Aloe jibisana

Aloe jibisana

Aile Ağacı
Bilimsel İsmi
Aloe jibisana L.E. Newton
Familya
Asphodelaceae
Çiçek Renkleri
Sarı
Kökeni
Kenya
Karşılaşılabilirlik
Nadir
Hakkında

Aloe jibisana, ince gövdeli, çok dallanan ve zamanla çalı formuna yaklaşabilen Aloe türlerinden biridir. Doğal olarak kurak ve yarı kurak alanlara uyum sağlamış bu tür, gövdelerinde ve yapraklarında su depolayarak düzensiz yağış koşullarında yaşamını sürdürebilir. Yaşlandıkça tabandan çok sayıda sürgün vererek sık kümeler oluşturabilir. İnce siluetli gövdeleri, dar yaprak yapısı ve sarı tonlu çiçekleri ile klasik rozet Aloe türlerinden farklı bir görünüm sergiler.  Aloe jibisana yaprakları dar, uzun, mızraksı ve sert dokuludur. Yapraklar gövde uçlarında rozet halinde toplanır, alt bölümlerde ise yaşlanan yaprakların kuruyup düşmesiyle boğumlu gövde görünümü oluşur. Renk çoğunlukla gri-yeşil, mat yeşil veya hafif morumsu tonlarda görülebilir. Güçlü güneş, sıcaklık farkı ve kuraklık koşullarında mor, kızıl ya da bronz renklenme gelişebilir. Yaprak kenarlarında küçük fakat belirgin dişler bulunur. Bazı bireylerde yaprak yüzeyinde açık renkli küçük benekler de görülebilir. Yeni yapraklar merkezden çıkar ve aktif büyüme döneminde düzenli şekilde uzar.

Aloe jibisana ışık ihtiyacı yüksektir. Sağlam gövde gelişimi, sık dallanma ve kompakt form için bol ışık gerekir. İç mekânda yetiştirilecekse en aydınlık pencere önü tercih edilmelidir. Yetersiz ışıkta gövdeler uzayabilir, yaprak araları açılabilir ve bitki zayıf görünebilir. Dış mekânda yetiştiriliyorsa doğrudan güneşe uyum sağlayabilir. Ancak gölgede yetişmiş bitkiler ani şekilde yoğun güneşe çıkarılmamalıdır. Kademeli geçiş yapılması yaprak yanıklarını önlemeye yardımcı olur. Aloe jibisana sulama sırasında temel kural, toprağın tamamen kurumasını beklemektir. Sulama sıklığı ortam sıcaklığına, mevsime, hava akımına ve saksı boyutuna göre değişebilir. Sabit gün aralıkları yerine toprağın nem durumu kontrol edilmelidir. Sulama yapıldığında tüm kök bölgesi ıslanmalı, ardından fazla su drenaj deliklerinden çıkmalıdır. Saksı tabağında su bırakılmamalıdır. Serin dönemlerde büyüme yavaşlayacağı için sulama azaltılır. Yaprak diplerinde uzun süreli ıslaklık mantar gibi sorunlara yol açabileceğinden su doğrudan toprağa verilmelidir.

Aloe jibisana toprağı hızlı drene olan, gevşek yapılı ve hava alan karışımlardan oluşmalıdır. Sukulent ve kaktüs karışımları bu tür için uygundur. Ağır, sıkışan ve uzun süre ıslak kalan topraklar kök çürümesine neden olabilir. Mineral oranı yüksek karışımlar kök bölgesinde hava dolaşımını artırır. Toprağın yalnız üst yüzeyinin değil, tüm saksı hacminin kuruyabilmesi önemlidir. Drenaj delikli saksılar tercih edilmelidir. Toprak saksı, nemin daha hızlı dengelenmesine yardımcı olabilir. Tür zamanla çok sayıda gövde oluşturduğu için derinlikten çok genişlik sunan saksılar avantaj sağlayabilir. Gereğinden büyük saksılar fazla nem tuttuğundan önerilmez. Saksı değişimi gerektiğinde kökler kontrol edilmeli ve bozulmuş bölümler temizlenmelidir. Aloe jibisana çoğaltma en kolay şekilde sürgün ayırma yöntemiyle yapılır. Ana bitkinin tabanından çıkan yavrular yeterli boyuta ulaştığında ayrılarak yeni saksılara dikilebilir. Gövde çeliği yöntemi de uygun koşullarda uygulanabilir. Kesim yüzeyinin kısa süre kuruması beklenirse çürüme riski azalabilir. Yeni dikilen parçalar ilk dönemde yoğun sulanmamalıdır.

Aloe jibisana çiçekleri ince ve uzun çiçek sapları üzerinde gelişir. Çiçekler tüpsü yapıdadır ve çoğunlukla sarı, sarı-yeşil veya açık limon tonlarında görülür. Salkım halinde açan çiçekler ince gövdeli bitki yapısına kontrast oluşturarak dikkat çeker. Çiçeklenme genellikle yeterli ışık, olgunluk ve dengeli bakım koşullarıyla ilişkilidir. Aloe jibisana gübreleme yalnızca ilkbaharda ve düşük dozda yapılmalıdır. Sukulentler için hazırlanmış dengeli besinler tercih edilmelidir. Aşırı gübreleme hızlı fakat zayıf büyümeye yol açabilir. Bu türde sağlıklı gelişimi belirleyen ana unsurlar doğru ışık, doğru sulama ve geçirgen topraktır.

Instagram'da Takip Et
@insukuland