayanabilmesini sağlayan temel özelliği, etli yapraklarında su depolayabilmesidir. Gövdesi çoğu zaman kısa kalır ya da yaprak yoğunluğu nedeniyle görünmez. Yapraklar merkezden spiral düzenle çıkar ve genişleyen bir rozet oluşturur. Uygun koşullarda zamanla yan sürgünler vererek kümeli yapı kazanabilir. T Aloe macrosiphon yaprakları uzun, mızraksı, etli ve uç kısmı sivridir. Yaprak yüzeyi parlak yeşilden koyu yeşile kadar değişebilir. Üzerinde açık renkli benekler, çizgisel lekeler veya düzensiz desenler bulunabilir. Bu işaretler bitkiye güçlü bir kontrast kazandırır. Yaprak kenarlarında düzenli aralıklarla küçük dişler yer alır. Güçlü güneş altında yaprak kenarlarında kızarma, bronzlaşma veya morumsu tonlar görülebilir. Sağlıklı gelişimde merkezden sürekli yeni yaprak çıkışı gözlenir. Alt yaprakların zamanla kuruması doğal yenilenme sürecidir.
Aloe macrosiphon bakımında ışık seviyesi büyük önem taşır. Tür yüksek aydınlık sever ve güçlü ışık altında daha sıkı form kazanır. Gün boyunca parlak ışık alan alanlar uygundur. Sabah güneşi ve günün daha yumuşak saatlerindeki doğrudan güneş gelişimi destekler. Açık alanda yetiştirilen bireylerde yaprak desenleri ve renklenmeler daha belirgin olabilir. Ancak çok sıcak bölgelerde sert öğle güneşi yaprak yüzeyinde yanık oluşturabilir. Bu nedenle aşırı sıcak dönemlerde hafif gölgeleme yararlı olabilir. İç mekânda yetiştirilecekse en aydınlık pencere önü seçilmelidir. Yetersiz ışıkta yapraklar uzar, rozet gevşer ve bitki form kaybı yaşayabilir.
Toprak seçimi, Aloe macrosiphon için kök sağlığının temelidir. Ağır ve suyu uzun süre tutan karışımlar uygun değildir. Hızlı drenaj sağlayan, hava geçirgenliği yüksek ve gevşek yapılı karışımlar tercih edilmelidir. Kaktüs ve sukulent karışımları çoğu zaman iyi sonuç verir. Karışıma ponza, iri kum, lav taşı veya perlit eklenmesi drenaj kapasitesini artırabilir. Organik madde tamamen kaldırılmamalıdır; ancak torf oranı fazla yükselirse toprak geç kuruyabilir. Dengeli karışımlar köklerin daha sağlıklı gelişmesini sağlar. Saksı seçiminde drenaj deliği bulunan saksılar tercih edilmelidir. Toprak saksı kullanımı karışımın daha hızlı kurumasına yardımcı olabilir. Saksı çapı kök hacmini çok aşmamalıdır. Gereğinden büyük saksılar uzun süre nem tutabilir. Saksı değişimi kökler kabı doldurduğunda veya toprak yapısı bozulduğunda yapılabilir. Yeni saksıya alınan bitkiyi hemen yoğun sulamak yerine kısa süre beklemek daha güvenli olabilir.
Sulamada temel kural, toprağın tamamen kurumasını beklemektir. Yalnızca yüzey değil, alt katmanlar da kurumuş olmalıdır. Kuruma tamamlandıktan sonra saksı altından su çıkacak şekilde sulama yapılabilir. Tabakta biriken su bekletilmeden uzaklaştırılmalıdır. Sık aralıklarla az miktarda su vermek yerine, ihtiyaç oluştuğunda tam ve kontrollü sulama yapmak daha doğrudur. Sıcak dönemlerde toprak daha hızlı kuruyabilir. Serin dönemlerde ise sulama aralığı uzar. Fazla sulama kök çürümesine, yaprak yumuşamasına ve sararmaya yol açabilir.
Gübreleme sadece ilkbaharda ve düşük dozda yapılmalıdır. Sadece sukulentler için üretilmiş besin ve gübreler kullanılmalıdır. Aşırı gübreleme hızlı fakat dayanıksız büyümeye neden olabilir. Sağlıklı ışık ve doğru sulama koşulları sağlandığında sık gübrelemeye çoğu zaman ihtiyaç duyulmaz. Çoğaltma işlemi çoğunlukla yavru ayırma yöntemiyle yapılır. Ana bitkinin çevresinde oluşan sürgünler yeterli boyuta ulaştığında ayrılabilir. Kesik yüzeyler kısa süre kurutulduktan sonra geçirgen karışıma dikilmelidir. İlk dönemde aşırı sulamadan kaçınılmalıdır.
Aloe macrosiphon uygun koşullarda gösterişli çiçek sapları oluşturur. Çiçek sapı rozet merkezinden yükselir ve bitkinin üzerine çıkar. Çiçekler uzun tüpsü yapıda, çoğunlukla turuncu, pembe veya bu tonların geçişli kombinasyonlarında olabilir. Çiçeklenme; bitkinin yaşı, aldığı ışık miktarı ve genel bakım koşullarıyla ilişkilidir. Kuruyan çiçek sapları daha sonra temizlenebilir.









