Aloe humilis

Aloe Humilis bitkisi, kenarları boyunca düzensiz çıkıntılara ve yumuşak dikenlere sahip olan sıkı rozetler oluşturan etli yapraklara sahiptir. Rozetlerin çapı 20 cm'ye kadar büyür. Yapraklar üçgen, dik veya kavisli olup, en fazla 12 cm uzunluğunda ve 1,8 cm genişliğindedir. Sapların üzerinde yüksekliği 35 cm'ye kadar ulaşabilen kırmızıdan turuncuya kadar sarkık çiçekler üretir. Çiçekler boru şeklindedir ve uzunluğu 5 cm kadardır. Aloe humilis, ılıman iklimlerde dış mekanlarda yetiştirildiği gibi iç mekanlarda da rahatlıkla büyütülebilir.

Aloe humilis ışık ihtiyacı yüksektir. Sağlıklı ve sıkı formunu koruması için bol aydınlık alması gerekir. İç mekânda yetiştirilecekse en parlak pencere önü tercih edilmelidir. Yetersiz ışıkta yapraklar uzayabilir, rozet gevşeyebilir ve kompakt görünüm bozulabilir. Dış mekânda bakılıyorsa sabah güneşi veya filtrelenmiş güçlü ışık iyi sonuç verir. Tam güneşe geçiş aniden yapılmamalıdır. Gölge ortamdan gelen bitkiler doğrudan sert güneşe çıkarıldığında yaprak yanıkları oluşabilir. Kademeli alıştırma yöntemi daha güvenlidir. Kış aylarında da mümkün olduğunca yüksek ışık sağlanması gelişim açısından faydalıdır. Aloe humilis sulama konusunda ana prensip, toprağın tamamen kurumasını beklemektir. Sulama sıklığı mevsime, sıcaklığa, saksı boyutuna ve hava akımına göre değişebilir. Bu nedenle sabit gün aralığıyla sulama yerine toprağın gerçek durumu kontrol edilmelidir. Sulama yapıldığında tüm kök alanı ıslanmalı, ardından fazla su saksıdan uzaklaşmalıdır. Alt tabakta su bırakılmamalıdır. Serin dönemlerde büyüme yavaşlayacağı için sulama azaltılır. Yaprak merkezinde su birikmesi mantar gibi problemlere zemin hazırlayabileceğinden su doğrudan toprağa verilmelidir.

Aloe humilis toprağı mutlaka hızlı drene olan yapıda olmalıdır. Sukulent ve kaktüs karışımları bu tür için uygundur. Temel amaç, sulama sonrası suyun kök bölgesinde uzun süre tutulmamasıdır. Ağır, sıkı ve su tutan topraklar kök çürümesine neden olabilir. Mineral katkılı, hava geçirgenliği yüksek karışımlar daha güvenli sonuç verir. Toprağın yalnız yüzeyi değil, alt kısmı da kuruyabilmelidir. Sürekli nemli kalan ortamlar özellikle serin havalarda risk taşır. Aloe humilis saksı seçimi yapılırken drenaj deliği olanlar tercih edilmelidir. Toprak saksı kullanımı, karışımın daha hızlı kurumasına yardımcı olabilir. Saksının gereğinden büyük seçilmesi önerilmez. Büyük saksılar fazla toprak hacmi nedeniyle nemi daha uzun süre tutabilir. Bu da kök sağlığını olumsuz etkileyebilir. Saksı değişimi, köklerin mevcut alanı doldurması veya toprağın yapısının bozulması durumunda yapılabilir. Değişim sırasında kökler kontrol edilmeli, sağlıksız kısımlar temizlenmelidir.

Aloe humilis çoğaltma en yaygın olarak yavru ayırma yöntemiyle yapılır. Sağlıklı ana bitki zamanla çevresinde yeni sürgünler oluşturabilir. Yeterli büyüklüğe ulaşan yavrular dikkatlice ayrılarak ayrı saksılara dikilebilir. Ayrılan parçaların kesim yüzeyinin kısa süre kuruması faydalı olabilir. Yeni dikilen bitkiler hemen yoğun sulanmamalıdır. Aloe humilis çiçekleri uzun saplar üzerinde gelişir ve tüpsü formdadır. Genellikle turuncu, kırmızı veya mercan tonlarında çiçekler açabilir. Çiçek sapı rozetin merkezinden yükselir. Uygun bakım koşullarında ve yeterli olgunluğa ulaşmış bitkiler düzenli dönemlerde çiçeklenebilir. Çiçeklenme; ışık seviyesi, genel sağlık durumu ve mevsimsel döngü ile ilişkilidir. Aloe humilis gübreleme yalnızca ilkbaharda ve düşük dozda yapılmalıdır. Sukulentlere uygun dengeli besinler tercih edilmelidir. Aşırı gübre kullanımı hızlı ama zayıf doku gelişimine neden olabilir. Sağlıklı gelişim için temel unsur gübreden çok doğru ışık, doğru sulama ve uygun toprak yapısıdır.