
Aloe lavranosii
- Aile Ağacı
- Bilimsel İsmi
- Aloe lavranosii Reynolds
- İsim Kökeni
- Tür adını sukulent araştırmalarıyla tanınan botanikçi John Lavranos’tan alır.
- Familya
- Asphodelaceae
- Çiçek Renkleri
- Kırmızı, Sarı
- Kökeni
- Yemen
- Karşılaşılabilirlik
- Koleksiyonlarda Yaygın Değil
Aloe lavranosii, Doğu Afrika kökenli kabul edilen, kümelenerek gelişebilen ve tüylü çiçek yapısıyla dikkat çeken Aloe türlerinden biridir. Doğal yaşam alanlarında kayalık yamaçlar, iyi drene olan topraklar ve dönemsel kuraklık görülen bölgelerde yaşayabilir. Tür adını sukulent araştırmalarıyla tanınan botanikçi John Lavranos’tan alır. Gövdesiz ya da çok kısa gövdeli gelişim gösterebilir ve zamanla dipten verdiği sürgünlerle geniş koloniler oluşturabilir. Uygun koşullarda hızlı olmayan fakat istikrarlı bir büyüme sergiler. Hem koleksiyon yetiştiriciliğinde hem de sıcak iklim bahçelerinde değerlendirilen türlerden biridir. Aloe lavranosii yaprakları uzun, dar mızrak biçimli ve etli yapıdadır. Yaprak yüzeyi çoğunlukla düz yeşil görünür; bazı örneklerde hafif mat doku veya mevsimsel renk değişimi izlenebilir. Güçlü ışık altında kenarlarda kırmızımsı ya da bronz tonlar gelişebilir. Yaprak kenarlarında düzenli aralıklarla dizilmiş küçük dişler bulunur. Uç kısımlar sivri şekilde sonlanır. Yapraklar rozet çevresine yayılı biçimde dizilir ve olgun bitkilerde daha açık, daha geniş bir form oluşturabilir. Alt yapraklar zamanla kuruyarak gövde çevresinde doğal bir tabaka bırakabilir.
Aloe lavranosii bakımı için en önemli unsur güçlü ışık ve hızlı drenajdır. Gün boyunca yüksek aydınlık alan konumlarda daha dengeli gelişir. Sabah güneşi ve günün yumuşak saatlerindeki direkt ışık bitkinin formunu korumasına yardımcı olur. Yetersiz ışıkta yapraklar uzayabilir, gevşeyebilir ve rozet yapısı bozulabilir. İç mekânda yetiştirilecekse güneş alan pencere önü tercih edilmelidir. Dış mekâna alınan bitkiler ani sıcak güneşe çıkarılmadan önce kademeli olarak alıştırılmalıdır. Toprak karışımı geçirgen, havadar ve suyu bekletmeyen yapıda olmalıdır. Sukulentler için hazırlanmış karışımlar bu tür için uygundur. Mineral oranı yüksek karışımlar kök bölgesinde hava dolaşımını artırır ve uzun süreli ıslaklığı azaltır. Sıkışan, ağır ve çamurlaşan topraklardan kaçınılmalıdır. Özellikle saksı yetiştiriciliğinde drenaj performansı sağlıklı kök gelişimi açısından belirleyicidir.
Sulamada temel kural toprağın tamamen kurumasını beklemektir. Yüzeyin kuruması tek başına yeterli değildir; alt katmanların da kurumuş olması gerekir. Ardından saksı tamamen ıslanacak şekilde sulama yapılabilir. Fazla suyun tabakta bekletilmemesi önemlidir. Serin mevsimlerde büyüme yavaşlayabileceğinden sulama aralıkları uzatılmalıdır. Sürekli nemli kalan karışım kök çürümesi, yaprak yumuşaması ve gelişim geriliğine neden olabilir. Drenaj delikli saksılar kullanılmalıdır. Toprak saksı tercih edilmesi karışımın daha hızlı kurumasına yardımcı olabilir. Saksı çapı kök yapısına uygun olmalı, gereğinden büyük kaplar tercih edilmemelidir. Büyük saksılar kullanılmayan toprak hacmini artırarak nemin uzun süre kalmasına yol açabilir. Saksı değişimi, kökler kabı doldurduğunda veya toprak yapısı bozulduğunda yapılmalıdır. Değişim sırasında eski ve sıkışmış karışım yenilenmelidir.
Çoğaltma çoğunlukla dip sürgünlerinin ayrılmasıyla yapılır. Ana bitkinin çevresinde oluşan yavrular yeterli boyuta ulaştığında dikkatlice ayrılabilir. Ayrılan parçaların kesik yüzeyi kısa süre kurutulduktan sonra kuru karışıma dikilmesi köklenme sürecini kolaylaştırır. İlk günlerde yoğun sulama yapılmamalıdır. Tohumla üretim de mümkündür ancak daha yavaş ve değişken sonuçlar verebilir. Gübreleme sadece ilkbaharda ve düşük dozda uygulanmalıdır. Sukulentlere uygun dengeli içerikli besinlerin seyreltilmiş biçimde verilmesi yeterlidir. Aşırı gübre kullanımı yaprak dokusunu zayıflatabilir ve doğal gelişim formunu bozabilir. Kontrollü uygulama daha sağlıklı sonuç verir.
Çiçeklenme dönemi Aloe lavranosii için dikkat çekici bir evredir. Uzayan çiçek saplarının ucunda yoğun ve silindirik başak benzeri çiçek kümeleri oluşur. Çiçekler açık sarı, krem-sarı veya yeşilimsi sarı tonlarda görülebilir. Tomurcuk döneminde tüylü ya da yumuşak dokulu görünüm sergileyen çiçek salkımları türün ayırt edici özellikleri arasında yer alır. Uygun ışık ve dengeli bakım koşullarında olgun bitkiler düzenli olarak çiçek sapı oluşturabilir.









